I SA/Rz 649/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do czerwca 2011 r. - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi A. sp. z o.o. z siedzibą L. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2016r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011r. - zobowiązania podatkowego w wysokości 49.182zł, za maj 2011r. - zwrotu różnicy podatku w kwocie 36.476zł a za czerwiec 2011r. - zwrotu różnicy podatku w kwocie 41.463zł. W skardze A. sp. z o.o. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, poprzez spełnienie realnych przesłanek do ogłoszenia upadłości podatnika. Skarżąca podniosła, że łączna wysokość zobowiązania podatkowego została określona przez organ na kwotę 127.121zł. Aktualnie Spółka nie generuje zysku, realizuje wyłącznie aktualne i wymagalne zobowiązania. Spółka posiada kredyt obrotowy w wysokości 500.000zł, kredyt inwestycyjny w wysokości 8.264.536,32zł, zobowiązania względem kontrahentów na kwotę 1.902.840,75zł oraz pozostałe należności na kwotę 679.714,31zł. Z uwagi na ogromną dysproporcję pomiędzy posiadanymi przez Spółkę środkami finansowymi a wysokością zobowiązania podatkowego, Spółka nie ma realnej możliwości dokonania zapłaty zobowiązania. Powyższe spowoduje konieczność wszczęcia egzekucji, która w pierwszej kolejności zostanie skierowana do rachunków bankowych. W konsekwencji, z uwagi na skalę i zakres zobowiązań Spółki, spowoduje to konieczność postawienia Spółki w stan upadłości. Wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować konieczność zaciągnięcia kolejnych kredytów i pożyczek, co doprowadzi do powstania szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, która ma na celu zabezpieczenie skarżącego przed wyjątkowo dolegliwymi skutkami, jakie mogą nastąpić w wyniku wykonania decyzji organu, będącej przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod tymi pojęciami należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., które umożliwiałyby uwzględnienie wniosku Skarżącej. Jak wynika z treści art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest dopuszczalne, gdy zachodzi prawdopodobieństwo powstania szkody o charakterze dolegliwym, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. przymiotnika "znaczna". Również w przypadku niebezpieczeństwa wywołania przez wykonanie decyzji określonych skutków, muszą być to konsekwencje szczególnego rodzaju - albowiem trudne do odwrócenia. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji położyła nacisk na wysokość ciążących na niej zobowiązań, które pozostają w ogromnej dysproporcji do posiadanych środków. Należy zauważyć, że wynikająca z bilansu na dzień 31 grudnia 2015r. kwota zobowiązań długoterminowych w wysokości 8.624.536,32zł jest wynikiem zaciągnięcia kredytu inwestycyjnego na tę właśnie kwotę na podstawie umowy z dnia 18 grudnia 2015r. Fakt udzielenia przez bank kredytu w takiej wysokości dowodzi pozytywnej oceny sytuacji finansowej wnioskodawcy, badanej w toku oceny zdolności kredytowej. Skoro bank zdecydował się na udzielenie Spółce kredytu w znacznej wysokości, to trudno uznać za uprawdopodobnione twierdzenia Skarżącej, że znajduje się na granicy upadłości. Należy również wziąć pod uwagę, że Spółka, według ww. bilansu posiada środki trwałe w postaci gruntów o wartości 1.407.414,23zł, budynki/lokale/obiekty inżynierii lądowej i wodnej o wartości 1.079.781,68zł, urządzenia techniczne i maszyny o wartości 2.685.357,66zł. Wysokość zobowiązań podatkowych, których dotyczy zaskarżona decyzja znajduje kilkukrotne pokrycie w wartości majątku trwałego Spółki. Powyższe okoliczności nie przemawiają za stwierdzeniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wystąpienia skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.