I SA/Rz 559/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska Asesor WSA Jacek Boratyn / spr./ Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2017 r. sprawy ze skargi spółki "A" Sp. z o.o. w S. na uchwałę Zarządu Województwa [.] z dnia [.] sierpnia 2017 r. nr [.] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn.: "[...]" oddala skargę. Zarząd Województwa, po rozpoznaniu protestu A. sp. z o.o., z siedzibą w S., zwanej dalej skarżącą, od negatywnej oceny formalnej złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]", uchwałą z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], nie uwzględnił protestu. Skarżąca, wnioskiem z dnia 21 lutego 2017 r., zwróciła się do Zarządu Województwa o przyznanie jej dofinansowania na realizację projektu, pod nazwą "[...]", w ramach działania 1.4 Wsparcie MŚP, poddziałanie 1.4.1 dotacje bezpośrednie, typ projektu rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020. Wniosek ten został zarejestrowany pod numerem [...]. Z opisu projektu wynika, że dotyczy on zakupu nowoczesnych maszyn i urządzeń, które będą służyć wprowadzaniu na rynek nowego, dotychczas niewytwarzanego przez wnioskodawcę (skarżącą) produktu – innowacyjnych systemów kominowych na wysokie temperatury spalin, z inteligentnym sterowaniem i systemem kontroli oraz możliwością odzyskiwania energii. Realizacja projektu umożliwi stworzenie linii technologicznej i wdrożenie technologii niezbędnej do wytwarzania nowego produktu. Pismem z dnia 22 maja 2017 r., nr [...], Zarząd Województwa poinformował skarżącą, że jej projekt został oceniony negatywnie, pod względem formalnym, ze względu na niespełnienie następujących kryteriów: kryterium dopuszczającego standardowego - kwalifikowalność zakresu finansowego projektu, dopuszczającego specyficznego – pomoc publiczna/pomoc de minimis. W opisanym wyżej zakresie organ stwierdził, że zgodnie z § 12 Regulaminu konkursu o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020 w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działanie 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, Typ projektu Rozwój MŚP, zwanego dalej Regulaminem konkursu wsparcie w ramach konkursu będzie udzielane w formie pomocy de minimis, na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 488) oraz rozporządzenia 1407/2013 (Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 352, str. 1) – zwanego dalej rozporządzeniem 1407/2013). W myśl art. 3 ust. 2 tego aktu całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 200 000 EUR w okresie trzech lat podatkowych. Podobna regulację zawiera § 10 ust. 1 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym wartość brutto wnioskowanej pomocy de minimis łącznie z wartością innej pomocy de minimis otrzymanej przez jedno przedsiębiorstwo w okresie bieżącego roku podatkowego oraz dwóch poprzednich lat podatkowych nie może przekroczyć kwoty stanowiącej równowartość 200 000 euro (100 000 euro w przypadku przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego). Równowartość pomocy w euro, zgodnie z odnośnikiem 4 do zacytowanego wyżej przepisu, ustala się według średniego kursu walut obcych, ogłaszanego przez narodowy Bank Polski, na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie. Skarżąca w niniejszej sprawie, w złożonej w dniu 21 lutego 2017 r. dokumentacji zawarła wniosek o dofinansowanie, w którym wartość dofinansowania wyniosła 858 161,59 zł, co stanowi równowartość 198 818,80 euro, liczonej według kursu euro Narodowego Banku Polskiego z 21 lutego 2017 r., wynoszącego 4,3163 zł. w poprzednich dwóch latach podatkowych skarżąca otrzymała pomoc de minimis w kwocie 1 475,56 euro (tak wynika z przedłożonych przez nią zaświadczeń), tak więc łączna wartość pomocy wnioskowanej i już uzyskanej, w przypadku skarżącej wyniosła 200 294,36 euro. Wobec przekroczenia przez skarżącą, w związku ze złożonym przez nią projektem maksymalnego limitu pomocy, wynoszącego 200 000 euro, został on oceniony negatywnie, pod względem formalnym. Zarząd Województwa, po rozpatrzeniu protestu skarżącej, od negatywnej oceny formalnej jej projektu, uchwałą z dnia [...] sierpnia 2017 r., nie uwzględnił protestu. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że mając na uwadze średni kurs euro Narodowego Banku Polskiego z 21 lutego 2017 r., wartość dofinansowania projektu skarżącej wynosiła równowartość 198 818,80 euro, która to kwota, po dodaniu do niej wartości pomocy uzyskanej w latach poprzedzających, udokumentowanej stosownymi zaświadczeniami, przekroczyła 200 000 euro. Organ zauważył, że wniosek o dofinansowanie, w formie elektronicznej, został złożony przez skarżącą 21 lutego 2017 r. o godzinie 08:56:06. W tym czasie średni kurs euro Narodowego Banku Polskiego na ten dzień nie był jeszcze ustalony. Narodowy Bank Polski publikuje bowiem dane odnośnie średnich kursów walut między godziną 11: 45 a 12: 15, co wynika z uchwały Zarządu Narodowego Banku Polskiego w sprawie sposobu wyliczania i ogłaszania bieżących kursów walut obcych. Powyższy mechanizm jest powszechnie znany, stąd skarżąca składając wniosek przed opublikowaniem średniego kursu dnia, winna mieć tego świadomość. Na marginesie swoich rozważań Zarząd Województwa zaznaczył, że za datę złożenia wniosku, zgodnie z § 18 ust. 6 Regulaminu konkursu, uważa się datę złożenia jego papierowej wersji. Ta wpłynęła 21 lutego 2017 r., co potwierdza, że do obliczenia wartości wsparcia przyjąć należy kurs z tego właśnie dnia. Organ zwrócił też uwagę, odnosząc się do stanowiska skarżącej, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do zwracania się do niej o wskazanie sposobu wyliczenia wartości pomocy, albowiem w myśl § 20 ust. 5 Regulaminu konkursu podstawa do tego istnieje jedynie w sytuacji stwierdzenia omyłek, niejasności i błędów, czego w przedmiotowej sprawie nie dostrzeżono. Skargę na uchwałę Zarządu Województwa z [...] sierpnia 2017 r. wniosła skarżąca, domagając się uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W konsekwencji więc skarżąca wniosła o przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa. Oprócz tego wystąpiła o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu aktowi zarzuciła: • naruszenie art. 41 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, ze zm. zwanej dalej ustawą o polityce spójności), poprzez przyjęcie Regulaminu konkursu, zawierającego postanowienia niezgodne z przepisami powszechnie obowiązującego prawa, tj. art. 3 ust. 4 rozporządzenia 1407/2013, • naruszenie art. 43 ust. 1 ustawy o polityce spójności poprzez niewezwanie skarżącej do skorygowania wniosku, • art. 57 ustawy o polityce spójności poprzez niedotrzymanie terminu rozpatrzenia protestu, który przekroczył 60 dni. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że na moment złożenia wniosku, tj. 21 lutego 2017 r., godz. 08:56:06, obowiązującym kursem euro był ten z dnia poprzedniego, wynoszący 4,3227 zł, a przeliczenie według niego wartości pomocy sprawiłoby, że wartość pomocy, o którą skarżąca wystąpiła, nie przekroczyłaby 200 000 euro. Skarżąca zwróciła też uwagę, że w momencie złożenia wniosku nie była w stanie przewidzieć wartości kursu dnia, tak więc postanowienia Regulaminu konkursu, ignorujące w rzeczywistości ten fakt, należy uznać za naruszające art. 43 ust. 1 ustawy o polityce spójności. Zarząd Województwa, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, na wstępie należy zaznaczyć, że spór pomiędzy stronami postępowania sądowego koncentruje się wokół jednej kwestii, a mianowicie tego czy zasadnym i zgodnym z prawem było wymaganie od skarżącej spełnienia kryteriów formalnych, w zakresie dopuszczalnego zakresu wnioskowanej pomocy, w sytuacji w której złożyła ona swój wniosek przed opublikowaniem przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w tym dniu średniego kursu walut. Bezspornym w sprawie jest to, że skarżąca złożyła swój wniosek w dniu 21 lutego 2017 r. dla którego to dnia średni kurs euro Narodowego Banku Polskiego wynosił 4,3163 zł (tabela kursów nr 036/A/NBP/2017 z dnia 21 lutego 2017 r.) . Elektroniczną wersję wniosku skarżąca złożyła o godzinie 08:56:06, kiedy to jeszcze wskazany wyżej kurs nie był znany. Zgodnie bowiem z § 2 pkt 1 uchwały nr 51/2002 Zarządu Narodowego Banku Polskiego z dnia 23 września 2002 r. w sprawie sposobu wyliczania i ogłaszania bieżących kursów walut obcych. (Dz. Urz. NBP z 2017 r. poz. 15) kurs euro - EUR w złotych jest wyliczany na godzinę 11.00 na podstawie kursów rynkowych. W czasie złożenia wniosku skarżącej znany był jedynie kurs euro z dnia poprzedniego, wynoszący 4,3227 zł (tabela kursów nr 035/A/NBP/2017 z dnia 20 lutego 2017 r.). Wartość dofinansowania projektu, liczona według kursu z 20 lutego 2017 r., łącznie z wartością pomocy za lata ubiegłe, nie przekroczyłaby 200 000 euro. Strony nie kwestionują tego, że zgodnie z zapisem Regulaminu konkursu, wartość pomocy nie może przekroczyć kwoty 200 000 euro, a okoliczność ta podlega badaniu na etapie oceny formalnej projektu. Skarżąca wywodzi jednak niezgodność takiego zapisu regulaminu z art. 3 ust. 4 rozporządzenia 1407/2013. Poza tym kwestionuje faktyczną możliwość zastosowania się do postanowień Regulaminu konkursu, w sytuacji złożenia wniosku o dofinansowanie przed opublikowaniem przez Narodowy Bank Polski tabeli kursu walut, obowiązującej danego dnia. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, a także głównego przedmiotu sporu pomiędzy stronami należy zwrócić uwagę, że dokonując badając, pod względem legalności, dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ogranicza się jedynie do badania konkretnego i zindywidualizowanego przypadku, co do którego uruchomiono postępowanie sądowe, na skutek wniesienia skargi. Sąd nie ma zaś kompetencji do wypowiadania się co do aktów ogólnych, regulujących w sposób abstrakcyjny i generalny postępowanie konkursowe, takich jak chociażby Regulamin konkursu. W związku z tym zarzut sprzeczności postanowień Regulaminu konkursu, jako aktu kompleksowego i jednolitego, z powszechnie obowiązującym prawem należy uznać za bezprzedmiotowy, na gruncie niniejszej sprawy. Rozważyć można jedynie zgodność poszczególnych jego postanowień z konkretnymi przepisami prawa, zarówno krajowego, jak i unijnego. Kwestionując zgodność z prawem zapadłego w jej sprawie rozstrzygnięcia skarżąca podniosła, że limit wysokości dofinansowania, określony w Regulaminie konkursu (§ 10 ust. 1), stoi w sprzeczności z treścią art. 3 ust. 4 rozporządzenia 1407/2013, tymczasem zestawienie brzmienia obu tych regulacji prowadzi do wniosku, że zakresy przedmiotowe zawartych w nich unormowań są diametralnie różne. Przepis § 10 ust. 1 Regulaminu konkursu określa maksymalną wysokość przyznawanej w ramach konkursu pomocy, natomiast art.3 ust. 4 rozporządzenia 1407/2013 traktuje o czasie (dniu) przyznanej pomocy, na gruncie przepisów krajowych. Nie sposób więc z porównania treści tych dwóch regulacji wywieść wniosku o sprzeczności zawartych w nim norm. Wskazując na nieprawidłowości przeprowadzonej przez Zarząd Województwa oceny jej projektu skarżąca zwróciła uwagę również na uchybienie przez organ art. 57 ustawy o polityce spójności, który to przepis zakreśla termin rozpatrzenia protestu na 30 dni, przy czym doprecyzowuje, iż w sytuacjach w których konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć jednak łącznie 60 dni od dnia jego otrzymania. Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu zauważyć należy, iż omawiany art. 57 ustawy o polityce spójności nie określa jakie konsekwencje niesie za sobą nierozpatrzenie protestu w maksymalnym trzydziestodniowym, względnie sześćdziesięciodniowym terminie. Z brzmienia przedmiotowej regulacji wynika więc, że przewidziany nim termin na załatwienie protestu jest terminem instrukcyjnym, co z kolei sprawia, że jego niedochowanie nie pociąga za sobą skutków związanych bezpośrednio z merytorycznym załatwieniem sprawy. Tak więc sam fakt niedochowania terminu przewidzianego na załatwienie protestu nie może wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, w przedmiocie rozpatrzenia protestu, co wynika z art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy o polityce spójności, zgodnie z którym sąd może uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Cytowany przepis wskazuje, że wyeliminowanie z porządku prawnego rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny projektu nie może opierać się na samym fakcie naruszenia prawa, niezależnie od jego wagi, gdyż w tym wypadku istotny jest wpływ konkretnego naruszenia na wynik sprawy. Tak więc naruszenia które nie wywarły znaczącego (istotnego) wpływu na wynik sprawy nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia skargi. W niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że przekroczenie terminu przewidzianego na rozpatrzenie protestu, które bezsprzecznie miało miejsce, wpłynęło na wynik oceny formalnej projektu. Wpływu takiego nie wskazuje również skarżąca, która koncentruje się na samym fakcie przekroczenia terminu. Tak więc okoliczność ta nie mogła być podstawą stwierdzenia, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza prawo i jako takie może być skutecznie zakwestionowanie przez Sąd. Jeżeli chodzi o główny przedmiot sporu w niniejszej sprawie, przesądzający sposób jej załatwienia, to stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż formalna ocena projektu skarżącej została przeprowadzona z naruszeniem prawa. Zarząd Województwa, weryfikując wartość wnioskowanego dofinansowania prawidłowo stwierdził, że skarżąca przekroczyła maksymalny limit pomocy de minimis, wynoszący 200 000 euro. Organ zasadnie przyjął, w celu wyliczenia tej kwoty, jako przelicznik, średni kurs euro, ustalony przez Narodowy Bank Polski na dzień 21 lutego 2017 r., tj. na dzień złożenia wniosku. W ten sposób uczynił zadość postanowieniom Regulaminu konkursu, w szczególności jego § 10 ust. 1. Odnosząc się do stanowiska skarżącej w kwestii braku możliwości określenia wartości dofinansowania, w przeliczeniu na euro, w sytuacji składania wniosku przed opublikowaniem przez Narodowy Banku Polski średniego kursu dnia stwierdzić należy, że działała ona w tym zakresie na własne ryzyko. Tak bowiem należy ocenić złożenie wniosku ostatniego dnia, wystąpienie o dofinansowanie projektu w maksymalnie dopuszczalnej wysokości, przeliczanej na euro według powszechnie znanego mechanizmu, gdy kurs dnia pozostawał nieznany. W związku z tym nie może ona aktualnie czynić Zarządowi zasadnych zarzutów w tym zakresie. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 43 ust. 1 ustawy o polityce spójności, gdyż wniosek skarżącej nie był dotknięty brakami formalnymi. Był on kompletny, nie zawierał też omyłek i niejasności, w sytuacji zaistnienia których zachodziłaby konieczność wezwania do ich poprawienia lub uzupełnienia (§ 20 ust. 5 Regulaminu konkursu), z uwagi na niemożność oceny z tego powodu, spełnienia kryteriów formalnych. W tym przedmiocie należy podkreślić, że nie sposób jest utożsamiać braków formalnych wniosku, a więc takich, które ze swej istoty uniemożliwiają procedowanie wniosku, z niespełnieniem kryteriów formalnych, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, których weryfikacja i stwierdzenie następuje w następstwie skutecznego uruchomienia procedury rozpatrzenia wniosku. W myśl postanowień Regulaminu konkursu ocena formalna, wbrew swojej nazwie, nie stanowi wstępnej kontroli wniosku, ale pierwszy etap jego rozpatrzenia, w oparciu o kryteria przyznania dofinansowania, nazwane formalnymi. Dokonywana jest więc już w kontekście określonych warunków konkursu, w tym stadium konkursu, na którym nie ma możliwości zmiany treści wniosku. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o polityce spójności, oddalił skargę, nie dopatrując się naruszenia prawa w dokonanej ocenie formalnej projektu skarżącej.