I SA/Rz 604/06

WyrokWSA w Rzeszowie2006-11-16

Skład orzekający: Jacek Surmacz, Małgorzata Niedobylska, Kazimierz Włoch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy jest zobowiązany do ustalenia zobowiązania podatkowego na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, nawet jeśli podatnik kwestionuje ich prawidłowość?
Ratio decidendi
Organ podatkowy jest zobowiązany do ustalenia zobowiązania podatkowego na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W przypadku kwestionowania tych danych, podatnik powinien najpierw wystąpić o ich korektę we właściwym trybie, a dopiero następnie, na podstawie zmienionych danych, wnosić o zmianę decyzji podatkowej. Organ podatkowy nie ma kompetencji do dokonywania zmian w ewidencji gruntów.
Stan faktyczny
Skarżąca J. S. kwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą jej łączne zobowiązanie pieniężne za 2006 r. w kwocie 33 zł. Zarzutem skarżącej było przyjęcie nieprawidłowej powierzchni gruntów stanowiącej podstawę opodatkowania, wynikającej z rzekomo bezprawnie wprowadzonych zmian w operacie ewidencji gruntów. Skarżąca domagała się zobowiązania Urzędu Gminy do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz /spr./ Sędziowie Asesor Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 16 listopada 2007r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2006r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006r. - oddala skargę - I SA/Rz 604/06 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia (..) maja 2006 r., nr (...), po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Wójta Gminy z dnia (...) lutego 2006 r., nr (...), ustalającą J. S. łączne zobowiązanie pieniężne za 2006 r. w kwocie 33 zł., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2006 r. Powyżej opisaną decyzją (nakazem płatniczym) z dnia (...) lutego 2006r., Wójt Gminy ustalił J. S. łączne zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku rolnego i podatku leśnego od stanowiących jej własność nieruchomości, oznaczonych jako działki: nr 969 o pow. 0,05 ha, nr 998 pow. 0,23 ha, nr 1011 o pow. 0,04, nr 1020 o pow. 0,21 ha, nr 1026 o pow. 0,35 ha, nr 1128 o pow. 0,07 ha, nr 1135 o pow. 0,19 ha, nr 1142 o pow. 0,52 ha, nr 1100 o pow. 0,48 ha, nr 1755 o pow. 0,23 ha, nr 1765/2 o pow. 0,11 ha, nr 1898 o pow. 0,82 ha, nr 1909/2 o pow. 0,21 ha, nr 1990 o pow. 0,64 ha, nr 1993 o pow. 0,10 ha, nr 1996 o pow. 0,26 ha, położonych w obrębie 0001 W. W., o łącznej powierzchni 4,51 ha - na kwotę 33 zł. Wyżej wymienione działki, zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów, wydanym przez Starostwo Powiatowe nr (...) z dnia (...) maja 2004 r., obejmują grunty oznaczone jako łąki trwałe, pastwiska trwałe, drogi, lasy, nieużytki oraz grunty orne. Odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji wniosła J. S., zarzucając wyżej wymienionej decyzji przyjęcie nieprawidłowej powierzchni gruntów, stanowiącej podstawę opodatkowania. W uzasadnieniu odwołania sprecyzowano, że na podstawie poprawionych i podrobionych dokumentów zostały bezprawnie wprowadzone zmiany w operacie ewidencji gruntów, bez zgody i wiedzy właściciela M. S. stwierdzające, że był on władającym gruntem rolnym o pow. 4,57 ha, co jest sprzeczne z aktem notarialnym z 29 stycznia 1931 r. i wcześniejszym potwierdzeniem przez Urząd Gminy co do faktu, że M. S. na podstawie tego aktu był właścicielem, a nie władającym, jak to zostało potwierdzone przez urząd gminy. Zaznaczono także, iż J. S. jest jedyną spadkobierczynią M. S., który zgodnie z protokołem przejęcia gospodarstwa rolnego był właścicielem dwóch nieruchomości o powierzchni 5,75 i 4,57 ha. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z (...) maja 2006r., nr (...), utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu tejże decyzji podano, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027/. podstawą wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W tej sytuacji, jeżeli podatnik kwestionuje dane zawarte w tejże ewidencji winien najpierw wystąpić o ich korektę we właściwym trybie, a następnie, w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych ewidencji wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy zwrócił dodatkowo uwagę na to, że nie jest uprawniony do dokonywania zmian w ewidencji gruntów, na podstawie dokumentów przedłożonych przez podatnika. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosła J. S., "zaskarżając decyzje I i II instancji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2006r.". Domagając się uchylenia decyzji, podała że jej ojciec M. S. był właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 10,32 ha, którego własność przeszła na Skarżącą, w wyniku przeprowadzonego postępowania spadkowego. Skarżąca podkreśliła, iż ani ona, ani jej ojciec nie upoważniali Urzędu Gminy do wprowadzania zmian w operacie ewidencji gruntów, jak też nie wyrażali zgody na takie zmiany, tak więc te zostały one dokonane bezprawnie. Jak to określiła, domaga się od Sądu, aby ten zobowiązał Urząd Gminy do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, zgodnie z prawnie obowiązującymi dokumentami, potwierdzonymi przez sąd grodzki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd kontroluje zaskarżone decyzje w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Stosownie natomiast do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki, w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Określenie "we wszystkich postępowaniach", użyte w art. 135 p.p.s.a. wskazuje, że środki prawne, o których mowa w wyjaśnianym przepisie, powinny być stosowane do aktów lub czynności wydanych lub podjętych, w różnych, a więc odrębnych postępowaniach prowadzonych "w granicach sprawy których dotyczy skarga". Chodzi tu m.in. o postępowanie zaliczane do trybu głównego (toczące się przed organem I i II instancji) (Andrzej Kabat w: Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Kantor Wydawniczy Zakamycze 2005, str. 322). Sąd przytoczył przepis art. 135 p.p.s.a. i jednocześnie fragment komentarza do tego przepisu, aby wskazać że wprawdzie z redakcji skargi mogłoby wynikać, że są to dwie odrębne skargi, a mianowicie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i decyzję Wójta Gminy, co powodowałoby określone konsekwencje procesowe (potrzebę odrzucenia skargi wniesionej na decyzję wydane przez organ I instancji). Niemniej jednak uważna analiza skargi, z uwzględnieniem że w części wstępnej, w której zaznaczono iż skarżąca zaskarża dwie decyzje, wskazano że chodzi o Samorządowe Kolegium Odwoławcze i wskazano datę decyzji wydanej przez organ II instancji, prowadzi do uprawnionego wniosku że sformułowanie zawarte w skardze należy potraktować jako zawierające, oprócz zaskarżenia decyzji wydanej przez organ II instancji, wniosek o zastosowanie art. 135 p.p.s.a. Z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005r., nr 240, poz. 2027), wynika że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, a więc dla organów podatkowych wymienione dane stanowią podstawę dla wymiaru podatków. Organ nie czyni więc w tym zakresie własnych ustaleń, ani nie weryfikuje danych zawartych w tejże ewidencji. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że oparcie decyzji podatkowej na wypisie z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego - zaopatrzonego datą 7 maja 2004r. było prawidłowe, a organy nie tyle, że miały prawo uwzględnić dane wynikające z rejestru gruntów, ale prawny obowiązek, w tym zakresie, wynikający z art. 21 cytowanego Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W tym miejscu należy podkreślić, że sprawą w postępowaniu podatkowym była sprawa dotycząca ustalenia wymiaru podatku za 2006r. i przedmiot tej sprawy zakreślił granice postępowania. Organ podatkowy nie ma kompetencji do dokonywania zmian w ewidencji gruntów, o czym zresztą skarżąca w trakcie postępowania podatkowego była pouczona i poinformowana o sposobie i trybie w jakim te zmiany w ewidencji gruntów mogą być wprowadzane. Podkreślić należy, że wprawdzie sąd administracyjny nie jest związany skargą, to jednakże jest związany granicami przedmiotu zaskarżenia, którym w przedmiotowej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji ustalającą skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne za 2006r. Ta konstatacja powoduje, że również poza zakresem kontroli dokonywanej przez Sąd pozostaje kwestia prawidłowości dokonanych wpisów w ewidencji gruntów. Tak więc podnoszone w skardze argumenty, kwestionujące prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów, nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło