I SA/Rz 62/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Grzegorz Panek / spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Aleksandra Baczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi Spółki "A" w L. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Certyfikowane kompetencje zawodowe" oddala skargę. "A" z siedzibą w L. (określana dalej jako: strona, skarżąca, wnioskodawca, spółka), reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy (dalej: WUP) z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Certyfikowne kompetencje zawodowe". Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] sierpnia 2016 r. spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Certyfikowane kompetencje zawodowe" w ramach prowadzonego i organizowanego przez Wojewódzki Urząd Pracy - Instytucję Pośredniczącą Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020 naboru nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014- 2020 Oś Priorytetowa IX Jakość edukacji i kompetencji w regionie, działanie 9.5 Podnoszenie kompetencji dorosłych w formach pozaszkolnych. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] Wojewódzki Urząd Pracy poinformował stronę, że jej wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej, ponieważ nie spełniał wszystkich specyficznych kryteriów dostępu określonych w regulaminie konkursu nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16. Do pisma dołączono treść/kopie Kart Oceny Formalnej. Jak wynika z kart oceny formalnej wniosek złożony przez spółkę, zdaniem Komisji Oceniającej Projekt, nie spełniał kryterium specyficznego dostępu nr 1, gdyż w przypadku zaplanowanych w projekcie kursów certyfikacja nie spełnia wymogów rozpoznawalności i uznawalności w danym sektorze/branży. W ocenie oceniających wniosek, sam fakt prowadzenia przez instytucję certyfikującą działalności wykraczającej poza kraj, nie oznacza, że certyfikat wydany dla kolejnej kwalifikacji jest rozpoznawalny i uznany w sektorze czy branży. Podkreślono, że o uznanym w branży certyfikacie międzynarodowym można mówić wyłącznie w odniesieniu do konkretnej kwalifikacji i to jedynie wówczas, gdy organizacja certyfikująca określająca standard wiedzy, umiejętności i kompetencji dla danej kwalifikacji składa się z/lub jej partnerami są przedstawiciele danej branży z różnych krajów uznający potrzebę standaryzacji w zakresie kwalifikacji pracowników których firmy z tej branży zatrudniają. Odnosząc się do kryterium nr 5 zgodnie z którym działania realizowane w ramach projektu są organizowane we współpracy z potencjalnymi pracodawcami uczestników projektu Komisja wskazała, że zgodnie z definicją/wyjaśnieniem tego kryterium wnioskodawca chcący je spełnić musi wskazać konkretnych potencjalnych pracodawców uczestników kursów proponowanych w projekcie, z którymi współpracuje/zamierza współpracować przy realizacji projektu oraz określić zakres i charakter tej współpracy. W ocenie oceniających wnioskodawca tego warunku nie spełnił. Wskazanie, że instytucja certyfikująca współpracuje z pracodawcami z całej Polski oraz ze system kształcenia praktycznego w projekcie będzie wspierany przez Specjalną Strefę Ekonomiczną nie jest wystarczające dla spełnienia kryterium dostępu. Specjalne Strefy Ekonomiczne nie są bowiem potencjalnymi pracodawcami dla uczestników kursów organizowanych w projekcie. Nie zgadzając się z oceną Komisji Oceny Projektów spółka wniosła protest. W uzasadnieniu protestu podniesiono, że wnioskodawca wyczerpująco uzasadnił powód wyboru koncepcji VCC jako odpowiedniego narzędzia do certyfikacji kwalifikacji. Zarzucono, że oceniający nie wzięli pod uwagę wskazanych argumentów dowodzących, że certyfikat ten jest rozpoznawalny i uznawany w branżach wskazanych w projekcie oraz posiada potwierdzony zasięg międzynarodowy a ponadto, że nie podano merytorycznego uzasadnienia decyzji odmownej. Ponadto zarzucono że błędnie przyjęto, że wnioskodawca nie współpracuje z potencjalnymi pracodawcami. Wojewódzki Urząd Pracy w Rzeszowie, pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. poinformował stronę o nieuwzględnieniu protestu. Komisja rozpatrująca protest uznała dokonaną ocenę wniosku za prawidłową a zastrzeżenia za uzasadnione. Wyjaśniono, że zgodnie z definicją kryterium nr 1 zamieszczoną w Regulaminie konkursu nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16 kursy realizowane w projekcie będą prowadzić do osiągnięcia określonych efektów kształcenia oraz zostaną zakończone obiektywną walidacją i potwierdzone rozpoznawalnym w danym sektorze/branży certyfikatem Wskazano, że we wniosku nie udowodniono, że proponowane certyfikaty VCC potwierdzające nabycie kwalifikacji w zakresie objętym projektem tj.: prowadzenie spraw kadrowo-płacowych, prowadzenie spraw rachunkowo-finansowych, techniki sprzedaży, obsługa kas fiskalnych, komputer i Internet w zawodach technicznych, programy biurowe w administracji, barman, wykonywanie usług kelnerskich, florysta są rozpoznawalne w danym sektorze. Podkreślono, że certyfikaty wskazane we wniosku nie spełniają warunków definicji kryterium. Jeżeli wnioskodawca chciał spełnić warunek nr 5 c kryterium wskazujący na wymóg rozpoznawalności certyfikatu w danej branży, certyfikaty wskazane w projekcie powinny spełnić co najmniej jeden z wskazanych w definicji kryterium warunków: - uprawniać do wykonywania danego zawodu/prowadzenia działalności w tym zakresie albo - być umocowane prawnie (polskie przepisy prawne odwołują się wprost do danego certyfikatu/egzaminu) albo - zostać przyznane przez organizacje międzynarodowe (rządowe lub pozarządowe) albo - być umocowane prawnie w co najmniej dwóch krajach. Podkreślono, że z treści wniosku nie wynika aby którykolwiek z powyższych wymogów został spełniony. We wniosku nie ma informacji, że certyfikaty VCC potwierdzające nabycie kwalifikacji wskazanych w projekcie uprawniają do wykonywania danego zawodu/prowadzenia działalności w danym zakresie lub są umocowane prawnie, co powoduje, że wymogi te nie są spełnione. Wyjaśniono, że IP nie ma możliwości weryfikacji czy dana kwalifikacja przez dany podmiot została zgłoszona do wpisu do publicznego rejestru jakim jest Zintegrowany Rejestr Kwalifikacji. Zdaniem komisji rozpatrującej protest fakt prowadzenia przez instytucję certyfikującą działalności wykraczającej poza kraj, nie oznacza, że certyfikat wydany dla konkretnej kwalifikacji jest rozpoznawalny i uznany w sektorze czy branży, gdyż uznanym w branży certyfikacie można mówić, jeżeli organizacja certyfikująca, która określa pewne standardy wiedzy, umiejętności i kompetencji dla danej kwalifikacji składa się z/lub jej partnerami są przedstawiciele danej branży z różnych krajów uznający potrzebę standaryzacji w zakresie kwalifikacji pracowników, których firmy z tej. branży zatrudniają Zarzucono, że wnioskodawca nie udowadnia we wniosku, że proponowane certyfikaty potwierdzające nabycie kwalifikacji w zakresie objętym projektem są umocowane prawnie w co najmniej dwóch krajach. Wskazano jedynie na rozpowszechnienie koncepcji VCC, np. certyfikacja w Bułgarii. Wskazano, że certyfikat funkcjonujący w Bułgarii nie jest zbieżny i proponowanymi certyfikatami w ramach projektu i dotyczy uzyskania kwalifikacji dla menedżera bezpieczeństwa - informacji w przedsiębiorstwie. Podkreślono, że druga kwalifikacja - przedstawiciel handlowy nie jest zbieżna z założeniami projektowymi, dodatkowo nie wiadomo w jakim państwie umocowany jest ten certyfikat. Wnioskodawca w treści protestu przedstawił krótki opis systemu VCC, wskazał instytucje które uznają, rozpoznają i wdrażają elementy systemu VCC, przykładowe projekty zawierające komponent VCC w Polsce i w krajach UE oraz informacje dotyczące uregulowań kwalifikacji w Polsce, co jest niedopuszczalne, gdyż protest nie jest uzupełnieniem wniosku i w związku z powyższym informacje te nie zostały wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu protestu. Odnosząc się do kryterium nr 5 wyjaśniono, że zgodnie z definicją kryterium zamieszczoną w Regulaminie konkursu nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16, weryfikacja spełnienia kryterium odbywała się na podstawie zapisów we wniosku o dofinansowanie projektu, które powinny jasno i wyraźnie wskazywać, że projekt będzie realizowany we współpracy z potencjalnymi uczestnikami projektu tj. należało wskazać przedsiębiorców wraz z krótkim opisem umożliwiającym weryfikację czy dany podmiot/organizacja prowadzi lub zrzesza firmy prowadzące działalność zbieżną z obszarem kształcenia. Podkreślono, że wnioskodawca zaznaczył, że system kształcenia praktycznego w projekcie będzie wspierany merytorycznie przez Warmińsko Mazurską Specjalną Strefę Ekonomiczną, Katowicką Specjalną Strefę Ekonomiczną oraz Suwalską Specjalną Strefę Ekonomiczną. W treści wniosku wnioskodawca nie przedstawił informacji umożliwiających weryfikację czy ww. podmioty prowadzą działalność zbieżną z obszarem kształcenia zaproponowanym we wniosku o dofinansowanie. Wskazano, że informacje przedstawione w proteście stanowią uzupełnienie/wyjaśnienie zapisów wniosku, co jest niedopuszczalne, gdyż protest nie jest uzupełnieniem wniosku, w związku z powyższym nie zostały wzięte pod uwagę. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na rozstrzygnięcie z dnia 4 stycznia 2017 r. o nieuwzględnieniu protestu domagając się uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia a także zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych Zaskarżonej decyzji zarzucono przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny, a wyrażało się poprzez: 1. naruszenie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm. zwanej dalej - u.r.p.), poprzez brak uzasadnienia w informacji skierowanej do wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia jego protestu, 2. naruszenie art. 44 ust. 1 i 2 u.r.p. w związku z podrozdziałem 4.2 punkt 4.2.2. Regulaminu Konkursu nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16, poprzez brak rzetelnej oceny wniosku przez komisję oceny projektów polegający na nieprzeprowadzeniu badania wniosku niezależnie przez dwóch ekspertów lub przeprowadzanie oceny wyłącznie przez jednego eksperta, co skutkowało jego odrzuceniem, 3. naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 u.r.p. poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym przyjęciu, że nie spełniono kryterium specyficznego dostępu nr 1 poprzez przyjęcie, że certyfikat nie jest rozpoznawalny czy uznany w sektorze lub branży oraz nr 5 poprzez przyjęcie, że wnioskodawca nie współpracuje z potencjalnymi pracodawcami, 4. naruszenie art. 53 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 37 ust. 1 u.r.p., poprzez przeprowadzenie wyboru z pominięciem istotnych dla oceny okoliczności, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do negatywnej oceny formalnej wniosku skarżącej, mimo że prawidłowo dokonana ocena doprowadziłaby do sytuacji, w której wniosek skarżącej spełniłby kryterium formalne, 5. naruszenie interesu skarżącej poprzez nieuwzględnienie jej wniosku o dofinansowanie, jego negatywną, bezpodstawną ocenę formalną przez co została pozbawiona możliwości skorzystania z dofinansowania ze środków Unii Europejskiej. W oparciu o tak sformułowane zarzuty pełnomocnik wniósł o uwzględnienie skargi, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie jednocześnie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono ponadto, że ocena ekspertów nie może być samoistnym źródłem materiału podlegającego kwalifikacji ani tym bardziej stanowić wyłącznego elementu oceny dokonanej przez właściwą instytucję. W ocenie skarżącej niedopuszczalne jest więc dokonanie oceny projektu polegające na odesłaniu w całości do karty oceny ekspertów. Na poparcie zasadności zajętego stanowiska powołano liczne orzecznictwo sądów administracyjnych. W ocenie skarżącej ocena wniosku została dokonana w sposób nierzetelny bez poszanowania zasad równości i bezstronności, które to zasady powinny mieć zastosowanie przy rozpatrywaniu wniosków. Skarżąca nie zgodziła się z oceną dotycząca partnerów w realizacji przedsięwzięcia. Podkreśliła, że działania realizowane w ramach projektu są organizowane we współpracy z potencjalnymi pracodawcami uczestników projektu. Kryterium to jest odpowiedzią na potrzebę ścisłego powiązania prowadzonego w ramach projektu kształcenia z potrzebami pracodawców i ogólnie potrzebami rynku pracy. Wskazała, że współpraca może przybierać różne formy począwszy od opiniowania przez pracodawców lub organizacje pracodawców programów nauczania, poprzez realizację praktycznej nauki zawodu u pracodawcy z wykorzystaniem posiadanych przez niego maszyn/urządzeń, a skończywszy na wspólnej realizacji projektu partnerskiego. W ocenie spółki błędnie oceniono, że nie jest wystarczające dla spełnienia kryterium dostępu nr 5 wskazanie, że instytucja współpracuje z pracodawcami z całej Polski oraz że system kształcenia praktycznego w projekcie będzie wspierany przez Specjalne Strefy Ekonomiczne. Podkreślono, że oceniający nie wzięli pod uwagę, że na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa Specjalne Strefy Ekonomiczne, zyskały szereg uprawnień, jak i obowiązków również w zakresie aktywnego wspierania rynku pracy. Mimo, że Specjalne Strefy Ekonomiczne nie stanowią per se pracodawcy, czy organizacji pracodawców, to jednakże zakres ich działania umieszcza ich w kręgu podmiotów, z którymi współpraca zapewnia możliwość podjęcia pracy dużej liczbie osób. Wojewódzki Urząd Pracy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.r.p. w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 u.r.p., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. - określanej dalej jako p.p.s.a). Według regulacji art. 61 ust. 8 pkt 1 a u.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Sąd może również oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia - art. 61 ust. 8 pkt 2 u.r.p. Wyjaśnienia wymaga, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które są zapisane w ustawie o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.r.p. właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust. 2 u.r.p.). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 u.r.p.). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 u.r.p.). Zgodnie z art. 39 ust. 2 u.r p. konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...). Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 u.r.p.), który m. in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.r.p.). Stosownie do regulaminu konkursu RPPK. 09.05.00-IP.01.-18-010/16 dla uzyskania pozytywnej oceny formalnej konieczne było spełnienie 9 kryteriów ogólnych formalnych oraz 5 specyficznych kryteriów dostępu. Niespełnienie co najmniej jednego z specyficznych kryteriów dostępu skutkuje zgodnie z regulaminem konkursu odrzucenie wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z specyficznym kryterium dostępu nr 1 (weryfikowanym na etapie oceny formalnej) regulaminu, projekt powinien zakładać wsparcie w odniesieniu do wszystkich uczestników projektu prowadzące do uzyskania kwalifikacji zawodowych zweryfikowanych w procesie obiektywnej walidacji i potwierdzonych rozpoznawalnym w danym sektorze/branży certyfikatem . Kryterium będzie uznane za spełnione jeżeli przewidziany dla uczestników kursu certyfikat będzie zgodny co najmniej z jednym z poniższych warunków: 1) dokument jest potwierdzeniem kwalifikacji w zawodzie (np.: po ukończeniu nauki zawodu u rzemieślnika, po ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego), 2) dokument został wydany przez organy władz publicznych lub samorządów zawodowych (np.: Urząd Dozoru Technicznego czy Instytut Spawalnictwa) na podstawie ustawy lub rozporządzenia, 3) dokument potwierdza uprawnienia do wykonywania zawodu na danym stanowisku (tzw. uprawnienia stanowiskowe, np.: operator koparki) i został wydany po przeprowadzeniu walidacji, 4) dokument jest certyfikatem, dla którego wypracowano system walidacji i certyfikowania efektów uczenia się na poziomie międzynarodowym, 5) dokument spełnia łącznie poniższe warunki: a) walidacja efektów uczenia się została przeprowadzona zgodnie z wewnętrznym system zapewniania jakości przeprowadzanych procesów, wydany certyfikat zawiera opis efektów uczenia się, wydany certyfikat jest rozpoznawalny w danej branży, tzn. spełnia co najmniej jedną z poniższych przesłanek: - uprawnia do wykonywania danego zawodu/prowadzenia działalności w danym zakresie albo - jest umocowany prawnie (polskie przepisy prawne odwołują się wprost do danego certyfikatu/egzaminu) albo - został przyznany przez organizacje międzynarodowe (rządowe lub pozarządowe) albo jest umocowany prawnie w co najmniej dwóch krajach. Prawidłowo Wojewódzki Urząd Pracy uznał, że wskazany we wniosku certyfikat VCC nie jest zgodny z żadnym z pięciu wyżej wymienionych warunków uznania certyfikatu. Okoliczność prowadzenia przez fundację VCC działalności wykraczającej poza granicę państwa, nie oznacza, że certyfikat wydany przez ją dla konkretnej kwalifikacji jest rozpoznawalny i uznany w danym sektorze czy branży. O uznanym w branży certyfikacie międzynarodowym można mówić wyłącznie w odniesieniu do konkretnej kwalifikacji i to jedynie wówczas, gdy organizacja certyfikująca określająca standard wiedzy, umiejętności i kompetencji dla danej kwalifikacji składa się z przedstawicieli danej branży z różnych państw uznając potrzebę standaryzacji w zakresie kwalifikacji pracowników, których firmy z tej branży zatrudniają. Zaznaczyć należy że skarżący jednocześnie nie podał żadnych innych informacji wskazujących, że certyfikaty dla kwalifikacji których nabycie przewidział we wniosku o dofinansowanie są rozpoznawalne w branżach odpowiadającym tym kwalifikacjom. Prawidłowe jest także stanowisko organu, że wniosek nie spełniał również specyficznego kryterium dostępu nr 5. Zgodnie z tym kryterium, również weryfikowanym na etapie oceny formalnej wniosku, działania realizowane w ramach projektu są organizowane we współpracy z potencjalnymi pracodawcami uczestników projektu. Wnioskodawca chcący spełnić to kryterium musi wskazać konkretnych potencjalnych pracodawców uczestników kursów proponowanych w projekcie (konkretne firmy, organizacje przedsiębiorców z którymi współpracuje/zamierza współpracować przy realizacji projektu oraz określić zakres i charakter tej współpracy). Tymczasem skarżąca spółka nie wskazała konkretnych potencjalnych pracodawców uczestników kursów proponowanych w projekcie i poprzestała wyłącznie na wskazaniu, że instytucja certyfikująca współpracuje z pracodawcami z całego kraju oraz że system kształcenia praktycznego w projekcie będzie wspierany przez Specjalne Strefy Ekonomiczne. Prawidłowe jest stanowisko WUP w Rzeszowie, że Specjalne Strefy Ekonomiczne nie mogą być potencjalnymi pracodawcami dla uczestników kursów organizowanych w projekcie. Skarżący nie określił również precyzyjnie zakresu i charakteru współpracy wnioskodawcy projektu z potencjalnymi pracodawcami uczestników poszczególnych kursów, do czego obligowało też go kryterium. Podkreślania wymaga, że z zapisu pkt 4.2.8 ww. regulaminu konkursu wynika, że: ocena formalna wniosku obejmuje sprawdzenie czy wniosek spełnia: - ogólnie kryteria formalne oraz - specyficzne kryteria dostępu. Organ przeprowadza zatem wstępną weryfikację wniosku według ww. kryterium dostępu i ocenia, czy to kryterium zostało spełnione, czy też nie zostało spełnione, przez określenie: "TAK/NIE". Przy czym niespełnienie kryterium skutkuje jego odrzuceniem. W konsekwencji należało stwierdzić, że stanowisko organu, w świetle którego wniosek skarżącej spółki nie spełniał powyżej przedstawionych kryteriów jest prawidłowe. Ocena projektu została dokonana prawidłowo na podstawie informacji i dokumentów przedłożonych przez spółkę w ramach złożonego do oceny wniosku o dofinansowanie. W tych okolicznościach sprawy brak jest podstaw do uznania, że informacja WUP z dnia [...] stycznia 2017 r. o nieuwzględnieniu protestu - jest niezgoda z prawem. Nie powinno umknąć uwadze, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Przenosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że spółka, przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Nadto, w wypadku wątpliwości, istnieje możliwość zwrócenia się o uzyskanie informacji i wyjaśnienia do organizatora konkursu. Ponadto w ocenie Sądu odesłanie przez WUP do argumentacji ekspertów należało uznać za ostateczne przyjęcie tej argumentacji jako merytoryczne uzasadnienie informacji z 15 listopada 2016 r. i 4 stycznia 2017 r. Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się na żadnym etapie postępowania naruszenia procedury i zasad wskazanych w regulaminie konkursu. Z tych względów skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.r.p.