I SA/Rz 54/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi D. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) listopada 2012 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu, w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek. Występując do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (poprzez zwolnienie od kosztów sądowych) skarżący D. H. złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwójką pełnoletnich dzieci. Jeżeli chodzi o dochody skarżącego i jego rodziny, to ze złożonego oświadczenia wynika, że pochodzą one z jednego źródła, którym jest prowadzona przez skarżącego pozarolnicza działalność gospodarcza. Z tego tytułu skarżący uzyskał w okresie od października do grudnia 11 033,28 zł. Niezależnie od złożonego oświadczenia skarżący przedłożył rozliczenie dochodu z remanentem, z którego wynika, że w okresie od października do grudnia 2012 r. osiągnął on przychód w wysokości 159 936,10 zł, a koszty uzyskania przychody wyniosły w tym czasie 148 902 zł. Składając oświadczenie co do zgromadzonego majątku skarżący podał, że w jego skład wchodzi dom o pow. 160 m2. W złożonym oświadczeniu skarżący podał również, że spłaca kredyt hipoteczny, zaciągnięty na dom, w wysokości 80 000 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 stycznia 2013 r., 353 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena każdego wniosku pod kątem spełnienia przesłanek przyznania ulgi, o której mowa w powołanej wyżej przepisie, wymaga więc porównania hipotetycznej wysokości kosztów postępowania, o zwolnienie od których strona wnosi, z jej sytuacją majątkową, celem zbadania, czy uiszczenie tych kosztów nie przekracza jej możliwości płatniczych. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 353 zł, natomiast dochód w rodzinie skarżącego za okres ostatnich trzech miesięcy 2012r. wyniósł, zgodnie z jego oświadczeniem, 11 033,28 zł. Mając więc na uwadze obie te wielkości nie sposób jest przyjąć, że poniesienie kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się jedynie do wpisu sądowego, wiązałoby się z pozbawieniem skarżącego, bądź członków jego rodziny środków utrzymania. W tym miejscu należy podkreślić także, że deklarując wysokość dochodów skarżący podał jego wysokość, wyliczoną jako różnica pomiędzy przychodami a kosztami ich uzyskania, tymczasem tak wyliczonego dochodu – tzw. dochodu bilansowego – nie sposób utożsamiać z rzeczywistym wynikiem finansowym prowadzonej przez niego działalności, albowiem wyliczenie kosztów uzyskania przychodu następuje na podstawie odpowiednich przepisów podatkowych, na potrzeby określenia wysokości zobowiązania podatkowego, z tego też względu nie są to, przynajmniej w pełnym zakresie, koszty rzeczywiste. Dlatego też zasadnie można stwierdzić, że dochody skarżącego w podanym przez niego okresie musiały być w istocie wyższe niż to wynika z przedłożonego przez niego rozliczenia. Za przyznaniem skarżącemu prawa pomocy nie może przemawiać także fakt spłacania przez niego kredytu, zaciągniętego na dom, gdyż zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, zobowiązania cywilnoprawne nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, do których zaliczają się także koszty sądowe. W związku z powyższym, na podstawie art. art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.