I SA/Rz 560/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) maja 2005r. Nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2004r. - postanawia – odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 listopada 2005r. P.K. zwrócił się z wyjaśnieniem do sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) lipca 2005r./sygn. I SA/Rz 369/05 i jednocześnie wniósł skargi na decyzje o nr: (...) Do pisma dołączył kserokopie w/w decyzji. Wyjaśnił, że zaskarżenie także tych decyzji było jego zamiarem już w skardze z dnia 23 lipca 2005r. na decyzję z 13 lipca 2005r. Decyzjom tym skarżący zarzucił niezgodność z prawem Unii Europejskiej, powołując na tą okoliczność wyrok sądu administracyjnego w innej sprawie. W kolejnym piśmie z dnia 30 grudnia 2005r., nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 21 grudnia 2005r., P. K. wyjaśnił, że przedmiotem skargi w sprawie o sygn. I SA/Rz 560/05 jest decyzja Naczelnika Urzędu Celnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wobec jednoznacznego stanowiska skarżącego zawartego w piśmie z dnia 20 listopada 2005r. i w piśmie z dnia 30 grudnia 2005r. Sąd stwierdził, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu I instancji, w tym przypadku - Naczelnika Urzędu Celnego w Rzeszowie z dnia (...) maja 2005r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2004r. W myśl art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację , w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżącemu przysługiwało - zgodnie z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej - prawo wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący nie zaskarżył do Sądu decyzji organu odwoławczego, a tylko decyzję organu I instancji. Tym samym w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie został wyczerpany tok instancji, o którym mowa w art. 52 ustawy p.s.a. Sąd administracyjny nie zastępuje organów administracyjnych, a jego działania nie mogą naruszać fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.s.a. orzeczono jak w sentencji.