I SA/Rz 611/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin- Kosowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2012r. [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 1 196 zł. postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia Opisaną w sentencji decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Dyrektora R.C. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005r. i określił podatnikowi nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 1 196 zł. Wraz ze skargą na tą decyzję R.C. złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania, argumentując że wykonanie przedmiotowej decyzji w chwili obecnej godzi w jego sytuację finansową i powoduje realne niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody. Podkreślił dodatkowo, że po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy, przedłożył do akt sprawy nowy, niezwykle istotny dowód, w świetle którego prawidłowość wydanej w sprawie decyzji staje się wątpliwa. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, ograniczył się do gołosłownego stwierdzenia, iż spełnione zostają ustawowe przesłanki jego uwzględnienia a także posiłkując się wybranym stanowiskiem doktryny wyraził pogląd, iż dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wystarczające jest samo jego sformułowanie bez konieczności uprawdopodabniania ani tym bardziej udowadniania okoliczności faktycznych dotyczących sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na zasadzie zatem wyjątku, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na to, iż na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O ile zatem dla samego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, kwestia jego uzasadnienia nie ma istotnego znaczenia, to dla ewentualnego jego uwzględnienia - wprost przeciwnie. Sąd postanowi bowiem o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy na skutek jej wykonania istnieje realne niebezpieczeństwo wywołania skutków wskazanych w ustawie. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych, przyjmuje się że chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie nie wystarczy też samo wskazanie wątpliwości co do merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, bez uprawdopodobnienia rzeczywistego niebezpieczeństwa wystąpienia negatywnych skutków jej wykonania w sytuacji faktycznej wnioskodawcy. Potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma bowiem wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, skarżący ograniczył się do gołosłownego stwierdzenia, iż spełnione zostają ustawowe przesłanki jego uwzględnienia, bez przytoczenia okoliczności odwołujących się do sytuacji majątkowej podatnika. Nie pozwala to na ocenę wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację faktyczną podatnika. W ocenie Sądu, na skutek wykonania decyzji określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, trudno dopatrywać się możliwości powstania w majątku podatnika niepowetowanej szkody. Dopiero w sytuacji gdy wykonanie takiej decyzji przełoży się na wysokość zobowiązania podatkowego w późniejszych okresach rozliczeniowych, możliwa będzie ocena wysokości obciążającego podatnika zobowiązania z punku widzenia niebezpieczeństwa powstania niemożliwej do odwrócenia szkody. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji i na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.