I SA/Rz 552/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Jarosław Szaro WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi W. D. i E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 rok, 1) oddala skargę, 2) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wynagrodzenie adwokatowi W. P. – Kancelaria Adwokacka za pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu w kwocie 442,80 (czterysta czterdzieści dwa i 80/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 (osiemdziesiąt dwa i 80/100) złotych. Decyzją z dnia [...] marca 2016r. znak [...] Wójt Gminy Z. ustalił W.D. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. w wysokości 716 zł. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z wypisami z rejestru gruntów z dnia 6 marca 2014r., potwierdzonego skróconymi wypisami z rejestru gruntów z dnia 2 czerwca 2014r. w rejestrze gruntów prowadzonym przez starostwo Powiatowe w D., wydział Geodezji, Kartografii i Katastru w jednostkach rejestrowych 155 i 157 położonych w W. o łącznej powierzchni o łącznej powierzchni 0,42 ha jako właściciel została wskazana W. D. Zgodnie z otrzymanymi zawiadomieniami o zmianie z dnia 2015-01-08 (data wpływu I 2015-01-14) po modernizacji wsi N. - podstawa P. 1803.2014.4113 z dnia 2014-11-28 i w rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostwo Powiatowe w D., Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru w jednostkach rejestrowych [...] położonych w N. ; o łącznej powierzchni 7,96 ha jako właściciel została wskazana też W. D. . Powołując się na przepis art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2010r. Nr 193 poz.1287 ze zm) organ podkreślił, że podstawą wymiaru podatków i świadczeń w zakresie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym. Dane wynikające z ewidencji w zakresie powierzchni, rodzajów i klas użytków są dla organu wiążące. Art. 1a ust 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych odsyła do ewidencji. Grunty położone w N. i W. posiada następującą klasyfikację gleboznawczą: Grunty orne: R III -0,10 ha R Illb -1,55 ha R IVa - 1,24 ha R IVb - 0,78 ha R VI -0,22 ha Lzr-RIIlb -0,19 ha Lzr-RIVa - 0,18 ha Użytki zielone: LIII - 0,23 ha Ps III- 0,15 ha ŁIV - 1,06 ha PsIV - 0,65 ha Br Ps IV - 0,06 ha Lzr-PsIV- 0,02 ha Lzr-ŁIV - 0,13 ha Lasy: Ls - 1,64 ha Drogi: dr-0,18 ha Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001 r. w sprawie zaliczenia gminy oraz miast do jednego z czterech okręgów podatkowych (Dz. U. Nr 143 poz. 1614) Gmina Z. została zaliczona do II okręgu podatkowego, wobec czego powierzchnia przeliczeniowa tego gruntu wynosi 5,7435ha, natomiast liczba hektarów przeliczeniowych do wymiaru podatku rolnego wynosi 5,6065. Bez gruntów klasy: RVI – 0,22 ha fiz. co stanowi 0,0330 ha przelicz. Lzr-RIIIb – 0,19 ha fiz. co stanowi 0,0380 ha przelicz. Lzr-RIVa - 0,18 ha fiz. co stanowi 0,0360 ha przelicz. LrzPs IV - 0,02 ha fiz. co stanowi 0,0040 ha przelicz. Lzr-ŁIV - 0,13 ha fiz. co stanowi 0,0260 ha przelicz. Ponieważ grunty skarżącej stanowią gospodarstwo rolne, w decyzji ustalającej wysokość podatku rolnego na 2016r. przyjęto stawkę w wysokości równowartości 2,5 q żyta tj. zgodnie z uchwałą NR XV/96/15 Rady Gminy Z. z dnia 25 listopada 2015r. kwotę 32 zł. za dt. Podatek rolny wyliczono następująco: 5,6065 ha przelicz. x ( 2,5 dt x 32 zł) tj. 449 zł. Podatek leśny zaś: 1,64 ha lasu x 42,1894 zł. tj. 69 zł. Ponieważ grunty sklasyfikowane jako droga podlegają opodatkowaniu według stawki 0,11 za m2 przyjętej Uchwałą nr XV/97/15 Rady Gminy Z. z dnia 25 listopada 2015r., podatek od nieruchomości wyliczono na kwotę 198 zł. W odwołaniu od przedmiotowej decyzji zarzucono, że wydana została przy niepełnym materiale dowodowym ze Starostwa Powiatowego w D., pomimo, że dalsze czynności inwentaryzacyjne są w toku, a termin ich zakończenia ustalono na 30 czerwca 2016r. Ponadto Gmina Z. jest dłużnikiem samoistnym wobec małż. W. i E. D. , ponieważ dokonała bezprawnej wycinki drzew gatunku wiąz na szkodę podatników a także do zniszczenia siedliska o co toczy się postępowanie cywilne przed Sądem Okręgowym w Rzeszowie wobec czego uprawnieni są do potrącenia swojej wierzytelności. Z uwagi na powyższe Skarżący domagali się uchylenia decyzji organu I instancji i zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 ust. 4 K.p.a. na okres sześciu miesięcy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] maja 2016r. znak [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na definicję podatnika podmiotu rolnego określoną w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. (Dz.U. z 2016r. poz. 617). Podniósł, że warunkiem uznania nieruchomości za grunt opodatkowany podatkiem rolnym jest sklasyfikowanie go w ewidencji gruntów i budynków jako użytku rolnego – zgodnie z art. 1 powyższej ustawy. Podstawą wymiaru podatku rolnego były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków przekazane przez Starostę D. w wypisie z rejestru gruntów z dnia 13 kwietnia 2016r., Zgodnie z art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, który to dokument był dla organu I instancji wiążący. Jeżeli podatnicy kwestionują prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów, powinni wszcząć postępowanie przed Starostą D. o ich zmianę. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2016r. W. D. i Edward D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w której domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji, przyznania im pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie z opłat sądowych. W uzasadnieniu skargi Skarżący podobnie jak w odwołaniu powołali się na fakt wyrządzenia im przez Gminę Z. szkody w postaci wycięcia 10 sztuk drzew gatunku wiąz i zniszczenia siedliska na ogólną kwotę 2.600.000 zł o co toczy się sprawa cywilna przed Sądem Okręgowym w R. Skarżący podnieśli, że ewidencja gruntów jest zafałszowana, na skutek kumoterstwa i powiązań pomiędzy Gminą Z. i Powiatem D. Starosta D. w powiązaniu z Wójtem Gminy Z. ich krzywdzi, wobec czego zwrócą się do odpowiednich organów w Kraju o wszczęcie odpowiednich postępowań. Skarżący są w podeszłym wieku i są prześladowani oraz krzywdzeni przez urzędników. Skarżący nie mogą przedłożyć żadnych dokumentów, zmienić zafałszowanych granic oraz zapisów w księgach wieczystych, usunąć wady w zapisach i wyrysach ponieważ dokumentami dysponuje starosta. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Dokonując wymiaru podatku rolnego, podatku leśnego jak i podatku od nieruchomości w postaci drogi, organ I instancji oparł się na dane zawarte w ewidencji gruntów. Zgodnie bowiem z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027) podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dokument w postaci wypisu z rejestru gruntów jest dla organów podatkowych wiążący zarówno co do wielkości gruntów danego podatnika, jak i sposobu ich klasyfikacji. Podatnik kwestionujący dane zawarte w ewidencji gruntów może wszcząć postępowanie przed odpowiednim starostą o jej zmianę. Dlatego też nie mogły w sprawie odnieść skutku ogólnikowe zarzuty Skarżących, iż ewidencja jest zafałszowana, co do powierzchni przebiegu granic. Skarżący jak sami przyznali, nie byli w stanie przedłożyć żadnych dowodów dla wykazania tych faktów. Na rozprawie strona skarżąca przedłożyła decyzję Starosty D. z dnia [...] sierpnia 2016r. znak [...] odmawiającą wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie ewidencyjnym N. gmina Z.. Powyższa decyzja została uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...]. Jednakże uchylenie nastąpiło z przyczyn naruszenia prawa procesowego w postaci art. 7 i 77 § 1 K.p.a., gdyż stwierdzono brak precyzyjnego ustalenia przedmiotu i zakresu złożonego wniosku wszczynającego postępowanie oraz braki w materiale dowodowym, niepozwalające na rozstrzygnięcie sprawy co do istoty i powodujące konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie. Ponadto stwierdzono, że organ I instancji wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie żądań, które nie dotyczyły aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków przez co wykroczył poza zakres rozstrzygnięcia określoną w art. 24 ust. 2c Prawo geodezyjne i kartograficzne. Należy więc stwierdzić, że w dacie wydania decyzji administracyjnych, jak i wyrokowania przez Sąd obowiązujące były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków z dnia 13 kwietnia 2016r., przedstawione organowi podatkowemu przez Starostę D. Organ I instancji bardzo szczegółowo przedstawił sposób wyliczenia kwoty podatku rolnego oraz podatku leśnego, z określeniem powierzchni gruntu, jego klasyfikacji, liczby hektarów przeliczeniowych dla wymiaru podatku rolnego, liczby hektarów przeliczeniowych zwolnionych ustawowo z powołaniem się na stawkę dla gospodarstw rolnych – wynosząca 2,5q żyta, a także cenę skupu wynosząca 32 zł za 1 dt – określony w wyżej cyt. uchwale Nr XV/96/15 Rady Gminy Z., wobec czego nie budzi ona wątpliwości. Grunt o powierzchni 0,18 ha sklasyfikowano w ewidencji gruntów jako droga, wobec czego zastosowanie miała stawka 0,11 zł. za 1 m2 przewidziana w powyższej uchwale nr XV/97/15. Problem spowodowania dla podatników ewentualnej szkody przez Gminę Z. na skutek wycięcia starych drzew – gatunek wiąz i zniszczenia siedliska, zostanie rozstrzygnięty przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w drodze postępowania cywilnego, które aktualnie się toczy – według twierdzeń podatników. Jednakże nie może to mieć dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie znaczenia. Nie może bowiem nastąpić potrącenie wierzytelności cywilno-prawnych podatników z wierzytelnościami publiczno-prawnymi organu podatkowego, bo taki charakter mają należności podatkowe. Z uwagi na powyższe ponieważ organy podatkowe nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.