I SA/Rz 602/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Asesor WSA Jacek Boratyn /spr./, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2019 r. sprawy ze skarg K.K. i Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 rok oddala skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołań Z. K. i K. K. – zwanej dalej skarżącymi, od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia skarżącym łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r., w wysokości 456 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Prezydent Miasta, decyzja z dnia [...] lutego 2019 r. ustalił skarżącym łączne zobowiązanie pieniężne za 2019 r., w wysokości 456 zł. Z treści przedmiotowego rozstrzygnięcia wynika, że za podstawę opodatkowania przyjęto: w podatku rolnym, powierzchnię gruntu zakwalifikowanego jako rolny, wynoszącą [...] ha, a w podatku nieruchomości powierzchnię budynków mieszkalnych, wynoszącą [...] m2, powierzchnię budynków pozostałych, wynosząca [...] m2, oraz powierzchnię gruntów pozostałych, tj. [...] m2. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji zaznaczono ponadto, że obie skarżące są zobowiązane do solidarnej zapłaty określonego w niej zobowiązania podatkowego, co wynika z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1256, zwana dalej ustawą o podatku rolnym), a także art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 z późn. zm., zwanej dalej ustawa o podatkach lokalnych). Odwołania od opisanego wyżej rozstrzygnięcia wniosły obie skarżące, kwestionując zasadność zamieszczenia w uzasadnieniu decyzji przepisów art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach lokalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po rozpatrzeniu odwoływań skarżących, decyzją z dnia [...] maja 2019 r., utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy podkreślił, że skoro na współwłaścicielach nieruchomości solidarnie ciąży obowiązek podatkowy, to na nich też winna być wydana decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe. W związku z tym zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż organ podatkowy skierował decyzję do obu współwłaścicielek nieruchomości, przytaczając na uzasadnienie tego odpowiednie przepisy, tj. art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach lokalnych. Organ odwoławczy podkreślił także, że w rozpatrywanej przez siebie sprawie również w sposób prawidłowy ustalono podstawę zobowiązania, na podstawie danych z ewidencji gruntów, którymi to informacjami organ podatkowy jest związany, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2019 r., poz. 725, ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym), a następnie wyliczono wysokość podatku. Skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. wniosły skarżące, domagając się jej uchylenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżące zarzuciły naruszenie art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a także pominięcie zapisów zawartych w dokumencie z [...] marca 2011 r., związanych z modernizacją ewidencji gruntów, dotyczących żądania wyłączenia działki nr [...] z włączenia do R., wobec czego doszło do obniżenia jej wartości. W uzasadnieniu skarg zaznaczono, że samo przytoczenie w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji określonych przepisów prawa – tj. art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nic nie mówi zwykłemu obywatelowi, tym bardziej że organ nie wyjaśnił dlaczego te przepisy zastosował. Tymczasem prawidłowo wydana decyzja winna zawierać właściwe wyjaśnienie jej podstawy prawnej. Zaskarżona decyzja nie spełnia zaś tego wymogu. Skarżące zaznaczyły również, że w decyzjach dotyczących poprzednich lat organy nie powoływały się na przepisy art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., w odpowiedzi na skargi wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarżące, kwestionując legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia zarzuciły przede wszystkim niedostateczne jego uzasadnienie, w związku z niewyjaśnieniem przytoczonej podstawy prawnej, w szczególności art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Odnosząc się do tych zarzutów nie sposób jest jednak zgodzić się z twierdzeniami skarżących. Jak to bowiem wyjaśnił organ odwoławczy oba wskazane wyżej przepisy odnoszą się do sytuacji, w których przedmioty opodatkowania pozostają we współwłasności lub posiadaniu co najmniej dwóch osób. W takiej sytuacji obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na współwłaścicielach bądź współposiadaczach przedmiotów opodatkowania i dlatego gdy decyzja jest do nich kierowana przepisy te winny znaleźć się w uzasadnieniu decyzji podatkowej. Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym jeżeli grunty, o których mowa w art. 1, stanowią współwłasność lub znajdują się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (posiadaczach), z zastrzeżeniem ust. 6 i ust. 7. Podobnie w myśl art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach lokalnych Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 4a-6. W niniejszej sprawie współwłaścicielkami nieruchomości, oznaczonej jako działka [...], a więc położonych na niej przedmiotów opodatkowania – tj. gruntów i budynków, były obie skarżące, dlatego też decyzja ustalająca im solidarnie wysokość łącznego zobowiązania podatkowego z tego tytułu została prawidłowo skierowana do ich obojga. Równie zasadnie, jako podstawę prawną jej wydania organ przytoczył art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Organ odwoławczy słusznie zaakceptował takie stanowisko. Wobec czego brak jest podstaw do uwzględnia skarg, których zarzuty są bezzasadne. Jeżeli chodzi o podnoszone w skargach kwestie dotyczące wartości działki nr [...], to w tym wypadku podkreślić należy, że okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy, w której podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatkach lokalnych i art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, stanowiła powierzchnia gruntów i budynków, a nie ich wartość. Na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć jedynie należy, że decyzja w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku rolnym czy też podatku od nieruchomości, a także przywołana w tego rodzaju rozstrzygnięciach podstawa prawna, nie mają wpływu na ocenę przesłanki posiadania nieruchomości, której rozstrzygnięcie to dotyczy, przez inne niż wskazane w decyzji osoby. Okoliczności te pozostają poza zakresem przedmiotowej sprawy, do których również Sąd się nie odnosi. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 1302, ze zm.), oddalił skargi.