I SA/Rz 595/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 30 września 2024 r. nr 408000-CZC4.4103.5.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2015 r. - postanawia - I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu K. K. kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. K. K. (dalej: skarżący) wniósł do tut. Sądu skargę na opisaną w sentencji decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z 30 września 2024 r. Zaskarżona decyzja została wysłana na adres do doręczeń pełnomocnika skarżącego na platformie ePUAP i doręczona 3 października 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k.109 akt administracyjnych). Skarga została wniesiona drogą elektroniczną 6 listopada 2024 r. (urzędowe poświadczenie przedłożenia – k. 9 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualne oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy również wniesienie jej w ustawowym terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), w myśl którego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została przesłana pełnomocnikowi skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, dalej: o.p.), doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. W przypadku doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych dzień doręczenia ustala się zgodnie z przepisami art. 42 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (art. 144a § 2 o.p.). Stosownie do art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045, dalej: u.d.e.), operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. W myśl art. 41 ust. 1 u.d.e., dowód otrzymania jest wystawiany po: 1) odebraniu korespondencji przekazanej na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego; 2) wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego; 3) upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu. Jeśli chodzi o datę doręczenia korespondencji elektronicznej, to zgodnie z art. 42 ust. 1 u.d.e. w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili: 1) odebrania korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1; 2) wpłynięcia korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2. W okolicznościach niniejszej sprawy zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 3 października 2024 r. W związku z tym, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął 4 listopada 2024 r. Natomiast skarga została wniesiona w 6 listopada 2024 r., a więc po upływie ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.