I SA/Rz 609/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin- Kosowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2012r. [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty 2005r. postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia Opisaną w sentencji decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] stycznia 2011r. określającą R.C. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za luty 2005r. w wysokości 225 843 zł. i określił podatnikowi zobowiązanie podatkowe za ten okres w wysokości 222 408 zł. Wraz ze skargą na tą decyzję R.C. złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania, argumentując że wykonanie przedmiotowej decyzji w chwili obecnej godzi w jego sytuację finansową i powoduje realne niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody. Podkreślił dodatkowo, że po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy, przedłożył do akt sprawy nowy, niezwykle istotny dowód, w świetle którego prawidłowość wydanej w sprawie decyzji staje się wątpliwa. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, ograniczył się do stwierdzenia, iż spełnione zostają ustawowe przesłanki jego uwzględnienia, a także posiłkując się wybranym stanowiskiem doktryny wyraził pogląd, iż dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wystarczające jest samo jego sformułowanie bez konieczności uprawdopodabniania ani tym bardziej udowadniania okoliczności faktycznych dotyczących sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na zasadzie zatem wyjątku, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na to, iż na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O ile zatem dla samego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, kwestia jego uzasadnienia nie ma istotnego znaczenia, to dla ewentualnego jego uwzględnienia - wprost przeciwnie. Sąd postanowi bowiem o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji wyjątkowo - w sytuacji gdy na skutek jej wykonania istnieje realne niebezpieczeństwo wywołania skutków wskazanych w ustawie. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych, przyjmuje się że chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie nie wystarczy też samo wskazanie wątpliwości co do merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, bez uprawdopodobnienia rzeczywistego niebezpieczeństwa wystąpienia negatywnych skutków jej wykonania w sytuacji faktycznej wnioskodawcy. Potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma bowiem wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, skarżący ograniczył się do gołosłownego stwierdzenia, iż spełnione zostają ustawowe przesłanki jego uwzględnienia, bez przytoczenia okoliczności odwołujących się do sytuacji majątkowej podatnika. Nie pozwala to na ocenę wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację faktyczną podatnika. Skoro z treści samego wniosku nie wynikają okoliczności, które mogłyby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, przed uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu w tej sprawie, wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki – Sąd nie może zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową poprzez prowadzenie postępowania wyjaśniającego z urzędu. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, LexPolonica nr 409861 i 375763). Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji i na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.