I SA/Rz 575/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 listopada 2016 r. sygn. I SA/Rz 575/16, o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 października 2016 r. sygn. I SA/Rz 575/16, o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, za okres od czerwca do grudnia 2012 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie. I SA/Rz 575/16 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie P. C. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, za okres od czerwca do grudnia 2012 r. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 listopada 2016 r. Pismem z dnia 15 listopada 2016 r. reprezentujący skarżącego adwokat wniósł zażalenie na ww. postanowienie WSA skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Na wstępie wyjaśnić należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną po tej dacie, dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej P.p.s.a.), stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z tym przepisem rozpatrując sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 P.p.s.a., ani żaden inny przepis P.p.s.a. nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji. Nadmienić należy, że wraz z doręczeniem odpisu postanowienia WSA z dnia 7 listopada 2016 r. Sąd poinformował adwokata reprezentującego skarżącego, że ww. orzeczenie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu (k. 106 i 108 akt sądowych). Mimo to fachowy pełnomocnik wniósł zażalenie na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia. W związku z powyższym zażalenie jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 P.p.s.a.