I SA/Rz 568/23

WyrokWSA w Rzeszowie2024-03-05

Skład orzekający: Jarosław Szaro, Piotr Popek, Grzegorz Panek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły zobowiązanie w podatku od nieruchomości za lata 2017-2020, jeśli wcześniej wydano decyzje ustalające to zobowiązanie na kwotę 0 zł, a tryb wyeliminowania tych pierwotnych decyzji z obrotu prawnego nie został należycie wyjaśniony?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone decyzje, uznając, że organy naruszyły przepisy postępowania, nie wyjaśniając w sposób wszechstronny stanu faktycznego, w szczególności kwestii funkcjonowania w obrocie prawnym wcześniejszych decyzji ustalających zobowiązanie w podatku od nieruchomości na kwotę 0 zł. Brak jest jasności co do trybu wyeliminowania tych pierwotnych decyzji z obrotu prawnego, co jest warunkiem koniecznym do wydania nowych decyzji ustalających zobowiązanie podatkowe.
Stan faktyczny
Skarżący P.P. kwestionował decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu, które utrzymały w mocy decyzje Prezydenta Miasta ustalające podatek od nieruchomości za lata 2017-2020. Organy podatkowe uznały, że skarżący utracił prawo do zwolnienia z podatku, ponieważ nie spełnił warunków regionalnej pomocy inwestycyjnej. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów postępowania, w tym ignorowanie zaleceń z poprzednich decyzji kasacyjnych SKO i nieuzupełnienie materiału dowodowego. Sąd dopuścił dowód z decyzji wydanych wcześniej wobec skarżącego, które ustalały podatek na kwotę 0 zł.
Rozstrzygnięcie
1) uchyla zaskarżone decyzje, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu na rzecz skarżącego P. P. kwotę 2 165 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Protokolant Specjalista Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2024 r. spraw ze skarg P. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 29 sierpnia 2023 r. - nr SKO.403.PO.1736.91.2023, - nr SKO.403.PO.1737.92.2023, - nr SKO.403.PO.1738.93.2023, - nr SKO.403.PO.1739.94.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017, 2018, 2019 oraz 2020 rok 1) uchyla zaskarżone decyzje, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu na rzecz skarżącego P. P. kwotę 2 165 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skarg P. P. (dalej: Skarżący), są decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...](dalej: SKO) z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr: SKO.403.PO.1736.91.2023,SKO.403.PO.1737.92.2023, SKO.403.PO.1738.93.2023, SKO.403.PO.1739.94.2023 utrzymujące w mocy decyzje Prezydenta Miasta [..] z 5 lipca 2023 r. nr: Pd-II.3120.2.2.381-384.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2017, 2018, 2019, 2020. Jak wynika z akt sprawy w 5 lipca 2023 r. Prezydent Miasta [...]działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 2, art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm., dalej: O.p.), art. 2, 3, 4, 5, 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 70 ze zm., dalej: u.p.o.l.) oraz uchwały Nr [...] Rady Miasta [..] z dnia 30 października 2019 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz Uchwały Nr [..] Rady Miasta [...]z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowiącego regionalną pomoc inwestycyjną dla przedsiębiorców inwestujących w [...] Parku [...]: - decyzją nr PD-II.3120.2.2.381.2023 ustalił Skarżącemu podatek od nieruchomości za 2017 r. w kwocie [...] zł, - decyzją nr PD-II.3120.2.2.382.2023 ustalił Skarżącemu podatek od nieruchomości za 2018 r. w kwocie [...] zł, - decyzją nr PD-II.3120.2.2.383.2023 ustalił Skarżącemu podatek od nieruchomości za 2019 r. w kwocie [...] zł, - decyzją nr PD-II.3120.2.2.384.2023 ustalił Skarżącemu podatek od nieruchomości za 2020 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że naliczenia podatku od nieruchomości za lata 2017 - 2020 z tytułu najmu powierzchni w budynkach [...]Parku [...] wraz z częścią terenu Parku (gruntu) oraz infrastrukturą (budowlami) dokonano w oparciu o: - Umowę Nr [..]2017 z dnia 31 marca 2017 r. na lokal biurowy o powierzchni 141,81 m2 w [...] Parku [...] wraz z przypadającą częścią działki o po w. 439 m2 i częścią budowli o wartości 75.735.00 zł; - Aneks nr 1 z dnia 5 czerwca 2017 r. do umowy najmu Nr [...] z dnia 31 marca 2017 r., na mocy którego zwiększono wynajmowaną powierzchnię o halę przemysłową o powierzchni użytkowej 887,50 m2, zwiększono także powierzchnię przypadającej części działki do 3185 m2 i część budowli do wartości 549.713,00 zł; - Aneks nr 2 z dnia 4 lipca 2018 r. do umowy najmu Nr [...] z dnia 31 marca 2017 r., na podstawie którego zwiększono wynajmowaną powierzchnię o pomieszczenia higieniczno-sanitarne i korytarz o łącznej powierzchni użytkowej 68,23 m2 (łączna powierzchnia najmu wyniosła 1092,34 m2), zwiększono także powierzchnię przypadającej części działki do 3380 m2 i część budowli do wartości 583.373.00 zł; - Aneks nr 3 z dnia 1 października 2017 r. do umowy najmu Nr [...] z dnia 31 marca 2017 r., na podstawie którego zmniejszono wynajmowaną powierzchnię hali i łączna powierzchnia najmu wyniosła 739,42 m2 zmniejszono także powierzchnię przypadającej części działki do 2288 m2 i część budowli do wartości 394.894,00 zł; - Aneks nr 4 z dnia 17 maja 2019 r. do umowy najmu Nr [...] z dnia 31 marca 2017 r., na podstawie którego zmniejszono wynajmowaną powierzchnię wyłącznie do lokalu biurowo-laboratoryjnego o pow. 141,81 m2 zmniejszono także powierzchnię przypadającej części działki do 439 m2 i część budowli do wartości 75.735,00 zł; - Aneks nr 5 z dnia 30 kwietnia 2020 r. do umowy najmu Nr [...] z dnia 31 marca 2017 r., na podstawie którego zmniejszono wynajmowaną powierzchnię lokalu biurowo-laboratoryjnego do 10 m2 zmniejszono także powierzchnię przypadającej części działki do 31 m2 i część budowli do wartości 5.341,00 zł. Organ wskazał, że Podatnik w dniu 29 marca 2017 r. złożył w Urzędzie Miasta [...] formularz zgłoszenia zamiaru skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie inwestycji początkowej dla przedsiębiorców inwestujących w [...] Parku [...]. W przedmiotowym dokumencie wskazał jako rodzaj inwestycji: utworzenie biura Call Center, wskazując jednocześnie, że będzie to "centrum obsługi telefonicznej (BOK) wspomaganie działalności magazynowej i logistycznej" przy planowanym nakładzie inwestycyjnym 22.000,00 zł. Skarżący wskazał planowany termin rozpoczęcia realizacji inwestycji początkowej na dzień 1 maja 2017 r., zaś zakończenia 1 maja 2019 r Kolejnym pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. Podatnik poinformował o rozpoczęciu realizacji inwestycji początkowej z dniem 22 maja 2017 r. przedstawiając fakturę zakupu z tego dnia na urządzenie wielofunkcyjne RICOH MP 3351 CSP na kwotę netto 2.200 zł i poprzez tę czynność od 1 czerwca 2017 r. korzystał ze zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budynków i budowli na terenie [...] Parku [...]. Organ I instancji wyjaśnił, że warunkiem zwolnienia, zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 lit c Uchwały nr [...] Rady Miasta [...]z dnia [..] 2016 r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowiącego regionalną pomoc inwestycyjną dla przedsiębiorców inwestujących w [...] Parku [...] jest zakończenie inwestycji początkowej w okresie nieprzekraczającym 3 lat, liczonym od dnia złożenia organowi podatkowemu zgłoszenia zamiaru korzystania z regionalnej pomocy inwestycyjnej. Termin 3 lat upłynął w przypadku Skarżącego z dniem 29 marca 2020 roku. Organ podkreślił, że Przedsiębiorca, który dokonał zgłoszenia zamiaru korzystania z pomocy, zgodnie z § 8 ust. 4 pkt 1-4 cyt. uchwały, winien w terminie do 30 dni od dnia zakończenia realizacji inwestycji początkowej złożyć organowi podatkowemu oświadczenie o zakończeniu realizacji inwestycji początkowej na druku stanowiącym załącznik Nr 2 do Uchwały, dokument potwierdzający zakończenie realizacji inwestycji początkowej, oświadczeniem o poniesionych kosztach kwalifikowanych inwestycji oraz informacje dotyczące innej pomocy publicznej. Zdaniem organu Podatnik nie spełnił warunków Uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowiącego regionalną pomoc inwestycyjną dla przedsiębiorców inwestujących w [...]Parku [...], określonych w: 1) § 7 ust. 1 pkt 1 lit. c, tj. nie zakończył realizacji inwestycji początkowej w okresie nieprzekraczającym 3 lat, liczonym od dnia złożenia organowi podatkowemu zgłoszenia; 2) § 8 ust. 4 pkt 1-4, tj. nie złożył organowi podatkowemu: a) oświadczenia o zakończeniu realizacji inwestycji początkowej; b) dokumentu potwierdzającego zakończenie realizacji inwestycji początkowej; c) oświadczenia o poniesionych przez przedsiębiorcę kosztach inwestycji, w tym kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie uchwały oraz o udziale własnym w kosztach kwalifikujących się do objęcia pomocą; d) informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawionych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz.U. z 2010r. Nr 53, poz.312 ze zm.) dotyczących innej pomocy publicznej otrzymanej w okresie trzech lat obrotowych poprzedzających złożenie zgłoszenia, o którym mowa w § 6 uchwały - na formularzu będącym załącznikiem nr 1 do w/w rozporządzenia albo informacji o nieotrzymaniu pomocy; 3) § 8 ust. 5, tj. nie przedkładał organowi podatkowemu: a) do 15 stycznia każdego roku przez okres co najmniej 3 lat od dnia zakończenia realizacji inwestycji początkowej - dokumentów potwierdzających jej utrzymanie w mieście [...]; b) do 15 stycznia każdego roku w okresie korzystania ze zwolnienia pisemnej informacji o innej pomocy publicznej ze środków publicznych otrzymanych na inwestycję początkową na formularzu stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 201 Or. w sprawie zakresu informacji przedstawionych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 9 ust. 3 Uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] 2016 r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowiącego regionalną pomoc inwestycyjną dla przedsiębiorców inwestujących w [...]Parku [...] w przypadku utraty prawa do pomocy przedsiębiorca zobowiązany jest do zwrotu otrzymanej pomocy poprzez zapłatę podatku od nieruchomości. W związku z powyższym Prezydent Miasta [...], opisanymi na wstępie decyzjami z dnia 5 lipca 2023 r., ustalił Skarżącemu podatek od nieruchomości w kwocie [...] zł za 2017 r., w kwocie [...] zł za 2018 r., w kwocie [...] zł za 2019 r., w kwocie [...] zł za 2020 r. Od przedmiotowych decyzji Skarżący wniósł odwołania, po rozpatrzeniu których SKO decyzjami z dnia 29 sierpnia 2023 r., opisanymi na wstępie, utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta [...] z dnia 5 lipca 2023 r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Prezydenta Miasta [...], że w skutek niewykonania przez Podatnika obowiązków wynikających z uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] 2018 r. tj. złożenia w terminie do 30 dni od dnia zakończenia realizacji inwestycji początkowej dokumentu potwierdzającego zakończenie realizacji inwestycji początkowej, oświadczenia o poniesionych kosztach kwalifikowanych inwestycji oraz informacji dotyczących innej pomocy publicznej Podatnik utracił prawo do pomocy poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości. Konieczne zatem stało się ustalenie podatku za ww. lata, co prawidłowo znalazło odzwierciedlenie w decyzjach organu I instancji z dnia 5 lipca 2023 r. Podatnik nie zgodził się rozstrzygnięciami SKO zawartymi w decyzjach z dnia 29 sierpnia 2023 r. i złożył na nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: -art. 233 § 2 O.p w z. w. z art. 121 § 1 O.p. poprzez świadome zignorowanie przez organ II Instancji faktu niezastosowania się Prezydenta Miasta [...] do zaleceń co do dalszego prowadzenia sprawy sformułowanych w ostatecznych decyzjach SKO w [...] z dnia 1 lutego 2021 r., a mimo to utrzymanie przez organ II instancji decyzji, które w sposób świadomy i celowy pomijają zalecenia zawarte w uzasadnieniu decyzji ostatecznych z dnia 1 lutego 2021 r. nr SKO.403.PO.70.14.2021, SKO.403.PO.234.42.2021, SKO.403.PO.235.43.2021, SKO.403.PO.236.44.2021 co samo w sobie narusza zasadę budowania zaufania do organów podatkowych wyrażoną w art. 121 § 1 O.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy; -art. 233 § 2 O.p w z. w. z art. art. 191 O.p. poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji, pomimo nieuzupełnienia materiału dowodowego przez organ I instancji wbrew zaleceniom wydanym w decyzjach kasacyjnych SKO z dnia 1 lutego 2021 r. W uzasadnieniu skarg Podatnik podkreślił, że Prezydent Miasta [...]decyzjami z dnia 2 grudnia 2020 r. nr.: -Pd-II.3120.2.2.41.2020 zmienił wymiar podatku od nieruchomości na 2017 r. w ten sposób, że z ustalonej uprzednio własną decyzją z dnia 31 sierpnia 2017 r. kwotę tego zobowiązania podwyższył z 0 zł na [...]zł, - Pd-II.3120.2.2.40.2020 zmienił wymiar podatku od nieruchomości na 2018 r. w ten sposób, że z ustalonej uprzednio własną decyzją z dnia 15 listopada 2018 r. kwotę tego zobowiązania podwyższył z 0 zł na [...] zł, - Pd-II.3120.2.2.39.2020 zmienił wymiar podatku od nieruchomości na 2019 r. w ten sposób, że z ustalonej uprzednio własną decyzją z dnia 17 września 2019 r. kwotę tego zobowiązania podwyższył z 0 zł na [...]zł, - Pd-II.3120.2.2.155.2020 zmienił wymiar podatku od nieruchomości na 2020 r. w ten sposób, że z ustalonej uprzednio własną decyzją z dnia 31 stycznia 2020 r. kwotę tego zobowiązania podwyższył z 0 zł na [...] zł. Podatnik wskazał, że na skutek złożonych przez niego odwołań SKO w Tarnobrzegu decyzjami z dnia 1 lutego 2021 r. nr SKO.403.PO.70.14.2021, SKO.403.PO.234.42.2021, SKO.403.PO.235.43.2021, SKO.403.PO.236.44.2021 uchyliło w całości decyzje organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Prezydentowi Miasta [...] wskazując, że w kontrolowanych sprawach zachodzi sytuacja weryfikacji uprzednio wydanych decyzji ostatecznej, natomiast z lektury zaskarżonych decyzji trudno dostrzec jaki tryb weryfikacji decyzji ostatecznych został przez organ zastosowany Skarżący podniósł, że organ I instancji ponownie rozpoznając sprawy nie wykonał zaleceń zawartych w decyzjach kasacyjnych. Uzasadnienia decyzji i wskazane tam argumenty i okoliczności pokrywają się z uzasadnieniami pierwotnych decyzji. W ocenie Skarżącego organ nie wyjaśnił okoliczności niniejszych spraw, nie poczynił starań w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego spraw i w dalszym ciągu, wbrew zaleceniom SKO w [...] z dnia 1 lutego 2021 r., nie wskazał na jakiej podstawie prawnej oparł zmianę uprzednio wydanych decyzji ostatecznych. W odpowiedziach na skargi SKO wniosło o ich oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach. Zdaniem SKO zaskarżone decyzje zawierają szerokie uzasadnienie prawne i faktyczne dla ustalenia zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości za lata 2017-2020. W ocenie SKO organ podatkowy I instancji także wyjaśnił tryb postępowania przy ustaleniu tych zobowiązań podatkowych wskazując iż za okres 2017 - 2020 nie wszczynał postępowania w sprawie ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego, ponieważ Podatnik złożył deklaracje o zamiarze skorzystania z pomocy regionalnej na wspieranie inwestycji początkowej dla przedsiębiorców inwestujących w [...] Parku [...]. Jedną z form tej pomocy było zwolnienie Przedsiębiorcy z podatku od nieruchomości. Niespełnienie jednak warunków otrzymania tej pomocy przez Podatnika zaskutkowało wszczęciem postępowań podatkowych przez organ I instancji w celu ustalenia przedmiotowych zobowiązań podatkowych. Organ odwoławczy podkreślił, że decyzje organu I instancji z dnia 5 lipca 2023 r. są pierwszymi decyzjami wydanymi w przedmiocie ustalenia podatnikowi zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości za lata 2017 -2020 i to właśnie ta kwestia została wyjaśniona m.in. przez organ I instancji w ponownych postępowaniach podatkowych i tym samym usunęła wątpliwości co do trybu postępowań. Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skargi są uzasadnione albowiem organ naruszył prawo procesowe nie wyjaśniając wszystkich kwestii mających istotny wpływ na treść wydanych decyzji, w szczególności nie wyjaśniając czy w obrocie prawnym nie funkcjonują wydane wcześniej wobec skarżącego decyzje podatkowe ustalające jego zobowiązanie podatkowe podatku od nieruchomości za lata 2017 – 2020 . Kwestia ta była podnoszona już w odwołaniach skierowanych do organu II instancji, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżone decyzje nie dostrzegło w tym zakresie naruszenia prawa materialnego stwierdzając, że organ I instancji wyjaśnił odpowiednio tryb w jakim procesuje podając, że wobec podatnika nie były wydawane decyzje podatkowe. Sąd dopuścił w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowód w postaci decyzji wydanych wobec podatnika odnośnie podatku od nieruchomości za lata 2017-2020. Z decyzji wydanych przez organ I instancji czyli Prezydenta Miasta [...]w dniu 2 grudnia 2020 r. wynika, że za poszczególne lata zmienił on wymiar podatku od nieruchomości dla podatnika P.P.z wysokości określonej jako "0" złotych do kwot, które swą wysokością odpowiadają kwotom ustalonym podatnikowi w decyzjach organu I instancji w aktualnie rozpoznawanych przez sąd sprawach. Z decyzji tych wynika, że wobec P. P. zostały wydane decyzje w dniach 31.01`.2020r, 17.09.2019 r. 15.11.2018r. 31.08.2017 r., w których każdorazowo wysokość tego zobowiązania ustalono w kwocie " 0 " złotych. W omawianych decyzjach kwota ta została podwyższona do obowiązujących stawek. Jak wynika z uzasadnienia tych decyzji nastąpiło to w wyniku nie spełnienia przez podatnika P. P. wymogów zwolnienia nieruchomości od podatku na podstawie uchwały Rady Miasta [...] w przedmiocie udzielenia wsparcia publicznego podmiotom dokonującym inwestycji na terenie gminy. W decyzjach z dnia 01.02.2021 r. SKO w [...] uchyliło wszystkie 4 decyzje Prezydenta Miasta [...]stwierdzając, że nie jest jasne w jakim trybie orzekał Prezydent dokonując zmiany wymiaru podatku od nieruchomości, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem rozważań tego organu w uzasadnieniu decyzji. W ocenie organu odwoławczego wskazanie na przepis art. 254 o.p. w decyzji , bez szczegółowego omówienia tej kwestii w uzasadnieniu nie jest wystarczające i narusza przepis art. 210 § 4 o.p. Aktualnie zaś przedmiotem rozpatrzenia przez SKO były 4 decyzje Prezydenta Miasta [...], w których nie podał on żadnej podstawy do wzruszenia decyzji ostatecznej. Nie jest zatem jasne czy decyzje organu I instancji ustalające wysokość podatku od nieruchomości dla P. P.za lata 2017 – 2020 funkcjonują w obrocie czy też zostały w jakiś sposób z obrotu tego wyeliminowane. Organ II instancji kwestii tej nie wyjaśnił, zaś organ I instancji w podstawie -prawnej wydanych decyzji nie podał żadnej podstawy prawnej, w oparciu o którą mógłby kasować lub reformować decyzję ostateczną. Kwestia ta musi zostać przez organy wyjaśniona bowiem, co oczywiste, nie mogą funkcjonować w obrocie dwie decyzje ustalające wysokość podatku od nieruchomości dla tego samego podatnika za ten sam okres czasu w odniesieniu do tego samego przedmiotu opodatkowania. Oczywiście po wydaniu decyzji mogą zaistnieć tego typu zdarzenia prawne czy faktyczne, które powodują konieczność określenia na nowo wymiaru zobowiązania podatkowego, jednak każdorazowo musi to zostać poprzedzone wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji wydanej dotychczas i mającej status decyzji ostatecznej. Może to nastąpić w trybie art. 254 , 240 i nast., czy 247 i nast. o.p. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z decyzji organu I instancji podstawą ustalenia podatnikowi wymiaru podatku od nieruchomości był fakt, że nie przyjęto wysokości podatku adekwatnie do posiadanych przez niego nieruchomości, gdyż korzystał on z ulgi jako podmiot dokonujący inwestycji na terenie [...]Parku [...]. Zwolnienie takie ( ulga ) obligowało jednak beneficjenta, którym w tym przypadku był podatnik podatku od nieruchomości, do przedstawienia w terminie 3 letnim odpowiednich dokumentów wykazujących fakt dokonania inwestycji. Brak przedstawienia takich dokumentów oznaczał brak prawa do ulgi. W tym miejscu podnieść trzeba, że przepis art. 255 § 1 o.p przewiduje możliwość uchylenia decyzji, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonych czynności, a strona nie dopełniła ich w wyznaczonym terminie. Z kolei art. 258 § 1 pkt 2 o.p stanowi, że organ podatkowy, który wydał decyzję, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Przepisy procesowe przewidują zatem odpowiednie tryby wyeliminowania decyzji podatkowej z obrotu jeżeli nie spełnione zostaną w przyszłości okoliczności, które stały u podstaw wydania decyzji określonej treści. Rolą organu podatkowego jest przy tym wykazanie, że taka sytuacja zaistniała. W przypadku, gdy decyzja podstawowa została wydana z uwzględnieniem okoliczności jakie będą dopełnione w przyszłości i ustaliła czy określiła podatnikowi zobowiązanie podatkowe, to jeżeli te okoliczności się w przyszłości nie zrealizowały, ponowna decyzja może być wydana tylko wtedy gdy już wydana decyzja zostanie uchylona w trybie art. 255§ 1 o.p. lub stwierdzone zostanie jej wygaśnięcie w trybie art. 258§1 opkt 2 o.p. Przy czym to organ musi rozważyć, która z tych przesłanek w sprawie ma zastosowanie. Dopiero po wyeliminowaniu pierwotnej decyzji z obrotu prawnego dopuszczalne jest wydanie decyzji na nowo regulującej sytuacje podatkowoprawną podatnika. W przedmiotowej sprawie kwestia wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wydanych w latach 2017 – 2020 ( pierwotnych ) nie została należycie wyjaśniona przez organ II instancji. Sad administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego i w sprawie dopuścił jedynie – w drodze wyjątku dowody z kopii decyzji, które wymienił w swoich skargach podatnik – w celu prawidłowego rozważenia podniesionych przez niego argumentów. Niewątpliwie przyczyniło się do szybszego rozpoznania sprawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji będzie zobowiązany do dokonania ustaleń czy decyzje o których mowa – wydane w latach 2017 – 2020 i ustalające podatek od nieruchomości w wysokości 0 złotych zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Jeżeli tak się nie stało, to oczywiście procedowanie kolejnych decyzji w tym zakresie przez organ I instancji naruszało przepisy art. 247 § 1 pkt 4 o.p. czyli wydano by decyzje dotyczącą sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Dopiero ustalenie tej okoliczności może pozwolić na merytoryczne rozpatrywanie spraw niniejszych czyli rozważenie czy podatnik spełnił wymogi pozwalające mu na zachowanie prawa do ulgi. Organ naruszył zatem przepisy art. 122 i 187 § 1 o.p. Nie ustalił i nie rozważył w sposób wszechstronny okoliczności sprawy, zaś brak ten mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawą orzeczenia sądu są przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., o kosztach zaś art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło