I SA/Rz 54/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: s.WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku P.H.U. Import – Eksport D. H. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Nissan Navara w sprawie ze skargi na wyżej opisaną decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] określającą P.H.U Import-Eksport D. H. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Nissan Navara w wysokości 8.818 zł. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Obecnie zmalało zapotrzebowanie na holowanie pojazdów, a także znacznie obniżył się import samochodów, przez co zmalały obroty jego firmy, które z trudem wystarczają na zaspokojenie bytowych potrzeb jego rodziny. Wykonanie decyzji narazi go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W postępowaniu administracyjnym decyzja wydana przez organ II instancji jest decyzją ostateczną a co za tym idzie wykonalną. Co do zasady wykonania takiej decyzji nie wstrzymuje również wniesienie od tej decyzji skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednak na uzasadnione żądanie strony może wykonanie takiej decyzji wstrzymać do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. ) – powoływanej dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami decyzji, na wypadek jej uchylenia przez Sąd, nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazać również należy, że to na stronie spoczywa ciężar wykazania istnienia jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek. Nie chodzi przy tym o posłużenie się użytymi przez ustawodawcę zwrotami tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" czy też "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków" lecz o wskazanie okoliczności, które pozwolą na ocenę, że w istocie mamy do czynienia z jedną z opisanych w tym przepisie sytuacji. Niewskazanie tych przesłanek czy też brak należytego uzasadnienia wniosku nie będzie stanowić przesłanki do wzywania strony o jego uzupełnienie. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem incydentalnym w sprawie i cel jakiemu służy, to jest zapobieganie ewentualnym negatywnym skutkom wykonania nieprawomocnej decyzji wskazuje na potrzebę szybkiego rozpoznania takiego wniosku. Wskazać również należy, że ochrona udzielona w ten sposób trwa do wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Przekładając powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że rozstrzygnięcie, którego wstrzymania domaga się skarżący, ma charakter pieniężny, a skutki jego wykonania są co do zasady odwracalne. Zapłacona bowiem w wyniku wykonania decyzji kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Dopiero wskazanie na okoliczności, które mogą nastąpić z powodu jej uiszczenia może uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący jako te okoliczności powołuje się na trudną sytuację majątkową, związaną z sytuacją na rynku i spadkiem obrotów, które wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych potrzeb życiowych jego rodziny. W ocenie Sądu naprowadzone przez skarżącego okoliczności oraz kwota obciążenia wynikająca z treści zaskarżonej decyzji nie stanowią okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpoznaniem wniosku. Jak już wcześniej wskazano ciężar wykazania przesłanek warunkujących rozpoznanie wniosku spoczywa na wnioskodawcy i to w jego interesie należy wskazanie wszystkich okoliczności, które na tym etapie postępowania przekonałyby Sąd o grożącej mu znacznej szkodzie czy też trudnych do odwrócenia skutków. Powyższych wymogów nie wyczerpuje powołanie się jedynie na trudną sytuację majątkową oraz powszechnie znany fakt kryzysu gospodarczego przejawiający się gorszą koniunkturą w różnych branżach. Brak danych potwierdzających wyjątkowo trudną, a więc inną niż powszechnie panujący kryzys, sytuację finansową skarżącego oraz obciążenie go kwotą niespełna 9.000 zł nie może uchodzić za taką okoliczność. Brak dodatkowych informacji nakazuje przyjąć w stosunku do skarżącego miernik staranności działania przyjmowany w stosunku do osób prowadzących działalność gospodarczą, w stosunku do których przyjmuje się obowiązek uwzględniania nieprzewidywalnych wydatków, w ramach tzw., ryzyka gospodarczego, w świetle którego uiszczenie kwoty niespełna 9 tys. zł , bez wskazania innych okoliczności, nie może stanowić obciążenia, które przybrałoby postać znacznej szkody. Sąd pragnie w tym miejscu podkreślić, że wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od zasady i do wyjątków powinno się sprowadzać. Tymczasem w niniejszym przypadku wykonanie decyzji ma charakter odwracalny, a skarżący poza powtórzeniem treści przepisu nie wskazał konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przed wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, spowoduje powstanie po jego stronie znacznej szkody. W ocenie Sądu zastosowania tej instytucji w realiach niniejszego przypadku byłoby jej nadużyciem. Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.