I SA/Rz 64/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg E. spółka z o.o. z siedzibą w H. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) listopada 2006r. nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za okres od czerwca do grudnia 2001r. w związku z wnioskami skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzjami z dnia (...) listopada 2006r. nr (...) Dyrektor Izby Celnej utrzymał mocy zaskarżone decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia (...) lipca 2006r określające podatniczce E. sp z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od czerwca do grudnia 2001r. w wysokości łącznej 11 195 zł. . Wraz ze skargami na powyższe decyzje Spółka skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Uzasadniając wskazała, iż wstrzymanie wykonania tychże decyzji jest uzasadnione ze względu na zagrożenie naruszenia istotnego interesu podatnika, gdyż konieczność zaspokojenia tak znacznego zobowiązania podatkowego, przekraczającego w chwili obecnej możliwości finansowe spółki, której działalność od stycznia 2006r. przynosi straty, może przyczynić się do likwidacji tejże działalności, co pociągnie za sobą utratę miejsc pracy w regionie o szczególnie dużym bezrobociu. W aktach sprawy znajduje się zeznanie Spółki o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok 2006, w którym wykazuje ona stratę w kwocie 238 733, 79 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić iż wnioskodawca uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w połączeniu z wykonaniem w tym samym terminie innych ciążących na nim zobowiązań będzie stanowić dla niego duże obciążenie finansowe i może w sposób znaczący negatywnie wpłynąć na jego płynność finansową. Zważywszy, iż łączna wartość istniejącego zobowiązania podatkowego przekracza możliwości finansowe podatnika, którego działalność przynosi straty, należy stwierdzić, iż istnieje w przedmiotowej sprawie niebezpieczeństwo, iż wykonanie zaskarżonych decyzji doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków, czy to w postaci redukcji zatrudnienia, czy też nawet likwidacji prowadzonej działalności. Tym samym wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji jest uzasadnione. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.