I SA/Rz 589/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r., w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić skargę. Syg. akt: I SA/Rz 589/10 Uzasadnienie J. S. wniósł do Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wezwany w dniu 3 września 2010 r. (data doręczenia przesyłki) zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 września 2010 r. do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący w dniu 6 września 2010 r. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu. W związku z tym, zarządzeniem referendarza sądowego został wezwany do uzupełnienia tego braku i złożenia wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wezwanie to nie zostało wykonane, w efekcie czego, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 26 września 2010 r., sygn. I SA/Rz 589/10, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 października 2010 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 1 września 2010 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to nie zostało wykonane w zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 27 października 2010 r., zaś skarżący w dniu 27 października 2010 r. nadał w Urzędzie Pocztowym w P.pismo procesowe, zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony bez zachowania wymaganej formy, tj. nie na urzędowym formularzu PPF, lecz w zwykłej formie pisemnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy z dnia 4 września 2010 r., złożony 6 września 2010 r., został pozostawiony bez rozpoznania, a to wobec nie złożenia go na przez skarżącego na urzędowym formularzu, mimo stosownego wezwania o uzupełnienie tego braku wniosku. Oznacza to, że skarżący nie uzyskał prawa pomocy na skutek zaniedbania, polegającego na nieuzupełnieniu braku formalnego wniosku. W tej sytuacji Sąd wezwał – jak wyżej zaznaczono – skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 1 września 2010 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia w dniu 20 października 2010 r. (data doręczenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 października 2010 r.), a więc termin do wykonania zarządzenia upłynął z dniem 27 października 2010 r. Skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie, natomiast w dniu 27 października 2010 r. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy - w takim samym zakresie i wniosek ten też nie został złożony na urzędowym formularzu. Argumentacja tego wniosku jest analogiczna jak poprzedniego. W ocenie Sądu, złożenie tego, wyżej opisanego, wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi (upływającego w dniu 27 października 2010 r.), ani też nie wywołuje skutku procesowego w postaci podjęcia czynności zmierzających do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Podkreślić należy, że skarżący, mimo stosownego pouczenia, nie kwestionował zarządzenia referendarza sądowego z dnia z dnia 26 września 2010 r., sygn. I SA/Rz 589/10. Ponowny wniosek nie może być również oceniany w kontekście art. 165 P.p.s.a., gdyż nie doszło do merytorycznego rozpoznania poprzedniego wniosku. W tej sytuacji należy uznać, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący nie uiścił stosownej opłaty.