I SA/Rz 642/16

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-10-31

Skład orzekający: Małgorzata Futera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, będący osobą fizyczną, wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał uzasadnienie dla przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym, polegającym na zwolnieniu od wpisu od skargi. Skarżący przedstawił dowody na swoją trudną sytuację finansową, w tym brak stałego zatrudnienia, nieregularne dochody, zajęcie majątku przez organy egzekucyjne oraz fakt wniesienia wielu skarg, co mogłoby uniemożliwić mu dostęp do sądu. Sąd uznał, że przyznanie prawa pomocy w części jest uzasadnione, biorąc pod uwagę jego młody wiek i poszukiwanie pracy, co stwarza realne prawdopodobieństwo poprawy sytuacji finansowej.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe. W uzasadnieniu wskazał na brak środków finansowych, zajęcie majątku przez organy egzekucyjne, bezrobocie i rozdzielność majątkową. Przedstawił również informacje o nieregularnych dochodach i zamkniętych rachunkach bankowych. Sąd rozpoznał wniosek, biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącego od uiszczenia wpisu od skargi w całości oraz oddalić wniosek w pozostałej części.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 31 października 2016 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku L.L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością jako byłego członka zarządu za zaległości w podatku akcyzowym za czerwiec 2011 r. postanawia I. zwolnić skarżącego od uiszczenia wpisu od skargi w całości, II. oddalić wniosek w pozostałej części. Skarżący w sprawie ze skargi na decyzję opisaną w sentencji, wniósł także o zwolnienie od kosztów sądowych argumentując wniosek niemożnością poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnił, że nie mieszka z żoną i synami, małżonkowie posiadają rozdzielność majątkową, składniki majątku skarżącego zostały zajęte przez organy egzekucyjne (mieszkanie), pozostaje osobą bezrobotną, utrzymuje się z wynajmu własnego mieszkania. Wezwany do udzielenia dodatkowych wyjaśnień podał, że otrzymuje sporadycznie od żony kwoty 1000-1200 zł, które to środki przeznacza na podstawowe potrzeby życiowe – jedzenie, nie posiada żadnego środka transportu, nie korzysta z pomocy społecznej, rachunki bankowe zostały zamknięte z uwagi na brak środków –generowały tylko koszty. Skarżący wyjaśnił, że zajmuje mieszkanie innego podmiotu w zamian za nieodpłatne świadczenie usług na rzecz właściciela. Do wyjaśnień załączono decyzję organu podatkowego z 2014 r. o zabezpieczeniu na majątku skarżącego z tytułu zobowiązań w podatku akcyzowym. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym (o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych), jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego należało uznać, że uzasadnione jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od wpisu od skargi. Skarżący wyjaśnił, że poszukuje pracy, utrzymuje się z wynajmu mieszkania, otrzymuje nieregularnie również zadeklarowane kwoty od żony (1000-1200 zł ), z którą nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Istotne w sprawie jest także to, że skarżący wniósł łącznie 9 skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co w sytuacji finansowej skarżącego, z uwagi na toczące się postępowania egzekucyjne, mogłoby uniemożliwić zainicjowanie postępowań przed sądem administracyjnym, a to ograniczyłoby prawo do sądu skarżącemu. Skarżący jest osobą młodą, poszukującą pracy, zatem prawdopodobieństwo poprawy jego sytuacji finansowej jest realne. Z tych powodów szerszy zakres przyznania prawa pomocy w sytuacji skarżącego jest nieuzasadniony. Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło