I SA/Rz 609/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca2008r. Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za październik 2003r. postanawia: oddalić wniosek. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej , w przedmiocie określenia M.S. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za październik 2003r. w kwocie 6 835 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , podatnik wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnił, iż natychmiastowe wykonanie decyzji, spowoduje utratę płynności finansowej rodziny podatnika i uniemożliwi jej zaspokajanie podstawowych potrzeba także wiązało się będzie z koniecznością wyprzedaży majątku, czego skutki będą trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 roku II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). Zdaniem Sądu okoliczności podane we wniosku nie przesądzają o istnieniu niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia podatnika są zbyt ogólnikowe i tym samym nie pozwalają na ocenę wpływu decyzji organów podatkowych na sytuację faktyczną Skarżącego. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.), iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. Tymczasem podatnik powołuje pewne ogólne zagrożenia nie wskazując w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na konkretyzację tychże zagrożeń w obecnej sytuacji faktycznej skarżącego. Tym samym nie sposób, w oparciu o podane we wniosku informacje, ocenić rzeczywistych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Nie sposób także stwierdzić, iż wykonanie decyzji organu podatkowego niesie za sobą ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie opiewa na świadczenie pieniężne, a Skarżący, w razie uzyskania korzystnego dla niego rozstrzygnięcia, będzie mógł domagać się zwrotu spełnionego świadczenia w trybie prawem przewidzianym. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.