I SA/Rz 543/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. i K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Rz 543/17 Uzasadnienie J. O. i K. O. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Burmistrza P. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], ustalającą J. O. i K. O. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. w kwocie 8 535 zł. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia skargi podniesiono, że kwota ustalonego podatku na poziomie 8500 zł jest znacznie przekraczająca możliwości finansowe skarżących, a wszczęcie postępowania egzekucyjnego może zagrozić bytowi ich rodzinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338-339/07, niepubl.). Natomiast sam wywód strony nie jest wystarczający do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04). W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnili, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla nich niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazali jedynie, że kwota ustalonego podatku znacznie przekracza ich możliwości finansowe, a wszczęcie postępowania egzekucyjnego może zagrozić bytowi ich rodzinie. W związku z tym Sąd nie może ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, tj. nie może zweryfikować czy wykonanie zaskarżonej decyzji - spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że wynikające z zaskarżonej decyzji łączne zobowiązanie pieniężne na 2017 r. - polegające na zapłacie przez skarżących kwoty 8 535 zł - ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek uprawdopodobniających, że odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji będzie utrudnione, czy wręcz niemożliwe (zob. postanowienia NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. I GSK 1538/12; z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. II GSK 385/11). Ponieważ skarżący nie wskazali konkretnych przesłanek uprawdopodabniających wystąpienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, dlatego należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.