I SA/Rz 552/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska WSA Jarosław Szaro /spr./ Protokolant specjalista Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 lipca 2014r. sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu złożonego przez A. B. od negatywnej oceny formalnej wniosku pn. "Poprawa konkurencyjności firmy "A" poprzez wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji uszlachetnionego piasku przeznaczonego do barwienia" - oddala skargę- Przedmiotem skargi jest uchwała Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], nie uwzględniająca protestu A. B. od negatywnej oceny formalnej wniosku pn.: "Poprawa konkurencyjności firmy A. poprzez wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji uszlachetnionego piasku przeznaczonego do barwienia" w ramach działania 1.1 Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości, Schemat B - Bezpośrednie dotacje inwestycyjne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013 (dalej RPO W). Jak wynika z akt sprawy, A. B., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A., złożył w dniu 11 października 2013 r. wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Poprawa konkurencyjności firmy A. poprzez wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji uszlachetnionego piasku przeznaczonego do barwienia". W wyniku oceny formalnej wniosku stwierdzono braki i uchybienia, które świadczyły o niezgodności z kryteriami formalnymi konkursu. W związku z powyższym w piśmie z dnia 9 grudnia 2013 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia stwierdzonych braków i uchybień w terminie 5 dni roboczych. W piśmie tym pouczono wnioskodawcę, że niedotrzymanie ww. terminu skutkować będzie negatywną ocena formalną wniosku. Na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru ustalono, że pismo z dnia 9 grudnia 2013 r. zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 20 grudnia 2013 r. Uznano więc, że termin na dostarczenie wymaganych dokumentów minął 2 stycznia 2014 r. Dokumentacja zawierająca uzupełnienie wniosku została dostarczona przez wnioskodawcę w dniu 10 stycznia 2014 r., co stwierdzono na podstawie pieczęci wpływu Departamentu Wspierania. Na tej podstawie uznano, że wniosek nie spełnia kryterium terminowości, określonego w Szczegółowym Opisie Priorytetów RPO W na lata 2007-2013, stanowiącym załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia 17 września 2013 r. W związku z powyższym wniosek uzyskał ocenę negatywną na podstawie pkt 5.1.5. i 5.1.10 rozdziału 5 Regulaminu konkursu na dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007—2013 w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka Działania 1.1 Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości Schemat B Bezpośrednie dotacje inwestycyjne, stanowiącego załącznik do Uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], dalej zwany Regulaminem konkursu. Wnioskodawca został o tym fakcie powiadomiony w piśmie z dnia 8 marca 2014 r. W dniu 31 marca 2014 r. wnioskodawca złożył protest w sprawie negatywnej oceny formalnej wniosku. Uzasadniając protest wnioskodawca powoływał się na fakt, że doręczenie w dniu 20 grudnia 2013 r. pisma zawierającego wezwanie do uzupełnienia i korekty wniosku nie zostało dokonane w sposób skuteczny, ponieważ pismo odebrała osoba będąca członkiem rodziny, która nie jest w żaden sposób związana z działalnością przedsiębiorstwa. Osoba odbierająca pismo w tym dniu (matka wnioskodawcy) nie miała upoważnienia do odbioru pism ani też stosownego pełnomocnictwa. Nie była również pracownikiem przedsiębiorcy ani osobą z nim współpracującą. Protestujący podniósł, że przesyłka zawierająca ww. pismo była zaadresowana na adres siedziby firmy [...], dlatego jedynie wnioskodawca był uprawniony od odbioru korespondencji w sytuacji, gdy nie upoważnił innej osoby do odbioru kierowanej do niego korespondencji. Skuteczne doręczenie miało miejsce dopiero w dniu 2 stycznia 2014 r., gdyż w tym dniu członek rodziny przekazał przedsiębiorcy przedmiotową przesyłkę. W związku z tym pismo uzupełniające, złożone w dniu 10 stycznia 2014 r., zostało wniesione zgodnie z uchwałą z dnia 22 czerwca 2013 r. a zachowanie przedsiębiorcy nie naruszało pkt 5.1.5. i 5.1.10. Regulaminu konkursu. W opisanej na wstępie uchwale z dnia [...] czerwca 2014 r. Zarząd Województwa [...] uznał, że protest nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu wskazano, że Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym (dalej IZ RPO) dochowała wszelkiej staranności przy wezwaniu wnioskodawcy za pośrednictwem Poczty Polskiej, do dokonania poprawek i uzupełnień wniosku. Pismo z dnia 9 grudnia 2013 r. zostało prawidłowo zaadresowane na adres korespondencyjny wskazany przez wnioskodawcę we wniosku. IZ RPO nie miała żadnych innych danych pochodzących od wnioskodawcy, które dotyczyłyby sposobu prowadzenia z nim korespondencji listowej. Poczta Polska dokonała doręczenia pod wskazanym adresem. IZ RPO przy obliczaniu terminu na uzupełnienie wniosku oparła się na dacie widniejącej na potwierdzeniu pisma doręczonego przez Pocztę Polska, uznając, że jest to doręczenie prawidłowe i skuteczne. IZ RPO podejmując decyzję o odrzuceniu wniosku na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru kierowała się treścią pkt 8.1 Regulaminu konkursu który stanowi, że doręczenie wnioskodawcom korespondencji związanej z procesem naboru i oceny wniosków o dofinansowanie uznaje się za skuteczne, jeśli zostało wysłane pod adres wskazany we wniosku o dofinansowanie, bez względu na to, czy wnioskodawca podjął wysłane pismo. IZ RPO stwierdziła więc, że kwestia braku upoważnienia do odbioru korespondencji dla osoby, która pismo odebrała, pozostaje bez wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Na tej podstawie uznano, że IZ RPO poprawnie obliczyła termin na złożenie poprawek i uzupełnienie wniosku przyjmując, że ostatnim dniem na złożenie korekt i uzupełnień był dzień 2 stycznia 2014 r. Postanowienia Regulaminu konkursu nie przewidują natomiast odstępstw od obowiązku dostarczenia uzupełnionego formularza wniosku w wymaganym terminie. A. B., reprezentowany przez radcę prawnego D. C., zaskarżył powyższą uchwałę. Wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że z uwagi na odebranie pisma wzywającego do uzupełnienia wniosku przez osobę nieuprawnioną, należy przeprowadzić dowód z dokumentu w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma. Skarżący wskazał, że osoba, która odebrała pismo nie była dorosłym domownikiem i tym samym nie mogła podjąć się oddania pisma adresatowi. Skarżący podkreślił, że po otrzymaniu korespondencji od osoby trzeciej niezwłocznie uzupełnił braki formalne. W jego ocenie organ nieprawidłowo przyjął, że dokonane do rąk osoby trzeciej doręczenie korespondencji było skuteczne i wywołało skutki prawne dla skarżącego. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się podpis osoby, która nie jest związana stosunkiem pracy ze skarżącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Instytucja Zarządzająca – Zarząd Województwa [...] oddalając protest nie naruszyła prawa. A. B. składając w dniu 10 stycznia 2014 r. uzupełniony wniosek o dofinansowanie uczynił to z naruszeniem przepisu pkt 5.1.5. regulaminu konkursu, w związku z czym organ słusznie uznał, że wniosek powinien otrzymać negatywną ocenę na etapie oceny formalnej. Jak wynika z akt sprawy, A. B. jako przedsiębiorca działający pod firmą A. został wezwany pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. o uzupełnienie i poprawienie braków we wniosku o dofinansowanie projektu złożonego w ramach naboru wniosków Działania 1.1 Wsparcie Kapitałowe Przedsiębiorczości , Schemat B – Bezpośrednie dotacje kapitałowe. Jak wynika z tzw. zwrotnego poświadczenia odbioru zalegającego w aktach sprawy na k. 93 pismo to zostało skierowane do niego przesyłką pocztową, zaś listonosz w dniu 13. grudnia 2013 roku awizował przedmiotową przesyłkę z uwagi na nie zastanie adresata w domu (k. 93 odwrót). Pismo złożone zostało w Urzędzie Pocztowym [...], o czym pozostawiono zawiadomienie na drzwiach mieszkania. Następnie w dniu 20 grudnia 2013 roku pismo to zostało doręczone A. B., który potwierdził to podpisem. (dokument k. 93 – obie strony). Z dokumentu tego wynika więc, odmiennie niż twierdził to skarżący, że to on osobiście dokonał odbioru przesyłki skierowanej do niego przez Urząd Marszałkowski zawierającej wezwanie do uzupełnienia i poprawienia wniosku opisanego powyżej. W takich okolicznościach faktycznych – wobec faktów wynikających z przedłożonego dokumentu, argumentacja przedstawiona w skardze nie znajduje uzasadnienia faktycznego. Odnosi się ona do innych faktów niż wynikające z tegoż dokumentu. Niezależnie od powyższych ustaleń i stwierdzeń, Sąd podnosi, że również ta argumentacja – gdyby znajdywała potwierdzenie w faktach nie zasługiwałaby na uwzględnienie. Nie budzi bowiem wątpliwości, że A. B. prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna i forma tej działalności, jak też sposób jej prowadzenia znajduje swoją podstawę w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r. (Dz. U. z 2013, poz. 672 z zm.). Przepis art.4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Rozróżniane są więc osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. Rozróżnienie to jest w niniejszej sprawie o tyle istotne, że będzie miało kluczowe znaczenie przy interpretacji prawa pocztowego w zakresie doręczania przesyłek pocztowych. W tym zakresie należy jeszcze wskazać, że nie ma odrębności pojęć przedsiębiorcy i jego " firmy" na co wskazuje w skardze, a wcześniej w proteście A. B. Firma osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie stanowi odrębnej od tej osoby jednostki, ale jest w myśl art.432 kodeksu cywilnego nazwą, pod która przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą. Posiadanie firmy przez przedsiębiorcę jest obowiązkiem, jednak nie skutkuje niemożnością uznania go za osobę fizyczną. Samo posiadanie firmy nie powoduje więc przyjęcia, że przedsiębiorcę należy traktować jako jednostkę organizacyjną. Pozostaje on dalej osobą fizyczną. Należy więc stosować przepisy o doręczaniu jej przesyłek jak dla osoby fizycznej. Kwestia doręczania przesyłek pocztowych uregulowana została w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012, poz. 1529). Przepis art. 37 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przesyłkę doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce lub ustalonym w umowie o świadczenie usługi pocztowej. Jednocześnie art. 37 ust. 2 tej ustawy reguluje kwestie różnorakich doręczeń zastępczych, przy czym w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozpatrzenia argumentacji zawartej w skardze będzie miał przepis art.37 ust. 2 pkt 3 tej ustawy stanowiący, że przesyłki doręcza się osobie pełnoletniej zamieszkałej z adresatem, jeżeli nie złożył on zastrzeżenia w zakresie doręczania przesyłki poleconej, pod adresem wskazanym w przesyłce pocztowej, lub w urzędzie pocztowym pod warunkiem złożenia oświadczenia o zamieszkiwaniu razem z adresatem. Przepisy te w zakresie doręczania przesyłek osobom fizycznym przewidują więc możliwość doręczenia pisma osobie pełnoletniej zamieszkałej z adresatem przesyłki. Mogą one mieć pełne zastosowanie w doręczaniu przesyłek dla A. B. Jak już wyżej wspominano, prowadzi on działalność gospodarczą jako osoba fizyczna i do doręczania mu przesyłek będą mieć zastosowanie przepisy regulujące doręczanie ich osobom fizycznym Jeżeli jako adres dla doręczeń wskazał on adres swojego miejsca zamieszkania, to doręczenie przesyłki kierowanej do niego jako przedsiębiorcy osobie wspólnie z nim zamieszkałej jest w pełni zgodne z regulacjami zawartymi w art.37 ust.2 pkt 3 prawa pocztowego. Zastosowanie będą mieć bowiem przepisy dotyczące doręczania przesyłek osobom fizycznym. Nie mogłoby do tego dojść gdyby przedsiębiorstwo miało osobną siedzibę, w której znajdowałyby się tylko jego biura i nikt nie był tam zamieszkały. Nie można by mówić o domownikach przedsiębiorcy - osoby fizycznej, zamieszkałych pod tym adresem, co przecież jest podstawą do odbioru zastępczego uregulowanego w tym przepisie. A. B. podał jednak swój adres domowy w związku z czym urząd pocztowy mógł doręczyć pod tym adresem przesyłkę dla niego jego dorosłemu domownikowi. Inaczej należało by ocenić sprawę, gdyby prowadził swoją działalność jako osoba prawna lub też gdyby jego przedsiębiorstwo stanowiło jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawej. Wówczas miałby zastosowanie przepis art. 37 ust. 2 pkt 5 i 6 prawa pocztowego. Taka sytuacja w niniejszej sprawie również nie występuje. Powyższe argumenty skłoniły Sąd Administracyjny do przyjęcia, że przesyłka dla A. B. została doręczona prawidłowo, a podane przez niego w proteście oraz w skardze podstawy nie prowadzą do przyjęcia, że Instytucja Zarządzająca naruszyła prawo nie uwzględniając protestu. Data doręczenia przesyłki determinuje bowiem upływ terminu 5 dni roboczych do złożenia uzupełnień bądź poprawy wniosku. Podzielenie ustaleń Instytucji Zarządzającej, że doręczenie wezwania do uzupełnienia wniosku nastąpiło skutecznie 20 grudnia 2013 r. skutkuje uznaniem, że złożenie tychże uzupełnień w dniu 10 stycznia 2014 roku nastąpiło po terminie, a zatem zgodna z prawem jest negatywna ocena formalna wniosku. Z tego względu skarga została oddalona na podstawie art. 30 c ust.3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 Nr 84 poz.712 z zm. ).