I SA/Rz 603/10
PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-01-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, wobec której ogłoszono upadłość likwidacyjną, posiada legitymację do samodzielnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego lub występowania w swoim imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ osoba fizyczna, wobec której ogłoszono upadłość likwidacyjną, nie posiada legitymacji do samodzielnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego ani do występowania w swoim imieniu w postępowaniu. Zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego i naprawczego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu, przy czym syndyk prowadzi je na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Ponadto, skarga została odrzucona z powodu niewykonania przez syndyka wezwania do jej podpisania w wyznaczonym terminie.Stan faktyczny
A. Z., osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w upadłości likwidacyjnej, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W związku z ogłoszoną upadłością, jego majątek wszedł w skład masy upadłości. Sąd wezwał syndyka masy upadłości do podpisania skargi i uiszczenia wpisu, pod rygorem jej odrzucenia. Syndyk złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, ale nie podpisał skargi w terminie. Wcześniej referendarz sądowy odmówił A. Z. prawa pomocy z uwagi na brak statusu strony, a syndykowi przyznano prawo pomocy w częściowym zakresie (zwolnienie z wpisu).Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r., w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. Z. – osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2005 r., - postanawia - odrzucić skargę.
A. Z. w dniu 3 sierpnia 2010 r. wniósł do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) czerwca 2010 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2005 r. Wezwany do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, w którego treści podał między innymi, że Sąd Rejonowy w R., postanowieniem z dnia 3 września 2009 r., sygn. V GU 33/08 ogłosił jego upadłość. Upadłość ta ma charakter likwidacyjny, w związku z czym całe jego mienie, obejmujące także majątek dorobkowy jego żony, weszło w skład masy upadłości, będącej pod zarządem syndyka. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym i przedłożenia stosownych dokumentów wnioskodawca przedłożył między innymi kserokopię wyżej wymienionego postanowienia Sądu Rejonowego w R..
W tym stanie faktycznym Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2010 r. wezwał syndyka masy upadłości A. Z. do podpisania skargi i uiszczenia należnego od niej wpisu (zarządzenie z 8 grudnia 2010 r.), w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpisy przedmiotowych zarządzeń zostały doręczone syndykowi w dniu 14 grudnia 2010 r., który w dniu 18 grudnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Nie wykonał jednak wezwania do podpisania skargi, termin do dokonania której to czynności upłynął z dniem 21 grudnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. I SA/Rz 603/10 referendarz sądowy odmówił A. Z. przyznania prawa pomocy, z uwagi na brak posiadania statusu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, od którego to postanowienia, w dniu 7 stycznia 2011 r. wniesiony został sprzeciw. Prawo pomocy w zakresie częściowym, w postaci zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi, zostało przyznanie natomiast syndykowi masy upadłości A. Z. – postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 stycznia 2011 r., sygn. I SA/Rz 603/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a.).
W okolicznościach przedmiotowej sprawy wnioskodawca jest podmiotem znajdującym się w upadłości likwidacyjnej, w związku z tym nie może on wnieść samodzielnie skargi do sądu administracyjnego, ani występować w swoim imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wynika to z dyspozycji art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, ze zm., zwanej dalej: prawem upadłościowym i naprawczym), zgodnie z którą, jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Zgodnie z art. 144 ust. 2 prawa upadłościowego i naprawczego postępowania, o których mowa w art. 144 ust. 1 tej ustawy, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że skargę w przedmiotowej sprawie mógł wnieść jedynie syndyk masy upadłości. W tej więc sytuacji skarga A. Z. jest niedopuszczalna, w związku z tym podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Mając na uwadze brak legitymacji po stronie A. Z. do wniesienia skargi, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał syndyka masy upadłości do uzupełnienia braków formalnych skargi A. Z., poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie to nie zostało wykonane w zakreślonym terminie.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Mając na uwadze niewykonanie przez syndyka zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 grudnia 2010 r., w przedmiocie wezwania syndyka do podpisania skargi, należy stwierdzić, że również ten przepis stanowi, obok art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., podstawę odrzucenia skargi w przedmiotowej sprawie.
Niezależnie od powyższego, podkreślenia w tym miejscu wymaga fakt, że wobec odrzucenia skargi A. Z., ze względu na brak po jego stronie legitymacji do jej wniesienia i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bezprzedmiotowe stało się rozpoznawanie jego wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Dodać bowiem należy, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Ustawodawca uzależnił więc możliwość ubiegania się przez dany podmiot o przyznanie mu prawa pomocy w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym, od posiadania w tymże postępowaniu statusu strony, a w związku z niespełnieniem przez A. Z. tej przesłanki, prawo to nie może być mu przyznane.
Mając więc na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło