I SA/Rz 560/14

Dnia 16 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku C. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Chrysler Grand Voyager -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. C. R., reprezentowany przez radcę prawnego A. M. zaskarżył do tutejszego Sądu decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Chrysler Grand Voyager w wysokości 4.614 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając to żądanie skarżący wskazał, że łączna kwota zobowiązania podatkowego znacznie wzrośnie, gdyż organ dokonał weryfikacji obowiązku podatkowego po prawie pięciu latach od zakupu samochodu, dlatego kwota naliczonych odsetek będzie duża. Skarżący podniósł również, że prowadzi małą, rodzinną firmę a egzekucja zobowiązania może doprowadzić do zawieszenia a nawet zakończenia działalności gospodarczej w wyniku zachwiania płynności w regulowaniu bieżących zobowiązań. Z uwagi na niewielki rozmiar prowadzonej działalności gospodarczej, kwota zobowiązania podatkowego jest dla skarżącego znaczną sumą. W piśmie z dnia 21 czerwca 2014 r. skarżący dodatkowo wskazał, że jest chory od kilku miesięcy, obecnie nie jest w stanie pracować. W takiej sytuacji egzekucja podatku spowoduje znaczną szkodę, gdyż może zagrozić likwidacją działalności gospodarczej oraz uniemożliwić spłatę kredytu. Skarżący do pisma dołączył karty informacyjne z Oddziału Nefrologii SP ZOZ, wyniki badań laboratoryjnych i umowę kredytu hipotecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego. Pod pojęciami znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd powinien dokonać oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., opierając się przede wszystkim na argumentacji, przedstawionej przez skarżącego, która powinna odnosić się do konkretnych okoliczności związanych z sytuacją osobistą i majątkową skarżącego. Twierdzenia skarżącego powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Analizując treść uzasadnienia ww. wniosku oraz dokumentację przedstawioną przez skarżącego Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia może wiązać się z ryzykiem zawieszenia lub nawet likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Jednak skarżący nie udokumentował w sposób należyty swojej aktualnej sytuacji majątkowej. Nie przedłożył np. wyciągów ze swoich rachunków bankowych oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie wykazał dochodów i strat z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Dołączona do wniosku umowa kredytu hipotecznego nie jest natomiast wystarczająca do oceny sytuacji finansowej skarżącego. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna nie wskazuje, aby skarżący był w takim stanie zdrowia, który uniemożliwiałby mu podejmowanie pracy zarobkowej. Z dołączonych przez skarżącego dokumentów wynika, że przechodził on zróżnicowane badania diagnostyczne, skarżącego poddano procedurom medycznym w zakresie dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Opisane w kartach informacyjnych wyniki rozpoznania klinicznego nie pozwalają uznać, by skarżący cierpiał na taką chorobę, która uniemożliwiałaby mu codzienne funkcjonowanie i prowadzenie działalności gospodarczej. Podana przez skarżącego okoliczność, że od kliku miesięcy nie pracuje, nie została przez niego uprawdopodobniona. Z tych względów Sąd uznał, że w tej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.