I SA/Rz 657/16

WyrokWSA w Rzeszowie2016-11-15

Skład orzekający: Grzegorz Panek, Tomasz Smoleń, Jarosław Szaro

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy administracji prawidłowo ustaliły powierzchnię działek rolnych kwalifikujących się do przyznania płatności bezpośrednich i płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi (ONW) na podstawie pomiarów z ortofotomapy, pomimo zarzutów rolnika o niezgodności z rzeczywistym użytkowaniem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły powierzchnię działek rolnych kwalifikujących się do przyznania płatności na podstawie pomiarów z ortofotomapy, zgodnie z obowiązującymi procedurami i przepisami unijnymi. Zarzuty skarżącego dotyczące niezgodności pomiarów z rzeczywistym użytkowaniem nie znalazły potwierdzenia, a postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo.
Stan faktyczny
Rolnik złożył wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności ONW na 2015 r., deklarując określone powierzchnie działek rolnych. W trakcie kontroli administracyjnej stwierdzono, że rzeczywista powierzchnia kwalifikująca się do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana, z powodu wykluczenia części działek (m.in. z powodu zadrzewień). Organy administracji, opierając się na pomiarach z ortofotomapy, przyznały płatności do mniejszej powierzchni. Rolnik odwołał się, kwestionując prawidłowość pomiarów i wskazując na fizyczne użytkowanie całej powierzchni. Organy odwoławcze utrzymały w mocy decyzje organów pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Tomasz Smoleń / spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. spraw ze skarg P. L. na decyzje Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2016 r. - nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r., - nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2015 r., oddala skargi. Przedmiotem skarg P. L. są decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) z dnia [...] czerwca 2016 r. nr; 1) [...], w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r., 2) [...], w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2015 r. Zaskarżone rozstrzygnięcia zostały oparte o następujące okoliczności faktyczne i prawne: W dniu 18 czerwca 2015 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) wpłynął: 1) wniosek P. L. o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie (płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska) oraz płatności dodatkowej (płatność redystrybucyjna) oraz 2) wniosek P. L. o przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (płatność ONW). W pierwszym wniosku P. L. zadeklarował działki rolne do przyznania ww. płatności o łącznej powierzchni 3,46 ha. Nadto do wniosku producent rolny dołączył załączniki graficzne na których zaznaczył granice zadeklarowanych działek rolnych w granicach poszczególnych działek ewidencyjnych. W drugim wniosku P. L. zadeklarował działki rolne do przyznania płatności o łącznej powierzchni 2,11 ha obejmującej 4 działki rolne tj. działkę rolną ozn. lit. B (położoną na działkach ewidencyjnych nr 2360/1 i 2359/1, obręb ewidencyjny H.), o powierzchni 0,47 ha, działkę rolną ozn. lit. C (położoną na działce ewidencyjnej nr 3343, obręb ewidencyjny F.) o powierzchni 0,13 ha, działkę rolną ozn. lit. E (położoną na działce ewidencyjnej nr 2354, obręb ewidencyjny F.) o powierzchni 0,13 ha oraz działkę rolną ozn. lit. F (położoną na działce ewidencyjnej nr 2281, obręb ewidencyjny F.) o powierzchni 0,20. Do wniosku dołączył załączniki graficzne na których zaznaczył granice zadeklarowanych działek rolnych w granicach poszczególnych działek ewidencyjnych. W trakcie przeprowadzonej kontroli administracyjnej pierwszego wniosku stwierdzono, iż powierzchnia uprawniona do przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz płatności za zazielenienie jest mniejsza niż powierzchnia zadeklarowana we wniosku na 2015 r. W przypadku działki ewidencyjnej nr 2354 wchodzącej w skład działki rolnej ozn. lit. E o zadeklarowanej we wniosku powierzchni 1,31 ha wykluczono na podstawie przeprowadzonych pomiarów powierzchnię 0,05 ha. Natomiast w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr 59/5 wchodzącej w skład działki rolnej ozn. lit. G o zadeklarowanej we wniosku powierzchni 0,10 ha wykluczono na podstawie przeprowadzonych pomiarów powierzchnię 0,02 ha. W związku z powyższym po wykluczeniu niekwalifikującej się do przyznania płatności powierzchni 0,07 ha, powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wyniosła 3,39 ha (3,46 ha pow. deklarowana - 0,07 ha powierzchnia wykluczona). W trakcie przeprowadzonej kontroli administracyjnej odnośnie drugiego wniosku w odniesieniu do działek rolnych zadeklarowanych do płatności ONW strefy ze specyficznymi utrudnieniami stwierdzono, iż powierzchnia uprawniona do przyznania płatności jest mniejsza niż powierzchnia zadeklarowana we wniosku na 2015 r. W przypadku działki rolnej ozn. lit. E położonej na działce ewidencyjnej nr 2354 o zadeklarowanej we wniosku powierzchni 1,31 ha wykluczono na podstawie przeprowadzonych pomiarów powierzchnię 0,05 ha. W związku z powyższym po wykluczeniu niekwalifikującej się do przyznania płatności powierzchni 0,05 ha, powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do przyznania płatności ONW wyniosła 2,06 ha. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał P. L. płatności z tytułu: 1. jednolitej płatności obszarowej w wysokości 1538,04 zł, 2. płatność za zazielenienie w wysokości 1031,61 zł i 3. płatność redystrybucyjną w wysokości 66,39 zł oraz uznał P. L. za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał P. L. płatności ONW do obszarów ze specyficznymi utrudnieniami do powierzchni wynoszącej 2,11 ha w wysokości 557,04 zł. Odwołania od tych decyzji złożył P. L. 1) W odwołaniu od decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], P. L. podniósł, iż powierzchnia działki ewidencyjnej nr 59/5 powinna wynosić 0,08 ha zaś powierzchnia działki ewidencyjnej nr 59/3 powinna wynosić 0,06 ha. Nadto wskazał, iż działka ewidencyjna nr 2354 była użytkowana w całości, tj. na powierzchni 1,31 ha, a w zaskarżonej decyzji zostało uznane tylko 1,26 ha. 2) W odwołaniu od decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], P. L. nie zgodził się z decyzją w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr 2354. Wskazał, iż działka ta jest w całości użytkowana tj. 1,31 ha, a nie na powierzchni 1,26 ha, jak to wskazano w zaskarżonej decyzji. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR (zwany dalej jako Dyrektor) decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] - utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu podał, że przeanalizował ortofotomapy z dnia 13 sierpnia 2015 r. na których oparł się organ I instancji i dokonał ponownych ustaleń powierzchni użytkowanej w celu rolniczym na spornych działkach. Ustalając poprawność wyznaczonej przez organ I instancji dla działek ewidencyjnych nr 2354 i 59/5 powierzchni PEG sprawdził zgodność pomiędzy powierzchnią ewidencyjną (PEW) i powierzchnią odniesienia (POW) oraz zgodności przebiegu granic działki (GO) z granicami widocznymi na obrazie ortofotomapy i stwierdził, iż powierzchnia ta została wyznaczona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności. Natomiast powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 2354 wynosząca 1,26 ha oraz dla działki ewidencyjnej nr 59/5 wynosząca 0,08 ha jest powierzchnią zgodną ze stanem faktycznym istniejącym na działkach w 2015 r., czego gwarancją jest wykonanie pomiarów na ortofotomapach z 2015 r., a więc roku, którego dotyczył wniosek. Dyrektor podał, że P. L. przedkładając dnia 15 czerwca 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenianie oraz płatności dodatkowej wnioskował o przyznanie płatności do łącznej powierzchni wynoszącej 3,46 ha obejmującej 8 działek rolnych tj. działkę rolna A (położoną na działce ewidencyjnej nr 284/1) o powierzchni 0,50 ha, działkę rolna B (położoną na działkach ewidencyjnych nr 2360/1 i 2359/1) o powierzchni 0,47 ha, działkę rolną C (położoną na działce ewidencyjnej nr 3343) o powierzchni 0,13 ha, działkę rolną D (położoną na działkach ewidencyjnych nr 57 i 58) o powierzchni 0,17 ha, działkę rolną E (położoną na działce ewidencyjnej nr 2354) o powierzchni 1,31 ha, działkę rolną F (położoną na działce ewidencyjnej nr 2281) o powierzchni 0,20 ha, działkę rolna G (położoną na działkach ewidencyjnych nr 59/3 i 59/5) o powierzchni 0,13 ha oraz działkę rolną H (położoną na działkach ewidencyjnych nr 1880, 1883 i 1884/7) o powierzchni 0,58 ha. Natomiast organ II instancji, stwierdził, iż powierzchnia PEG dla działek ewidencyjnych nr 2354 i 59/5 oraz powierzchnie działek rolnych ozn. lit. E i G zadeklarowanych przez P. L. na ww. działkach ewidencyjnych zostały ustalone prawidłowo, z pominięciem tych części działki, na których nie była prowadzona działalność rolnicza. Dyrektor podał, iż powierzchnia PEG dla działek ewidencyjnych nr 2354 i 59/5 oraz powierzchnie działek rolnych ozn. lit. E i G zadeklarowanych przez P. L. na ww. działkach ewidencyjnych zostały ustalone prawidłowo, z pominięciem tych części działki, na których nie była prowadzona działalność rolnicza. P. L. wniósł w odwołaniu, zastrzeżenia do powierzchni użytkowanej rolniczo na działce ewidencyjnej nr 2354. Dyrektor wskazał, iż w przypadku ww. działki ustalenia organu I instancji nie budzą żadnych wątpliwości. Powierzchnia ta została ustalona podczas kontroli administracyjnej wniosku w oparciu między innymi o zdjęcia z 13 sierpnia 2015 r. P. L. we wniosku z 2015 r. zadeklarował m.in. działkę rolną ozn. lit. E usytuowaną na działce ewidencyjnej nr 2354 położonej w obrębie ewidencyjnym F. o powierzchni 1,31 ha, weryfikacja powierzchni ewidencyjno-gospodarczej ww. działki ewidencyjnej wykazała, że w stosunku do tej działki nastąpiło zawyżenie powierzchni o 0,05 ha i o tę powierzchnię została pomniejszona działka rolna E. Jednocześnie w odniesieniu do działki rolnej ozn. lit. G usytuowaną na działkach ewidencyjnych nr 59/5 i 59/3 położonych w obrębie ewidencyjnym 224 B. II o powierzchni 0,13 ha, weryfikacja powierzchni ewidencyjno-gospodarczej dla działki ewidencyjnej nr 59/5 wykazała, że w stosunku do tej działki nastąpiło zawyżenie powierzchni o 0,02 ha. Po wykluczeniu powierzchni 0,07 ha (0,05 ha + 0,02 ha), powierzchnia działek rolnych w gospodarstwie P. L. kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wyniosła 3,39 ha. W niniejszej sprawie powierzchnie PEG ustalono na podstawie zdjęcia lotniczego wykonanego w dniu 13 sierpnia 2015 r. które jest aktualne od dnia 16 grudnia 2015 r. (dostępne w systemie ZSZiK). W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż ww. zdjęcie przedstawia stan użytkowania na deklarowanych we wniosku działkach rolnych w 2015 r. Na załączniku graficznym załączonym do wniosku P. L. wskazał całą działkę ewidencyjną nr 2354 użytkowaną rolniczo, zaś na ortofotomapie podczas wizualizacji tej działki stwierdzono w części południowej pas zadrzewień i zakrzaczeń. W odniesieniu do rozstrzyganej sprawy nie została spełniona definicja działalności rolniczej. W świetle powyższego Dyrektor stwierdził, iż powierzchnia PEG dla działki rolnej ozn. lit. E położonej na działce ewidencyjnej nr 2354 wynosi 1,26 ha co zostało stwierdzone w postępowaniu przed organem I instancji. W odwołaniu strona podniosła, iż powierzchnia działki ewidencyjnej nr 59/5 powinna wynosić 0,08 ha, zaś powierzchnia działki nr 59/3 powinna wynosić 0,06 ha. W odniesieniu do powyższego Dyrektor wskazał, iż w postępowaniu w sprawie przyznania płatności na 2015 r., powierzchnia kwalifikowana do przyznania płatności (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 59/5 wynosiła 0,08 ha. Zatem powierzchnia ta jest zgodna z powierzchnią wskazaną przez stronę w odwołaniu. Natomiast w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr 59/3 P. L. we wniosku o przyznanie płatności z dnia 15 czerwca 2015 r. deklarował powierzchnię działki rolnej w granicach działki ewidencyjnej wynoszącej 0,03 ha i do tej powierzchni otrzymał płatność. W odwołaniu strona podniosła, iż powierzchnia deklarowana powinna wynosić 0,06 ha. Jednakże P. L. mógł dokonać zmiany powierzchni działki rolnej (zwiększyć powierzchnię) w terminie do 25 dni kalendarzowych po ostatecznym terminie złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014). W 2015 r. ostatecznym terminem na złożenie wniosku o przyznanie płatności był dzień 15 czerwca 2015 r., a zatem ostatecznym terminem na złożenie korekty był dzień 10 lipca 2015 r. Z akt sprawy wynika, iż P. L. w powyżej wskazanym terminie nie złożył zmiany do wniosku, a zatem organ I instancji w sposób prawidłowy przyznał płatność do powierzchni zadeklarowanej przez P. L. we wniosku z dnia 15 czerwca 2015 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] - utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu podał, że P. L. przedkładając dnia 15 czerwca 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR wniosek o przyznanie płatności na 2015 r. wnioskował o przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami o łącznej powierzchni 2,11 ha, w tym działkę rolną działkę rolną ozn. lit. B (położoną na działkach ewidencyjnych nr 2360/1 i 2359/1) o powierzchni 0,47 ha, działkę rolną ozn. lit. C (położoną na działce ewidencyjnej nr 3343) o powierzchni 0,13 ha, działkę rolną ozn. lit. E (położoną na działce ewidencyjnej nr 2354) o powierzchni 1,31 ha oraz działkę rolną ozn. lit. F (położoną na działce ewidencyjnej nr 2281) o powierzchni 0,20 ha. W odniesieniu do płatności ONW strefy ze specyficznymi utrudnieniami, Dyrektor ustalając poprawność wyznaczonej przez organ I instancji dla działki ewidencyjnej nr 2354 powierzchni PEG - sprawdził zgodność pomiędzy powierzchnią ewidencyjną (PEW) i powierzchnią odniesienia (POW) oraz zgodności przebiegu granic działki (GO) z granicami widocznymi na obrazie ortofotomapy i stwierdził, iż powierzchnia ta została wyznaczona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności. Natomiast powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 2354 wynosząca 1,26 ha jest powierzchnią zgodna ze stanem faktycznym istniejącym na działkach w 2015 r., czego gwarancją jest wykonany pomiar na ortofotomapie z 2015 r. a więc roku którego dotyczy sprawa. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, zgodnie z którym system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. W niniejszej sprawie powierzchnie PEG ustalono na podstawie zdjęcia lotniczego wykonanego w dniu 13 sierpnia 2015 r. które jest aktualne od dnia 16 grudnia 2015 r. (dostępne w systemie ZSZiK). W świetle powyższego Dyrektor stwierdził, iż powyższe zdjęcie przedstawia stan użytkowania na deklarowanych we wniosku działkach rolnych w 2015 r. Na załączniku graficznym załączonym do wniosku P. L. wskazał całą działkę ewidencyjną nr 2354 użytkowaną rolniczo, natomiast na ortofotomapie podczas wizualizacji tej działki stwierdzono w części południowej pas zadrzewień i zakrzaczeń, a tym samym nie została spełniona definicja działalności rolniczej. Dyrektor wskazał, iż powierzchnia PEG dla działki rolnej ozn. lit. E położonej na działce ewidencyjnej nr 2354 wynosi 1,26 ha co zostało stwierdzone w postępowaniu przed organem I instancji. P. L. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargi na decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżący nie zgodził się z powierzchnią działki ewidencyjnej nr 2354 do której została przyznana płatność na 2015 r. Jego zdaniem cała działka ewidencyjna o nr 2354 jest użytkowana w całości, tj. na powierzchni 1,31 ha, a nie na powierzchni 1,26 ha. Podniósł, iż powierzchnia użytkowania dla ww. działki ewidencyjnej została wyznaczona w sposób nieprawidłowy, ponieważ zdjęcia zostały wykonane w terenie górzystym i mogą zakłamywać rzeczywistość. Jednocześnie P. L. wskazał, iż żaden pracownik ARiMR nie pojawił się fizycznie w terenie na przedmiotowej działce i nie sprawdził jaka jest w rzeczywistości. Zdaniem skarżącego, niesłusznie na podstawie dokonanych pomiarów przez ARiMR z dnia 13 sierpnia 2015 r., zostały automatycznie naliczone dopłaty na 2016 r. dla działki nr 2354 do powierzchni 1,26 ha, a nie do 1,31 ha. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o oddalenie skarg, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. WSA postanowił połączyć do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy oznaczone sygn. akt I SA/Rz 657/16, I SA/Rz 658/16 i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Rz 657/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Sąd uznał za prawidłowe ustalenia w zakresie stanu faktycznego jakie poczyniły organy podatkowe w toku obu postępowań i uznał je jako własne. Przedmiotem kontroli Sądu są zaskarżone przez P. L.: 1) Decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], o przyznaniu P. L. płatności z tytułu: 1. jednolitej płatności obszarowej w wysokości 1538,04 zł, 2. płatność za zazielenienie w wysokości 1031,61 zł i 3. płatność redystrybucyjną w wysokości 66,39 zł oraz uznaniu P. L. za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw, a także 2) decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], o przyznaniu P. L. płatności ONW dla obszarów ze specyficznymi utrudnieniami w wysokości 557,04 zł. 1) W zakresie decyzji dotyczącej przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1551 ze zm.; zwanej dalej jako ustawa), płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. To jednak stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro. W ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność jest przyznawana jeżeli rolnik spełnia warunki wynikające z art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., str. 608, ze zm.), tj. rolnik został zakwalifikowany jako aktywny zawodowo. Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. 2) Natomiast w zakresie decyzji dotyczącej płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW), wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 364, zwanego dalej "rozporządzenie ONW PROW 2014-2020", płatność ONW przysługuje rolnikowi, jeżeli: 1) spełnia warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013" (tj. zobowiązał się do kontynuowania działalności rolniczej na obszarach ONW i który jest rolnikiem aktywnym zawodowo; 2) łączna powierzchnia użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", położonych na obszarach górskich lub na innych obszarach charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Nadto zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia ONW PRO W 2014-2020, płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych: 1) na których jest: a) położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1306/2013", o powierzchni co najmniej 0,1 ha, zwana dalej "działką rolną"; b) prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013; 2) położonych na obszarach ONW. Z treści § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia ONW PROW 2014-2020 wynika, że: 1) wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha użytków rolnych i powierzchni użytków rolnych, do których przysługuje płatność ONW, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. 2) Przy ustalaniu wysokości płatności ONW uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zamieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31 stycznia 2009 r., str. 16, ze zm.; zwanego dalej rozporządzenie 73/2009) - jako podstawę utworzenia systemu identyfikacji działek rolnych wskazano mapy lub dokumenty ewidencji gruntów albo innych danych kartograficznych. W tym systemie wykorzystywane są techniki skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, w tym ortoobrazy lotnicze i satelitarne. System ten wchodzi w skład systemu administrowania i kontroli (zwanego systemem zintegrowanym), który musi być obowiązkowo prowadzony przez każde państwo członkowskie (art. 14 i art. 15 rozporządzenia 73/2009). System zintegrowany obejmuje skomputeryzowaną bazę danych, system identyfikacji działek rolnych, system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności, wnioski o pomoc, zintegrowany system kontroli, jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika, który składa wniosek o pomoc. Podkreślić należy, że na państwa członkowskie nałożono obowiązek przeprowadzenia kontroli administracyjnej wniosków o przyznanie pomocy celem zweryfikowania warunków kwalifikowalności do uzyskania tej pomocy (art. 20 ust. 1 rozporządzenia 73/2009). Zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009, kontrole administracyjne służą wykrywaniu nieprawidłowości, w szczególności przez stosowanie narzędzi informatycznych. Kontrola administracyjna (a zatem kontrola z wykorzystaniem środków informatycznych) ma znaczenie zasadnicze, zaś kontrola na miejscu może być stosowana jako uzupełnienie tej kontroli administracyjnej, co wynika z art. 20 ust. 2 rozporządzenia 73/2009. Sprawdzenie zgodności z systemem kwalifikowalności obejmuje kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, przy czym kontroli administracyjnej muszą być poddane wszystkie wnioski (art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009). Rolnicy we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE) podlegają takim samym zasadom weryfikacji powierzchni, a żadna dowolność państw członkowskich w tym zakresie nie może być stosowana. Wszystkie państwa członkowskie UE, w tym Polska, zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK), w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy wykorzystaniu skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS), tj. obrazów lotniczych lub satelitarnych. System informacji geograficznych (GIS) pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni i kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikowalności. Dostępna w ZSZiK ortofotomapa jest najlepszym ogólnodostępnym źródłem dokonywania pomiarów powierzchni. Pomiary wykonywane na ortofotomapie pozwalają na kompleksową ocenę powierzchni kwalifikowanej w ramach działki referencyjnej oraz dokonanie na jej podstawie pomiarów z dokładnością 0,25 m lub 0,50 m. Tak więc przyjęte zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wynikają wprost z przepisów unijnych i z pewnością nie są to pomiary orientacyjne, tylko bardzo dokładne. Rolą tego systemu jest stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Powyższych ustaleń dokonuje się na ortofotomapie cyfrowej. Jednocześnie zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej z 2009 r., w wyniku kontroli administracyjnych, przeprowadzanych zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1122/2009, nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną, której powierzchnia ma być wyznaczona przy wykorzystaniu technologii opartej na obrazie ortofotomapy. Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 rozporządzenia 73/2009. Zatem, kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wyznaczone na podstawie ortofotomapy oraz materiał graficzny, na którym producent rolny zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Ortofotomapa jest zatem jedynym prawnie dostępnym instrumentem weryfikacji powierzchni działek rolnych deklarowanych do płatności (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 6 października 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 426/16). Obowiązek przeprowadzenia kontroli administracyjnej wniosków o przyznanie pomocy celem zweryfikowania warunków kwalifikowalności do uzyskania tej pomocy nałożono na wszystkie państwa członkowskie (art. 20 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009). Z kolei kontrole administracyjne, zgodnie z art. 28 ust. 1 Rozporządzenia 1122/2009 służą wykrywaniu nieprawidłowości, w szczególności przez stosowanie narzędzi informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że kontrola administracyjna (a zatem kontrola z wykorzystaniem środków informatycznych) ma znaczenie zasadnicze, a kontrola na miejscu może być stosowana jako uzupełnienie tej kontroli administracyjnej, co wynika z art. 20 ust. 2 rozporządzenia 73/2009. Także w ww. rozporządzeniu tej Komisji wskazano, że sprawdzenie zgodności z systemem kwalifikowalności obejmuje kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, przy czym kontroli administracyjnej muszą być poddane wszystkie wnioski (art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 1). W ocenie Sądu ustalony stan faktyczny, który został zaprezentowany w części wstępnej uzasadnienia został ustalony zgodnie z tymi wymogami. 1) We wniosku P. L. o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie (płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska) oraz płatności dodatkowej (płatność redystrybucyjna), ww. zadeklarował działki rolne do przyznania ww. płatności o łącznej powierzchni 3,46 ha. W trakcie przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono, iż powierzchnia uprawniona do przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz płatności za zazielenienie jest mniejsza niż powierzchnia zadeklarowana we wniosku na 2015 r. W przypadku działki ewidencyjnej nr 2354 wchodzącej w skład działki rolnej ozn. lit. E o zadeklarowanej we wniosku powierzchni 1,31 ha wykluczono na podstawie przeprowadzonych pomiarów powierzchnię 0,05 ha. Natomiast w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr 59/5 wchodzącej w skład działki rolnej ozn. lit. G o zadeklarowanej we wniosku powierzchni 0,10 ha wykluczono na podstawie przeprowadzonych pomiarów powierzchnię 0,02 ha. Po wykluczeniu niekwalifikującej się do przyznania płatności powierzchni 0,07 ha, powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wyniosła 3,39 ha (3,46 ha pow. deklarowana - 0,07 ha powierzchnia wykluczona). Dyrektor ustalając poprawność wyznaczonej przez organ I instancji dla działek ewidencyjnych nr 2354 i 59/5 powierzchni PEG sprawdził zgodność pomiędzy powierzchnią ewidencyjną (PEW) i powierzchnią odniesienia (POW) oraz zgodności przebiegu granic działki (GO) z granicami widocznymi na obrazie ortofotomapy i stwierdził, iż powierzchnia ta została wyznaczona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności, a powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 2354 wynosząca 1,26 ha oraz dla działki ewidencyjnej nr 59/5 wynosząca 0,08 ha jest powierzchnią zgodną ze stanem faktycznym istniejącym na działkach w 2015 r., czego gwarancją jest wykonanie pomiarów na ortofotomapach z 2015 r., a więc roku, którego dotyczył wniosek. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013. Nadto w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr 59/3 która wchodziła w skład działki rolnej ozn. lit. G, powierzchnia deklarowana we wniosku o przyznanie płatności wynosiła 0,03 ha i do takiej powierzchni organ I instancji przyznał płatności. 2) We wniosku P. L. o przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (płatność ONW), ww. zadeklarował działki rolne do przyznania płatności o łącznej powierzchni 2,11 ha obejmującej 4 działki rolne tj. działkę rolną ozn. lit. B (położoną na działkach ewidencyjnych nr 2360/1 i 2359/1, obręb ewidencyjny H.) o powierzchni 0,47 ha, działkę rolną ozn. lit. C (położoną na działce ewidencyjnej nr 3343, obręb ewidencyjny F.) o powierzchni 0,13 ha, działkę rolną ozn. lit. E (położoną na działce ewidencyjnej nr 2354, obręb ewidencyjny F.) o powierzchni 0,13 ha oraz działkę rolną ozn. lit. F (położoną na działce ewidencyjnej nr 2281, obręb ewidencyjny F.) o powierzchni 0,20. Nadto do wniosku producent rolny dołączył załączniki graficzne na których zaznaczył granice zadeklarowanych działek rolnych w granicach poszczególnych działek ewidencyjnych. W trakcie przeprowadzonej kontroli administracyjnej tego wniosku w odniesieniu do działek rolnych zadeklarowanych do płatności ONW strefy ze specyficznymi utrudnieniami stwierdzono, iż powierzchnia uprawniona do przyznania płatności jest mniejsza niż powierzchnia zadeklarowana we wniosku na 2015 r. W przypadku działki rolnej ozn. lit. E położonej na działce ewidencyjnej nr 2354 o zadeklarowanej we wniosku powierzchni 1,31 ha wykluczono na podstawie przeprowadzonych pomiarów powierzchnię 0,05 ha. Po wykluczeniu niekwalifikującej się do przyznania płatności powierzchni 0,05 ha, powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do przyznania płatności ONW wyniosła 2,06 ha. Dyrektor ustalając poprawność wyznaczonej przez organ I instancji dla działki ewidencyjnej nr 2354 powierzchni PEG sprawdził zgodność pomiędzy powierzchnią ewidencyjną (PEW) i powierzchnią odniesienia (POW) oraz zgodności przebiegu granic działki (GO) z granicami widocznymi na obrazie ortofotomapy i stwierdził iż powierzchnia ta została wyznaczona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności a powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 2354 wynosząca 1,26 ha jest powierzchnią zgodna ze stanem faktycznym istniejącym na działkach w 2015 r., czego gwarancją jest wykonany pomiar na ortofotomapie z 2015 r., a więc roku którego dotyczy sprawa. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. W ocenie Sądu czynności podejmowane w ramach postępowań administracyjnych w niniejszych sprawach, odpowiadały prawu, a zgromadzony materiał dowodowy pozwalał dostatecznie wyjaśnić stan faktyczny. Zaskarżone decyzje są wyczerpująco uzasadnione i spełniają wymagania stawiane przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, stosowane w postępowaniach dotyczących płatności, w obu sprawach objętych kontrolą Sądu. W ocenie Sądu organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie weryfikacji złożonych przez skarżącego wniosków w aspekcie spełnienia kryteriów pozytywnych, uprawniających do przyznania obydwu płatności. Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, opierając się przy wydawaniu decyzji na czynnościach procesowych m.in. w zakresie ustalenia powierzchni działek kwalifikujących się do płatności, a polegających na analizie zdjęć z kontroli administracyjnej, a także analizie szkiców działek oraz ortofotomapy (szczegółowo opisanych w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji). W świetle powyższych ustaleń i rozważań stwierdzić należy, że zarzuty skarg są nieuzasadnione. Z tych względów skargi jako bezzasadne podlegają oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło