I SA/Rz 588/13
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-08-14
Skład orzekający: Małgorzata Futera
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który zadeklarował oszczędności w wysokości 5000 zł i poniósł stratę z działalności gospodarczej, spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Skarżący nie został zwolniony od kosztów sądowych, ponieważ zadeklarowane przez niego oszczędności w kwocie 5000 zł pozwalają na pokrycie wpisu stosunkowego od skargi, który wynosi 100 zł. Ponadto, strata z działalności gospodarczej nie oznacza faktycznego braku dochodów, gdyż system podatkowy pozwala na odliczenie strat od przyszłych podstaw opodatkowania.Stan faktyczny
Skarżący J.T. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości. Uzasadnił wniosek trudną sytuacją materialną, wskazując na brak zysków z działalności gospodarczej, posiadanie mieszkania i samochodu, oszczędności w kwocie 5000 zł oraz stratę z działalności za 2012 r. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy (zwolnienia od kosztów sądowych).Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku J.T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr: [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Skarżący J.T. w sprawie ze skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, uzasadniając to sytuacją materialną. Podał, że mieszka sam, a jego źródło utrzymania – działalność gospodarcza nie przynosi zysku. Jako majątek oświadczył mieszkanie o pow. 51 m² i samochód osobowy o wartości ok. 10.000 zł. Skarżący zadeklarował także oszczędności w kwocie ok. 5000 zł. Padał także, że z prowadzonej działalności gospodarczej za 2012 r. wygenerował stratę w wysokości 11.540,92 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Przepis art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w skrócie P.p.s.a.), wymaga by osoba starająca się o zwolnienie od opłat sądowych i wydatków wykazała, że nie jest
w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Według rozpoznającego wniosek, żądanie skarżącego nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Po pierwsze skarżący posiada środki pieniężne, pozwalające mu ponieść koszty sądowe; zadeklarował bowiem oszczędności w wysokości 5000 zł. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja, określających zobowiązanie w podatku od nieruchomości. Skarga podlega wpisowi stosunkowemu zgodnie z treścią art. 231 P.p.s.a., a wysokość wpisu zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, co z kolei znajduje potwierdzenie w treści § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Uwzględniwszy zatem kwotę przedmiotu zaskarżenia, wpis od skargi będzie wynosił 100 zł, tj. najniższą kwotę wszelkich opłat ponoszonych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ewentualne inne koszty sądowe nie przekroczą również tej kwoty.
Po drugie strata z działalności nie oznacza braku dochodów. Należy mieć na uwadze że system podatkowy zezwala na odliczenie poniesionych strat, czyli kosztów transakcji przewyższających w danym okresie odpowiadające im przychody, od przyszłej podstawy opodatkowania, redukując w ten sposób kwotę przypadającego do zapłaty podatku, co nie oznacza faktycznego braku dochodów.
Konstatując, w rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono przesłanek do odstąpienia od zasady odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa w art. 199 P.p.s.a. i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2, art. 245 § 3 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło