I SA/Rz 618/23

I SA/Rz 618/23 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.C. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Jaśle z dnia 3 października 2023 r. nr UNP-23-043947 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu - postanawia – odrzucić skargę I SA/Rz 618/23 Uzasadnienie M. C. (dalej: skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Jaśle z 3 października 2023 r., nr UNP-23-043947, stwierdzające niedopuszczalność zgłoszonego sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnych skarżącej w zakresie podatku od towarów i usług za maj, sierpień i grudzień 2018 r. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Jaśle wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz 2019 r. poz. 60,730,1133 i 2196 – dalej: K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z poźn zm.- dalej: O.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019r. poz. 768, 730,1520,15556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). Powyższe oznacza, że dla uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej konieczne jest zakwalifikowanie zaskarżonego aktu lub czynności do jednej z ww. kategorii, ewentualnie drogę sądowoadministracyjną powinien przewidzieć konkretny przepis prawa rangi ustawowej. W niniejszej sprawie skarżąca domagała się poddania sądowej kontroli postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Jaśle z 3 października 2023 r., stwierdzającego niedopuszczalność zgłoszonego przez nią w dniu 5 września 2023 r. sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnych skarżącej w zakresie podatku od towarów i usług. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 18i § 7 ustawy 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 zez zm., dalej: u.p.e.a.). Przepis ten należy do regulacji zamieszczonej w Rozdziale 1a zatytułowanej: "Rejestr Należności Publicznoprawnych". Zgodnie z art. 18i § 1 pkt 1 i § 5 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w rejestrze, wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie. Stosownie zaś do art. 18i § 7 u.p.e.a., jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu. Podkreślenia wymaga, że przepisy u.p.e.a, nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 18i § 7 u.p.e.a. Na podstawie art. 18t u.p.e.a. w zakresie nieuregulowanym w Rozdziale 1a stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W obowiązującym stanie prawnym, przepisy K.p.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zgłoszonego sprzeciwu, co oznacza, że zażalenie na takie postanowienie nie przysługuje. Środek zaskarżenia, w postaci zażalenia, przysługuje wyłącznie na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu (art. 18i § 13 u.p.e.a.), a od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jednakże w kontrolowanej sprawie nie zostało wydane postanowienie o odmowie uwzględnienia sprzeciwu, tylko postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zgłoszonego zarzutu, na które środek zaskarżenia nie przysługuje. Z przedstawionych względów, Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów i czynności objętych zakresem kontroli sądu administracyjnego. Nie jest to w szczególności postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), ani też inny akt który został poddany kognicji sądów administracyjnych. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji.