I SA/Rz 59/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. U. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2012 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. J. U. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podając w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwoma małoletnimi synami, natomiast źródło utrzymania całej rodziny stanowi jego wynagrodzenie z dwóch stosunków pracy, w łącznej wysokości 12 000 zł brutto miesięcznie, a także wynagrodzenie jego małżonki, wynoszące miesięcznie 6 800 zł brutto. Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek to skarżący podał, że składa się na niego: działka w D., o pow. 3 629 m2, działka w Ł., z rozpoczętą budową domu, o pow. 5476 m2 , samochód osobowy Volvo XC 90, rocznik 2008, samochód osobowy Volvo XC 70, rocznik 2008, samochód osobowy Suzuki Swift, rocznik 2010. W oświadczeniu stwierdzono także, że żona skarżącego jest właścicielką hali magazynowej o pow. 164 m2. W uzasadnieniu wniosku stwierdzono ponadto, że w związku z wcześniejszym zaangażowaniem znacznych środków finansowych w prowadzoną działalność gospodarczą, a także "potrąceniem" przez organy skarbowe znacznej kwoty tytułem odsetek, skarżący jest w trudnej sytuacji finansowej. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym i przedłożenia odpowiednich dokumentów źródłowych skarżący stwierdził, że w jednej spółce z o.o. posiada 50 % udziałów, o łącznej wartości nominalnej 10 000 zł, zaś w drugiej 90 % udziałów, o wartości 51 975 000 zł. Zaznaczył jednakże, że obie te spółki mają nierozliczone straty za poprzednie lata. Skarżący, mimo wezwania, nie przedłożył wyciągu z rachunku bankowego, ani też wyciągu z rachunku kart kredytowych. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 44 898 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze brzmienie wyżej przytoczonego przepisu, a także okoliczności, wynikające ze złożonych przez skarżącego oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym należy stwierdzić, że nie spełnia on przesłanek przyznania mu ulgi, w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wynika to przede wszystkim z tego, że dysponuje on majątkiem o znacznej wartości (chodzi tu głównie o udziały w spółkach prawa handlowego, których wartość przekracza 50 000 0000 zł, a także nieruchomości), wielokrotnie przekraczającej wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie. W związku z tym jego twierdzenia o niemożności uiszczenia wpisu od skargi są bezpodstawne, gdyż nawet uiszczenie tej opłaty, wynoszącej ponad 44 000 zł, nie pozbawi jego ani jego najbliższych koniecznego utrzymania. Odnosząc się do treści złożonych przez skarżącego oświadczeń nie sposób też nie zauważyć, że w istocie nie twierdzi on, że nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych, stwierdza jedynie, że dużą cześć swojego majątku zaangażował w prowadzoną przez siebie działalność, stąd też wynikają jego problemy z wyłożeniem środków na pokrycie tych kosztów związanych ze sprawą. Stwierdzenie takie potwierdza konstatację, że wniosek skarżącego jest niezasadny, w świetle art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., gdyż zgodnie z jego brzmieniem, przyznanie prawa pomocy powinno następować w sytuacjach wyjątkowych, w których partycypowanie w kosztach postępowania przez stronę jest rzeczywiście niemożliwe i grozi pozbawieniem jej środków niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy dodać również, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii zwolnienia od kosztów sądowych są podnoszone przez skarżącego argumenty, dotyczące strat odnotowywanych przez spółki, których jest udziałowcem, gdyż z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpił on jako osoba fizyczna, a nie spółka, a ponadto kwestie te nie mieszczą się w kategorii przesłanek przyznani a prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.