I SA/Rz 572/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zarządzić zwrot J. K. kwoty 200 zł /dwieście złotych/ uiszczonej tytułem wpisu od skargi. Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji tj. Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2008r. wydana z wniosku M. K. w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym. Powyższa decyzja organu II instancji tj. Dyrektora Izby Celnej doręczona została J. K. działającej jako pełnomocnik M. K. na podstawie pełnomocnictwa z dnia 10 stycznia 2008r. w którym M. K. upoważnił ja – jako swoją matkę - "do odbioru wszelakich przesyłek pocztowych oraz udzielania odpowiedzi na wydawane Decyzje z Urzędu Celnego". Na wymienioną wyżej decyzję organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosła J. K. podpisując ją: " Wnoszę do rozpoznania peł. J. K.". W dniu 18 lipca 2008r. /data doręczenia/ Sąd wezwał J. K. o przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego M. K. przed tut. Sądem /a także o uiszczenie wpisu od skargi/ w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia czynności procesowych dokonanych przez pełnomocnika. W dniu 24 lipca 2008r. J. K. uiściła wpis od skargi, natomiast żądane pełnomocnictwo nie zostało przedłożone. W związku z tym Sąd wezwał skarżącego M. K. na adres podany w skardze /J. ul. K. [...]/ o podpisanie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie /awizowane/ odebrane zostało w dniu 12 września 2008r. przez J. K. zamieszkałą pod innym adresem /J. ul. P. [...]/, która w piśmie z dnia 17 września 2008r. /data nadania pocztowego/ poinformowała tut. Sąd, że skarżący M. K. przebywa aktualnie za granicą i do kraju powróci w grudniu. W nawiązaniu do powyższych okoliczności stwierdzić należy, że zgodnie z art. 34, art.35 § 1, art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.. zm./ - powoływanej dalej jako p.p.s.a. – w postępowaniu przed sądem administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika, przy czym może to być pełnomocnictwo ogólne, do prowadzenia poszczególnej sprawy lub do niektórych tylko czynności w postępowaniu sądowym. Pełnomocnictwo powinno być przedłożone przy pierwszej czynności procesowej a więc dołączone do skargi lub przedłożone na wezwanie sądu w zakreślonym terminie, ponieważ skarga musi być podpisana albo przez skarżącego albo przez działającego w jego imieniu pełnomocnika /art. 37 § 1, art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt.4, § 3 p.p.s.a/. Brak podpisu uprawnionego podmiotu na skardze jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony na wezwanie sądu w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie podmiotem uprawnionym do wniesienia do tut. Sądu skargi na wymieniona na wstępie decyzję jest niewątpliwie M. K. jako adresat tej decyzji. W postępowaniu podatkowym M. K. wskazał wyłącznie swój adres w J. ul. K. [...], taki tez adres wskazany został w skardze podpisanej przez J. K., nie został wskazany jego adres za granicą. Pełnomocnictwo udzielone w dniu 10 stycznia 2008r. J. K. przez M. K. nie uprawnia J. K. do działania w jego imieniu przed tut. Sądem / w tym do wniesienia skargi/, ponieważ – jak wynika z jego treści - dotyczyło postępowania odwoławczego przed organem celnym i nie może być rozszerzone na postępowanie sądowo- administracyjne, które jest postępowaniem odrębnym inicjowanym wniesieniem skargi a nie kontynuacją – w znaczeniu formalnoprocesowym – postępowania administracyjnego. Skoro więc J. K. nie mogła w imieniu M. K. wnieść / sporządzić/ skargi do tut. Sądu a sam uprawniony M. K. nie podpisał tejże skargi, to skarga nie została wniesiona skutecznie. Wezwanie o podpisanie skargi skierowane na wyżej podany adres skarżącego M. K. należy, w ocenie Sądu, uznać za doręczone skutecznie, skoro we wskazanym wyżej pełnomocnictwie J. K. /nie będąca domownikiem adresata na co wskazują różne adresy/ upoważniona została do odbioru "wszelakich" przesyłek pocztowych. Możliwość odbioru przesyłki przez pełnomocnika przewidują przepisy art. 26 ust.2 pkt. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe /Dz.U. nr 130 poz. 1188 z późn. zm./ oraz § 18 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004r. w sprawie wykonywania powszechnych usług pocztowych /Dz.U. nr 5 poz. 34 z późn. zm./, przy czym skoro nie budzi wątpliwości odebranie przedmiotowego wezwania przez J. K. i nieobecność skarżącego w kraju, brak jest – ocenie Sądu – celowości ponawiania wezwań. W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 3 w związku z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt.4 oraz art. 58 § 3 w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi oraz na podstawie art. 225 w związku z art. 222 p.p.s.a. zarządził zwrot uiszczonego od tej skargi wpisu.