I SA/Rz 545/25

8 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu 8 czerwca 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 3 marca 2026 r. I SA/Rz 545/25 wydanego w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 9 września 2025 r. nr 1801-IOC.4401.175.2025 w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 3 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę D. W. (dalej: skarżący) na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 9 września 2025 r. Odpis wyroku wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2026 r. W dniu 6 maja 2026 r. do Sądu wpłynęła sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna od powyższego wyroku. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2026 r. Przewodniczący wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata, radcę prawnego lub innego uprawnionego pełnomocnika, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, działając przez ustanowionego pełnomocnika z wyboru – adwokata P. R., nadał w placówce pocztowej w dniu 27 maja 2026 r. przesyłkę zawierającą egzemplarz pierwotnej skargi kasacyjnej opatrzony podpisem pełnomocnika oraz odrębne pismo procesowe zatytułowane "skarga kasacyjna". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu brak formalny skargi kasacyjnej nie został skutecznie usunięty. Z treści skargi kasacyjnej wniesionej w dniu 6 maja 2026 r. nie wynika bowiem, aby została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Przeciwnie, zarówno jej treść, jak i oznaczenie autora wskazują jednoznacznie, że została sporządzona osobiście przez skarżącego. Okoliczności tej nie zmienia późniejsze opatrzenie egzemplarza skargi podpisem adwokata. Wymóg określony w art. 175 § 1 p.p.s.a. odnosi się bowiem do sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, a nie wyłącznie do jej podpisania. Dla uznania, że skarga została sporządzona przez adwokata, z jej treści powinno wynikać, że pełnomocnik przejął odpowiedzialność za jej treść jako autor środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik równocześnie z podpisanym egzemplarzem pierwotnej skargi kasacyjnej wniósł odrębne pismo zatytułowane "skarga kasacyjna", zawierające odmienne zarzuty, podstawy kasacyjne oraz uzasadnienie. Pismo to stanowiło więc samodzielnie opracowany środek zaskarżenia, różniący się istotnie od skargi wniesionej uprzednio przez skarżącego. Okoliczność ta potwierdza, że pełnomocnik nie był autorem pierwotnej skargi kasacyjnej, lecz sporządził własne pismo procesowe. Nie ma przy tym podstaw do utożsamiania "skargi kasacyjnej" ze skargą kasacyjną wniesioną przez skarżącego. Było to bowiem odrębne pismo, zawierające inną treść i wykraczające poza zakres usunięcia braku formalnego wskazanego w wezwaniu sądu. Tym samym nie mogło ono doprowadzić do konwalidacji pierwotnej skargi kasacyjnej. Z tych względów Sąd na podstawie art.178 w zw. z art. 175 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną.