I SA/Rz 605/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi W. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) maja 2013 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r., w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 10 000 (dziesięć tysięcy) zł, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, związanych z niniejszą sprawą. Składając oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a oboje utrzymują się z renty skarżącego, wynoszącej 570 zł miesięcznie, dochodu z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, wynoszącego 4 150 zł miesięcznie, a także wynagrodzenia za pracę jego żony, które wynosi 1 674 zł miesięcznie. Jeżeli chodzi o zgromadzony przez małżonków majątek, to w oświadczeniu wymieniono: nieruchomość rolną o pow. 5,5 ha, inne nieruchomości o pow. 0,17 ha, a także pieniądze, w kwocie 2 547,97 zł. Ustosunkowując się do wezwania o złożenie dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym skarżący stwierdził, że na energię elektryczną wydaje od 600 do 900 zł, za wywóz śmieci płaci 210 zł na kwartał, za internet 80 zł, za korzystanie z płatnej telewizji 129 zł, na zakup żywności, leków oraz środków czystości przeznacza miesięcznie 2 000 zł miesięcznie, zaś koszt zakupu opału to 1 890 zł. Oprócz tego skarżący wyjaśnił, że korzysta wyłącznie z telefonu służbowego, nie posiada także żadnych prywatnych pojazdów, używa bowiem samochodu służbowego marki Mercedes MI, rok prod. 2010, wyleasingowanego od firmy "B". Skarżący nadmienił ponadto, że posiada w "ciągłym obiegu", w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, kwotę ok 32 000 zł, jednakże środki te są przeznaczone na bieżącą działalność, dlatego też konieczność poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowodowałaby niemożliwość uregulowania bieżących zobowiązań. Jako załączniki do dodatkowego oświadczenia dołączone zostały: kopia zeznania podatkowego PIT skarżącego za 2012 r., zgodnie z którym w roku tym uzyskał on przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 1 097 769,66 zł, jak również przychód z innych źródeł, wynoszący 12 261,55 zł, kopie deklaracji VAT-7, za okres od maja do lipca 2013 r., zgodnie z którymi podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług prowadzonej przez niego w tym okresie działalności gospodarczej kształtowała się od 78 630 zł do 89 861 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, z dnia 25 lipca 2013 r., 17 978 zł. Jak wynika z informacji zamieszczonych Krajowym Rejestrze Sądowym, a także akt sprawy, skarżący W. T. pełni funkcje Prezesa Zarządu spółki "A" sp. z o.o., z siedzibą w T., której udziałowcami są jego dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że to strona wnioskująca o przyznanie ulgi w postaci prawa pomocy powinna przedstawić kompletne i wiarygodne dane na temat swojej sytuacji materialnej oraz zdolności płatniczych, na podstawie których możliwe będzie ocena spełnienia przez nią przesłanek przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy na wstępie należy zaznaczyć, że złożone przez skarżącego oświadczenia nie są pełne, gdyż pominął on w nich kilka okoliczności, które mają istotne znaczenie, dla rozstrzygnięcia kwestii wpadkowej, jaką jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. I tak przemilczał on fakt, że pełni funkcję prezesa zarządu spółki kapitałowej, natomiast składając oświadczenie odnośnie posiadanego majątku nie wymienił tych jego składników, które służą mu do prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym należy więc stwierdzić, że złożone przez skarżącego oświadczenia mają charakter wybiórczy, a przez to wynikające z nich informacje nie mogą być potraktowane jako dające pełny obraz jego sytuacji materialnej. Pominięcie bowiem w oświadczeniu składników majątkowych, zaangażowanych w prowadzoną działalność gospodarczą, w sposób bezpośredni rzutuje na ocenę spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, gdyż podanie tych danych jest obligatoryjne, co wynika ze wzoru urzędowego formularza. Podobnie fakt pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki prawa handlowego świadczy o tym, że trudniąc się działalnością menedżerską skarżący dysponuje dodatkowymi możliwościami zarobkowymi, co również nie pozostaje bez wpływu na ocenę spełnienia przez niego przesłanek przyznania prawa pomocy. Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy dodać, że nawet bazując na informacjach wynikających ze złożonych oświadczeń nie sposób jest stwierdzić, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy, w postaci zwolnienia go od kosztów sądowych w całości, o czym świadczy to, że dochód w jego gospodarstwie domowym wynosi ponad 6 000 zł, a oprócz tego posiada on majątek, w postaci nieruchomości, które także mogą stanowić dla niego dodatkowe źródło dochodu. W tym miejscu podkreślić także należy, że skarżący, jak sam oświadczył, dysponuje kwotą 32 000 zł, zaangażowaną w prowadzoną działalność gospodarczą, jak również kwotą 2 547,97 zł, zdeponowaną na rachunku bankowym, wobec czego przyznanie mu dofinansowania ze środków publicznych, poprzez pokrycie kosztów sądowych, związanych z zainicjowaną przez niego sprawą ze środków publicznych w pełnej wysokości, byłoby nieuzasadnione. Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd wziął jednak pod uwagę to, że żona skarżącego, której sprawa również toczy się przed tutejszym Sądem, została także wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej przez nią skargi, którego wysokość odpowiada wysokości wpisu w niniejszej sprawie. Z tego też względu, uznając że jednorazowe uiszczenia tych kwot stanowiłoby dla skarżącego i jego małżonki znaczne obciążenie, Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zwolnił go od wpisu w niniejszej sprawie ponad kwotę 10 000 zł.