I SA/Rz 648/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska (spr.) Sędziowie NSA Maria Piórkowska NSA Jacek Surmacz Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 18 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia - oddala skargę - I SA/Rz 648/08 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił J. P., zwanego dalej Podatnikiem, przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2008r. nr [...], o pozostawieniu bez rozpatrzenia podania Podatnika w zakresie dot. decyzji z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] od [...] do [...], wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2005r. do grudnia 2005r. W uzasadnieniu organ podał, że Podatnik został pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia postanowienia oraz o sposobie i terminie jego wniesienia. Rozstrzygnięcie to doręczone zostało skutecznie za pośrednictwem poczty w dniu 28 maja 2008r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 4 czerwca 2008r. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia "odwołania" na postanowienie z dnia [...] maja 2008r. [...] Dyrektora Izby Skarbowej, złożony został w dniu 9 czerwca 2008r. (data nadania pisma w placówce pocztowej w C.). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Podatnika podniósł, iż nie mógł się odwołać, bo przebywał za granicą, a syn J. P., którego jest pełnomocnikiem nie został powiadomiony przez Dyrektora Izby Skarbowej o wydanym postanowieniu i nie mógł skutecznie powiadomić o zaistniałej sytuacji. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że złożony przez Podatnika wniosek, nie spełnił wszystkich przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia. Stosownie do treści art.162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiała mu dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. W badanej sprawie, pełnomocnik Podatnika, pismem z dnia 7 czerwca 2008r., złożył jedynie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia "odwołania na postanowienie z dnia [...].05.2008r. [...] Dyrektora Izby Skarbowej." Podatnik nie złożył natomiast zażalenia na w/w postanowienie, czym nie dopełnił czynności, dla której był określony termin, a to skutkuje odmową przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W ocenie organu argument, iż przyczyną uchybienia terminu był wyjazd zagraniczny pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie uprawdopodobniono, iż sytuacja, w jakiej znalazł się pełnomocnik, uniemożliwiła wniesienie zażalenia do dnia 4 czerwca 2008r. Organ podkreślił przy tym, iż twierdzenie pełnomocnika pozostaje w sprzeczności wobec zapisów dokonanych przez doręczającego postanowienie pracownika Poczty Polskiej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, iż przesyłkę doręczono adresatowi -pełnomocnikowi Strony - L. P. Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na utrwalony w orzecznictwie sądowym pogląd, iż czasowa nieobecność w domu nie jest przeszkodą nie do przezwyciężenia do dokonania czynności procesowej, polegającej na nadesłaniu dokumentów; wystarczyło upoważnić do jej dokonania któregoś z domowników bądź inną osobę. Wobec tego, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej brak było podstaw do uwzględnienia wniosku Strony i przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie J. P. zarzucił bezprawną odmowę przywrócenia terminu i bezprawność postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2008r. dotyczącego pełnomocnictwa dla L. P. Skarżący stwierdził, że nie mógł "skutecznie odwołać się od postanowienia" z dnia [...] maja 2008r., ponieważ był w tym czasie za granicą. Zdaniem Skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej powinien powiadomić go, jako właściciela kontrolowanej firmy o każdym postanowieniu oraz innych pismach dotyczących kontroli, tak jak czynił to Urząd Skarbowy i UKS, powiadamiając zarówno właściciela firmy, jak i pełnomocnika. Dodał, że nie wie dlaczego nie została uchylona decyzja w przedmiocie podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2005r., skoro w podobnej sprawie, dotyczącej faktur wystawionych przez firmę transportową S. P. za ten sam okres, decyzje Dyrektora UKS dotyczące VAT i podatku dochodowego zostały uchylone w całości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał na treść art.145 §2 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że z chwilą ustanowienia pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi, dlatego organ nie miał obowiązku doręczać pisma dodatkowo stronie. Jednoczesne doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu (np. do wniesienia środka odwoławczego) rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi. Natomiast uchylenie decyzji w stosunku do innego podatnika i w zakresie określonych podatków nie ma wpływu na postępowanie prowadzone wobec Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269-) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze. Skarga jest niezasadna. Postanowieniem z dnia [...] maja 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej orzekł o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniesionego przez J. P. podania z dnia 3 stycznia 2008r., w zakresie dotyczącym decyzji z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] od [...] do [...] w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005r., ponieważ pomimo wezwania, Podatnik nie uzupełnił w tym zakresie braków formalnych tego podania. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi Podatnika - L. P. w dniu 28 maja 2008r., a doręczenie to wywołało skutek w stosunku do Podatnika. Zasadnie bowiem Dyrektor izby Skarbowej stwierdził, że stosownie do treści art.145 §2 Ordynacji podatkowej, ustanowienie przez stronę pełnomocnika obliguje organ do doręczenia pism temu pełnomocnikowi. W takim przypadku organ nie ma obowiązku doręczania pism stronie , a jeśli nawet to uczyni, to doręczenie pisma stronie ma jedynie charakter informacyjny, ponieważ skutki prawne, w tym m.in. bieg terminu do złożenia zażalenia, związane są z doręczeniem pisma pełnomocnikowi. Skoro organ doręczył pismo pełnomocnikowi L. P. to znaczy, że uznał udzielone mu pełnomocnictwo za prawidłowe. Tym samym za bezzasadny uznać należy zarzut skargi dotyczący bezprawności postanowienia z [...] marca 2008r. dotyczącego pełnomocnictwa dla L. P. Sam Skarżący przyznał w skardze, że pełnomocnictwo zostało wystawione w dniu 14 kwietnia 2008r., czyli już po otrzymaniu postanowienia z dnia [...] marca 2008r, a poza tym przyczyną pozostawienia podania bez rozpatrzenia nie był brak pełnomocnictwa lecz brak wskazania w tym podaniu (odwołaniu), jakich decyzji dotyczy, brak przedstawienia zarzutów przeciwko decyzjom, określenia istoty i zakresu żądania oraz wskazania dowodów uzasadniających to żądanie i nie usunięcie powyższych braków w zakreślonym terminie. Niesporne jest, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2008r. doręczone zostało pełnomocnikowi Podatnika - L. P. w dniu 28 maja 2008r., a zatem termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 4 czerwca 2008r. W ocenie Sądu słuszne jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia określone w przepisach Ordynacji podatkowej. Jak wskazał organ w zaskarżonym postanowieniu, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiała mu dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Wprawdzie pełnomocnik Skarżącego wniósł prośbę o przywrócenie terminu, ale nie złożył zażalenia na postanowienie, ani nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazał swój pobyt za granicą i brak powiadomienia J. P. przez Dyrektora Izby Skarbowej o wydanym postanowieniu. Jak już wyżej wskazano organ nie miał obowiązku powiadamiać strony o wydanym postanowieniu, skoro doręczył je pełnomocnikowi. Natomiast fakt wyjazdu pełnomocnika za granicę nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik swoim podpisem potwierdził odbiór postanowienia skierowanego do J. P. i powinien tak ułożyć swoje osobiste sprawy, aby zabezpieczyć interesy reprezentowanego Podatnika. Jak słusznie wskazał organ w zaskarżonym postanowieniu, przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest kryterium braku winy, co wiąże się z obowiązkiem zachowania przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności, dla której ustanowiony został termin. Oznacza to, iż osoba zainteresowana, obowiązana jest uprawdopodobnić brak swojej winy, uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała ona przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie uznał i prawidłowo uzasadnił, że Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Za całkowicie chybiony należy uznać zarzut dotyczący wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji uchylających w sprawie podatku dochodowego i VAT wobec innego podmiotu, ponieważ orzeczenia te nie mają żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa materialnego, ani procesowego, Sąd skargę oddalił, w oparciu o przepis art.151 ustawy p.p.s.a.