I SA/Rz 598/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Tomasz Smoleń / spr./ Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 września 2014r. spraw ze skarg K. K. na decyzje Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2014r. - nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego na 2009 rok, - nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego na 2010 rok, - nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 rok, - nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2010 rok - oddala skargi - I SA/Rz 598/14 UZASADNIENIE Decyzjami z dnia [...] czerwca 2014r. nr [....],[....],[....] i [....]Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014r. o numerach [...], [...], [...], [...] o ustaleniu kwot nienależnie pobranych w ramach systemu wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010r. oraz o ustaleniu kwot nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za 2009 i 2010r. Z akt sprawy wynika, że K. K. (zwany dalej Skarżącym) złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wnioski kontynuacyjne o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na rok 2009 i 2010 oraz wioski o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2009 i 2010. W wyniku przeprowadzonych postępowań Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzje o przyznaniu Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowych za 2009 i 2010 rok oraz decyzje o przyznaniu płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Wszystkie decyzje zostały skutecznie doręczone Skarżącemu a przyznane płatności zostały przekazane na jego rachunek bankowy wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów. W dniu [...] kwietnia 2012r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa wydał decyzje w których stwierdził nieważność decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowych w 2009r. oraz o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2009r. Natomiast w dniu [...] stycznia 2013r. na tej samej podstawie prawnej wydał decyzje w których stwierdził nieważność decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowych za 2010r. oraz o przyznaniu płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego za 2010r. Od powyższych decyzji K. K. złożył odwołania do Prezesa ARiMR, który utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. Skarżący nie skorzystał z prawa złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wszystkie decyzje stały się ostateczne i prawomocne. Po powtórnej weryfikacji spraw Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzje w sprawach przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w których przyznał Skarżącemu płatności na rok 2009 w łącznej wysokości 2311,83zł a na rok 2010 w łącznej wysokości 2563,13zł. Natomiast wydając ponownie decyzje w sprawach przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009 w łącznej wysokości 2280zł i w takiej samej wysokości płatność rolnośrodowiskową na 2010 rok. Wszystkie decyzje zostały doręczone Skarżącemu i stały się ostateczne. W dniu 26 czerwca 2013r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR poinformował Skarżącego o możliwości dokonania dobrowolnego zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych za 2009 i 2010 rok a także zwrotu nienależnie pobranych płatności przyznanych w ramach wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 rok. Skarżący nie dokonał zwrotu nienależnie pobranych płatności w terminie wskazanym w w/w pismach. W związku z powyższym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w dniu 31 lipca 2013r. wszczął z urzędu postępowania administracyjne wobec K. K. w sprawach ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2009 i 2010 oraz w sprawach ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego na rok 2009 i 2010. W dniu 6 września 2013r. wyżej wskazane postępowanie administracyjne zostały zawieszone do czasu wprowadzenia przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L. zmian w mapach geodezyjnych odnośnie działki nr 1174 położonej w Obrębie K. W wyniku decyzji Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2013r. znak: [...] wprowadzone zostały zmiany konfiguracji i powierzchni działek 1153, 1164, 1172, 1174 położonych we wsi K., co spowodowało podjęcie zawieszonych postępowań. W dniu 3 lutego 2014r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło pismo Skarżącego, w którym wnosił o zaciągnięcie opinii o użytkowaniu przez niego działek położonych na terenie gminy C. W związku z powyższym zwrócono się do Burmistrza Gminy i Miasta C. o informacje w sprawie użytkowania działki nr 2 położonej w obrębie N. W odpowiedzi Burmistrz Gminy i Miasta C. wskazał, że w 2013r. na wniosek K. K. doprowadzono do sprostowania błędu oraz do zgodności stanu prawnego nieruchomości z jej stanem faktycznym. Decyzjami z dnia [...] marca 2014r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR ustalił Skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego za 2009 r. w wysokości 654 zł a za 2010 r. w wysokości 725,10zł a także kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za 2009r. w wysokości 645zł a za 2010r. w wysokości 645zł. Pismami datowanymi na dzień 7 marca 2014 Skarżący złożył jednobrzmiące odwołanie od wyżej wskazanych decyzji w uzasadnieniu, których wskazał, że: 1. W decyzji Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] marca 2013r. stwierdza się "pan K. K. użytkuje grunt zgodnie z powierzchnią deklarowaną według stanu sprzed regulacji rzeki, jednak deklarowana znajduje się obecnie na działce ewidencyjnej nr 2 położonej w obrębie N."; 2. Od momentu wypełnienia załączników i porównywanie ich ze zdjęciami lotniczymi dokonywał poprawek na ortofotomapach oznaczając faktyczny obszar działek rolnych. Pomimo corocznych poprawek nikt nie wpadł na pomysł przyłożenia map obrębu K. i N., co skutkowałoby znalezieniem błędu. 3. Po dokonaniu zakupu działki nr 1174 wykonałem przejazd przez potok, aby sprzęt mógł przedostać się na tamtą część działki (dzisiaj już wiadomo, że to część działki nr 2). 4. W roku 2007 i 2008 wystąpiłem do Starostwa L. o wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów dla działki 1174 oraz działek 1162,1164,1172 dotyczących sposobu użytkowania gruntów. Jakoś nikt nie zauważył konfiguracji działki 1174 którą przecina potok B. A ode mnie wymaga się znajomości prawa geodezyjnego. 5. Zgodnie z art.80 ust.3 rozporządzenia Komisji/WE/Nr.1122/2009 obowiązek zwrotu pobranych nienależnie płatności nie ma zastosowania, ponieważ wina błędów leży po stronie władzy. A błędu tego wykryć nie mogłem do czasu, gdy udało mi się zdobyć mapy obrębu N. i z mojej inicjatywy doprowadziłem do wyjaśnienia rozbieżności geodezyjnych. 6. Część działki Nr 2 N. użytkuję od samego początku najpierw nieświadomie a od 2012 roku oficjalnie. Obecnie prowadzone jest postępowanie ugodowe mające na celu wydzielenia geodezyjnego brakującej powierzchni mojego gospodarstwa rolnego z działki Nr.2 N. 7. Jedyny błąd jaki popełniłem wypełniając wnioski to to, że nie nadałem oddzielnego oznaczenia dla części działki po drugiej stronie potoku. Dyrektor Regionalnego Oddziału ARiMR rozpoznając odwołanie Skarżącego decyzjami z dnia [...] czerwca 2014r. o numerach [...], [...], [...], [...] utrzymał w mocy wszystkie zaskarżone decyzje Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. W uzasadnieniach decyzji wskazano, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2008r. Nr 98 poz. 634 ze zmianami zwanej dalej ustawą), ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej - następuje w drodze decyzji administracyjnej. Wypłacone nienależnie Skarżącemu środki finansowe z tytułu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 rok, pochodzą z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji tj. z funduszu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zaś środki finansowe z tytułu płatności rolnośrodowiskowych wypłacone Skarżącemu za 2009 i 2010 rok pochodzą z tego samego funduszu oraz ze środków krajowych przeznaczonych na współfinansowanie tj. funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2 ustawy. Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nadmiernego lub nienależnego pobrania środków z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania środków ma miejsce wówczas, gdy środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zaznaczyć jednak należy, że w takim przypadku zadaniem organu nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne. Podkreślono, że dopiero po zakończeniu postępowania w sprawach przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 rok oraz w sprawach przyznania płatności rolnośrodowiskowych za 2009 i 2010 rok Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wszczął postępowanie zmierzające do wydania decyzji w sprawach ustalenia kwot nienależnie pobranych. Zatem rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] marca 2014r. o ustaleniu kwot nienależnie pobranych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 r. oraz w sprawach przyznania płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za 2009 i 2010 rok opierają się na rozstrzygnięciach w sprawach przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 rok zakończone ostatecznymi decyzjami Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] i nr [...] oraz na rozstrzygnięciach w sprawach przyznania płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za 2009 i 2010 rok, zakończone ostatecznymi decyzjami wyżej wskazanego Kierownika nr [...] i nr [...] z dnia [...] maja 2013r. W decyzjach tych organ I instancji – po stwierdzeniu nieważności wcześniejszych decyzji za lata 2009 i 2010 – przyznał płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 rok oraz płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za 2009 i 2010 rok w kwotach niższych niż w pierwotnych decyzjach. Wszystkie powyższe decyzje nie zostały zaskarżone, a zatem stały się prawomocne i ostateczne. Jak wynika z akt spraw płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 rok i płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za 2009 i 2010 rok zostały przelane na rachunek bankowy wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów. Z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji na podstawie, których Skarżący uzyskał płatności, należy uznać, że utracił uprawnienie do uzyskania części tych płatności w związku, z czym środki przekazane na rachunek zostały pobrane nienależnie. W rozpoznawanych sprawach kwoty nienależnie pobranych płatności w każdym przypadku przekraczają równowartość 100 euro. Tym samym w odniesieniu do jednolitej płatności obszarowej jak i do płatności rolnośrodowiskowych nie zachodzą przesłanki uzasadniające odstąpienie od ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności. Odnosząc się do złożonych przez Skarżącego odwołań Dyrektor stwierdził, że nie zawierają one żadnych wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowych rozstrzygnięć, a tym samym nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący w dowołaniu wskazał, że zgodnie z art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 obowiązek zwrotu pobranych nienależnie płatności nie ma zastosowania, ponieważ błąd leży po stronie władzy. Wskazał, że błędu tego nie mógł wykryć do czasu, gdy udało mu się zdobyć mapy obrębu Nowe Sioło i z jego inicjatywy doszło do wyjaśnienia rozbieżności geodezyjnych. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że wskazany przepis odnośnie płatności za 2009r. nie ma zastosowania albowiem do ustalenia kwot nienależnie pobranych za 2009 rok mają zastosowanie przepisy rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Zauważył, że w przypadku tych płatności nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez Skarżącego nienależnie pobranych płatności za 2009 rok. Na podstawie tegoż przepisu obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy lub innej władzy oraz jeżeli błąd nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika. Jednakże w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczeniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie występuje wtedy, jeżeli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. W przedmiotowych sprawach należy stwierdzić, że nie zostały spełnione w/w warunki – tj. łącznie wystąpienie wymienionych wyżej przesłanek, ponieważ nie można uznać, że płatność została dokonana na skutek pomyłki ARiMR. W przypadku płatności za 2010r. Dyrektor zajął takie samo stanowisko jak wyżej, z tą różnicą, że uznał brak spełnienia przesłanek z art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Od wszystkich decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2014r. o numerach [...],[...],[...],[...],jednobrzmiące skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł Skarżący z żądaniem ich uchylenia. W uzasadnieniu skargi podał, że: 1. W drodze przetargu publicznego kupił od Burmistrza Miasta i Gminy C. działki nr 1174 o pow. 1,68 ha, nr 1153 o pow. 2,79 ha, nr 1162 o pow. 0,87ha, nr 1164 o pow. 0,52 ha, nr 1172 o pow. 0,35 ha. Po przetargu okazano mi granice wg wyrysów z map geodezyjnych. 2. W roku 2007 wystąpiłem o płatności obszarowe do Biura Powiatowego AR i MR a w 2008 roku dla pozostałych działek. Występowałem o płatności do powierzchni zgodnie z wypisem z rejestrów gruntów. 3. W roku 2007 wystąpiłem do Starosty L. o dokonanie zmian w operacie gruntów dla działki 1174 w obrębie K. a w 2008 dla działek 1162, 1164, 1172. Obie decyzje podtrzymują zgodność powierzchni z wypisami z rejestrów gruntów. Te wielkości podałem we wnioskach o płatności. Nikt nie zwrócił uwagi na fakt przecinania działki 1174 przez potok B., co powinno skutkować zmianami geodezyjnymi. 4. Często przedstawiałem w Biurze Powiatowym wyrysy z map i wypisy z ewidencji gruntów dla potwierdzenia powierzchni mojego gospodarstwa. 5. Kiedy w roku 2012 zorientowałem się o "nakładaniu się" działki 1174 położonej w obrębie K. z działką 2 obręb N. wystąpiłem do Starosty L. z prośbą o uregulowanie geodezyjne granicy obrębu K. W wyniku postępowania w tej sprawie wydano decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2013r., z której wynika, że moje gospodarstwo zmniejszyło się o 0,7623ha. 6. Przeprowadziłem rozmowę z Burmistrzem Miasta i Gminy C. w wyniku, której otrzymałem zaświadczenie z dnia 11 kwietnia 2012r., w myśl, którego będę użytkował część działki 2 obręb N./tę, którą dotychczas użytkowałem - część działki 1174 obręb K./. 7. Zgodnie z art. 80 ust.3 rozporządzenia Komisji/WE/nr 1122/2009 obowiązek zwrotu pobranych płatności nie ma zastosowania, ponieważ wina błędów leży po stronie władzy. A błędu tego wykryć nie mogłem do czasu, gdy udało mi się zdobyć mapę obrębu N. i z mojej inicjatywy dokonano zmian geodezyjnych. 8. Nie mogę ponosić konsekwencji za zaniedbania geodezyjne tym bardziej, że cały czas użytkowałem działkę 1174 wg wyrysów z map geodezyjnych. Jedynym moim błędem było to, że nie podzieliłem działki 1174 na dwie działki rolne z symbolami E i F. We wnioskach na lata 2013 i 2014 już takie zapisy są dokonane. W odpowiedziach na skargi Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o ich oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 1 ustawy – Organ Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej oraz krajowych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej lub krajowych przeznaczonych na finansowanie przez Agencję pomocy przyznanej w drodze decyzji administracyjnej. Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji opartej na art. 29 ust. 1 ustawy jest więc ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania tych środków występuje niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej oraz nastąpi ich wypłata, a następnie decyzja ta zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. środki te należy dochodzić od podmiotu, który rzeczywiście podejmie wypłacone przez ARiMR środki. W takim przypadku zadaniem Organu ARiMR jest ustalenie, czy wyeliminowanie decyzji przyznającej płatności jest prawnie skuteczna i czy decyzja została skierowana do właściwego podmiotu. W rozpoznawanych sprawach bezsporne jest, że na rachunek Skarżącego wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów przekazane zostały płatności przyznane w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009 i 2010 rok oraz płatności rolnośrodowiskowe za 2009 i 2010 rok i że są to środki pochodzące z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy. Z tych powodów organy ARiMR zobligowane były wydać decyzje w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych płatności. Jak wynika z akt administracyjnych Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Lubaczowie w dniu [...] stycznia 2010r. wydał decyzje nr [...] o przyznaniu Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na 2009r. w łącznej wysokości 2925zł. W dniu [...] stycznia 2013r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa wydał decyzję nr [...] w której stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. Od powyższej decyzji Skarżący się odwołał jednakże decyzją z dnia [...] marca 2013r. nr [...] Prezes ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja stała się prawomocna albowiem Skarżący nie wniósł skargi do WSA w Warszawie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] maja 2013r. nr [...] przyznał Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na rok 2009 w łącznej wysokości 2280zł. Decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna. W dniu [...] grudnia 2010r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję nr [...] w której przyznał Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na 2010r. o łącznej wysokości 2925zł. W dniu [...] stycznia 2013r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa wydał decyzję nr [...] stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2010r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010. Od tej decyzji odwołał się Skarżący. Decyzją z dnia [...] marca 2013r. nr [...] Prezes ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Stała się ona prawomocna albowiem nie została złożona w skardze do WSA w Warszawie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] maja 2013r. nr [...] przyznał Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na rok 2010 w łącznej wysokości 2280zł. Decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. przyznał Skarżącemu płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009r. z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości 2965,83zł. W dniu [...] kwietnia 2012r. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa wydał decyzję nr [...]. W wyniku złożonych odwołań przez Skarżącego Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta stała się prawomocna albowiem nie złożono skargi do WSA w Warszawie. W ponownym rozpoznaniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] grudnia 2012r. wydał decyzję nr [...] przyznając Skarżącemu płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009r. w łącznej wysokości 2311,83zł. Decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna. W dniu [...] listopada 2010r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję nr [...] w której przyznał Skarżącemu płatność w ramach wsparcia bezpośredniego na 2010r. z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości 3288,23zł. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2012r. nr [...] w której stwierdził nieważność decyzji nr [...]. Rozpoznając odwołanie Skarżącego Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Stała się ona prawomocna. W ponownej weryfikacji sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] przyznał Skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 w łącznej wysokości 2563,23zł. We wszystkich rozpoznawanych sprawach Skarżący został poinformowany o możliwości dokonania dobrowolnego zwrotu nienależnie pobranych płatności. Skarżący nie dokonał zwrotu należności na rzecz Agencji we wskazanym terminie. Mając powyższy stan faktyczny na względzie należy stwierdzić, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo wszczął postępowanie w sprawach ustalenia nienależnie pobranych przez Skarżącego środków finansowych. W wyniku tych postępowań wydano decyzje, w których organ I jak i II instancji wskazały i określiły wysokość kwot jako nienależnie pobranych. Kwoty nienależnie pobrane stanowią różnicę pomiędzy kwotami płatności pierwotnie przyznanych decyzjami Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, które następnie zostały wyeliminowane z obiegu prawnego na podstawie przepisu art. 156 § 1 i 2 kpa, a kwotami płatności wynikającymi z decyzji zapadłych w wyniku ponownych weryfikacji spraw. Dokonane ustalenia i zapadłe w ich wyniku decyzje należy uznać za prawidłowe, organy słusznie ustaliły, że wyżej opisane różnice stanowią nienależnie pobrane płatności i podlegają zwrotowi na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 należy wskazać, że w przypadku płatności na 2009 rok rozporządzenie powyższe nie ma zastosowania, a zastosowanie miały przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 na co trafnie wskazał Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR. Zgodnie z art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy lub innej władzy oraz jeżeli błąd nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika. Jednak w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczeniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie występuje wtedy, jeżeli w decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w termie 12 miesięcy od płatności. Treść przepisu art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009 który ma zastosowanie do płatności na 2010 rok jest identyczny jak przepis wyżej wskazanego art. 73 ust. 4. Dokonując oceny zarzutu Skarżącego należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki z wyżej wskazanych artykułów co pozwoliłoby uznać, że to z winy Agencji doszło do wypłaty zawyżonych płatności. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR trafnie stwierdził, że rolnik otrzymuje co roku wstępnie wypełnione formularze wniosku i ma obowiązek dokonania zmian danych na tym formularzu w przypadku, kiedy stwierdzi, że maksymalny kwalifikowany obszar w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych nie znajduje potwierdzenia w aktualnym stanie faktycznym. Z akt sprawy wynika, że Skarżący w przypadku spornej działki 1174 zadeklarował powierzchnię większą niż powierzchnię ewidencyjno-gospodarczą wskazaną w karcie informacyjnej. Wartość ta w karcie wynosiła 1,07 ha, natomiast Skarżący zadeklarował we wnioskach powierzchnię wynoszącą 1,60 ha. Ponadto Skarżący składając wnioski o płatność za poszczególne lata składał podpis pod oświadczeniem, że znane są mu zasady przyznawania płatności. W postępowaniach w sprawach przyznania płatności bezpośrednich na 2009 i 2010 rok jak i płatności rolnośrodowiskowych na 2009 i 2010 rok organy nie zakwestionowały, że Skarżący użytkuje grunt zgodnie z powierzchnią zadeklarowaną tj. 1,60 ha, według stanu sprzed regulacji potoku B. (w tym część obecnej działki nr 2 w obr. N.), nie zmienia to faktu, że wartość maksymalnego obszaru kwalifikowanego (PEG) ustalonego dla działki ewidencyjnej nr 1174 wynosi 1,18 ha (według ortofotomapy z 2009r.). Zarówno we wnioskach o przyznanie płatności, jak i na załącznikach graficznych, Skarżący był zobowiązany zadeklarować kwalifikujące się do objęcia płatnościami grunty spełniające kryteria, o których mowa w art. 124 ust. 2 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Błędna deklaracja skutkuje koniecznością zwrotu nienależnie pobranych płatności. Dlatego też nie można uznać, że zostały spełnione przesłanki wykluczające obowiązek zwrotny przez Skarżącego nienależnie pobranych płatności za 2009 i 2010r., określone w art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz w art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. W ocenie Sądu organy dopełniły powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego jak i prawidłowego jego oceny, nie naruszając w tym względzie zasad postępowania. Ocena zebranych w sprawach dowodów znalazła wyraz w obszernych uzasadnieniach zaskarżonych decyzji i zdaniem Sądu jest ona prawidłowa. Dlatego też w oparciu o przepis art. 151 ppsa oddalono skargę.