I SA/Rz 659/16

WyrokWSA w Rzeszowie2016-11-22

Skład orzekający: Piotr Popek, Grzegorz Panek, Kazimierz Włoch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania i odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalających wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej, wydane w trybie doręczenia zastępczego, są zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że doręczenia zastępcze decyzji ustalających wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej były skuteczne, ponieważ adres wskazany przez podatnika w korespondencji z organem był używany zamiennie, a w aktach sprawy brak było dokumentów wskazujących na konieczność zmiany adresu doręczeń. Skoro doręczenia były skuteczne, a pismo skarżącego potraktowane jako odwołanie zostało wniesione po upływie terminu, postanowienia stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz odmawiające przywrócenia terminu były prawidłowe. Sąd oddalił skargi jako niezasadne.
Stan faktyczny
Skarżący M.Ł. kwestionował postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. ustalających wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej za lata 2013, 2014 i 2015, a także postanowienia odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia tych odwołań. Decyzje organu pierwszej instancji zostały doręczone skarżącemu w trybie zastępczym z powodu nieodebrania przesyłek. Skarżący twierdził, że doręczenia były wadliwe z powodu podania niewłaściwego adresu, jednak organ odwoławczy uznał doręczenia za skuteczne, wskazując, że adres był wcześniej używany przez skarżącego. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2016 r. spraw ze skarg M. Ł. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. - nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, - nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, - nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, - nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, - nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, - nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, oddala skargi. Przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016r. wydane w stosunku do skarżącego M.Ł. : - nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej za rok 2013, - nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej za rok 2013, - nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej za rok 2014, - nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej za rok 2014, - nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej za rok 2015, - nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty targowej za rok 2015. Z treści wymienionych postanowień oraz akt postępowania wynika, że w stosunku do skarżącego w dniu [...] kwietnia 2014r. zapadła decyzja Prezydenta Miasta P. nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty targowej za miesiące od kwietnia do grudnia 2013r., uchylona następnie decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2014r. nr [...] . i przekazana do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydenta Miasta P. w dniu [...] września 2014r. decyzją nr [...] określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty targowej za miesiące od kwietnia do grudnia 2013r., a decyzja ta została doręczona adresatowi w trybie zastępczym wynikającym z art. 150 § 2 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2015r., poz. 613, ze zm.) - zwanej dalej Op., po dwukrotnym awizowaniu przesyłki. Następnie, dwoma decyzjami z dnia [...] marca 2016r. nr [...] Prezydent Miasta P. określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty targowej za 2014 oraz 2015 rok. Obie decyzje doręczone zostały podatnikowi w trybie zastępczym wynikającym z art. 150 § 2 Op. W dniu [...] maja 2016 r. podatnik wniósł do SKO pismo zatytułowane "skarga", które w swojej treści było odwołaniem od opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2014r. Wobec nieodebrania decyzji wymiarowej z dnia [...] września 2014r. podatnik działał bowiem w przekonaniu, że wiążącą w sprawie jest decyzja SKO z dnia [...].05.2014r. uchylająca decyzję organu pierwszej instancji. W treści wniesionego pisma zarzucił, że nie jest przez organ I instancji prawidłowo informowany o toczącym się wobec niego postępowaniu, gdyż kierowane do niego decyzje są kierowane na niewłaściwy adres tj. [...] w P., nie zaś na faktyczny adres zamieszkania podatnika - ul. [...] w P. Traktując przedmiotowe pismo jako odwołanie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od każdej z trzech opisanych wyżej decyzji organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało, będące przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, opisane na wstępie, postanowienia z dnia [...] czerwca 2016r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniach wydanych postanowień organ odwoławczy, powołując się na skuteczność doręczenia zastępczego oraz upływ terminu do wniesienia odwołania od każdej z opisanych decyzji, podkreślił że podatnik nie wskazał jakichkolwiek okoliczności przemawiających za uznaniem braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc się do zarzutu w kwestii prawidłowości adresu doręczenia, organ podkreślił, że adres na który dokonano doręczenia był adresem wskazywanym przez podatnika - ostatnio w piśmie z dnia 23 marca 2006r. W skardze na powyższe postanowienia, skarżący podniósł zarzuty merytoryczne, kwestionując zasadność wymieniania mu opłaty targowej, nie odniósł się jednak w jakikolwiek sposób do kwestii prawidłowości dokonanych doręczeń ani też do okoliczności mogących przemawiać za uznaniem brawku winy strony w zaistniałym uchybieniu terminu. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2015r. poz. 1224) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie – zakreślonym poprzez przedmiot, podmiot, oraz podstawę prawną rozstrzygnięcia organu – jest jedynie kwestia prawidłowości wydanych w stosunku do skarżącego, opisanych na wstępie, postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Spór w sprawie nie dotyczy zaś zasadności czy też prawidłowości nałożenia na skarżącego zobowiązania z tytułu opłat targowych wynikających z handlu na targowisku "Zielony Rynek". Wbrew zatem oczekiwaniom skarżącego, uwidocznionym w treści argumentów zawartych w skardze, Sąd w granicach rozpatrywanej sprawy, nie może dokonać kontroli decyzji Prezydenta Miasta P. w przedmiocie zobowiązań podatkowych za lata 2013, 2014 i 2015 – gdyż rozstrzygnięcia te nie mogą być, na obecnym etapie procedowania, przedmiotem zaskarżenia. Odnosząc się do kwestii prawidłowości doręczenia skarżącemu decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2014r. oraz [...] marca 2016r., a zwłaszcza do podniesionego w treści odwołania, zarzutu nieprawidłowego adresu tegoż doręczenia, należy podkreślić, że analiza pism podatnika kierowanych do organu podatkowego, prowadzi do wniosku, że podatnik w korespondencji z organem podatkowym posługiwał się zamiennie oboma adresami. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2014r. podał adres ul. [...] w P. , w sposób sugerujący, iż jest to właściwy adres do doręczeń, w piśmie zaś z dnia 23 marca 2006r. w nagłówku pisma podał swoje dane wymieniając tam adres: [...] w P. , który to sposób sporządzenia pisma sugeruje, że podany adres jest adresem właściwym do dokonywania wszelkich doręczeń. Jednocześnie, analiza kierowanych do podatnika pism prowadzi do wniosku, że w toku prowadzonego w stosunku do niego postępowania podatkowego zarówno pod jednym jak i drugim adresem dokonywane były skuteczne doręczenia- kierowana do podatnika korespondencja była odbierana bądź to osobiście przez podatnika, bądź przez dorosłego domownika, który podjął się doręczenia pisma adresatowi. Należy podkreślić również, że w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na to, że podatnik doprecyzowywał swój adres, wnosił o dokonywanie doręczeń na innych adres czy też podnosił brak możliwości odebrania pism doręczanych na jeden z powyższych adresów. Analiza akt sprawy ujawnia również, że zarówno w decyzji Prezydenta Miasta R. z [...] kwietnia 2014r., jak i decyzji SKO w P. z [...] maja 2014r. adres podatnika został określony jako [...] P., co nie stanowiło przeszkody w prawidłowym doręczeniu przedmiotowych decyzji i nie stanowiło podstawy do wystąpienia przez podatnika z wnioskiem o dokonywanie doręczeń na inny adres. Również zarządzenie o dokonaniu oględzin z dnia 2 lipca 2014r., skierowane do podatnika w ramach ponownie prowadzonego postępowania podatkowego, zostało doręczone na adres [...] P. i odebrane przez stronę osobiście. Dopiero zawiadomienie o wyznaczeniu siedmiodniowego terminu do zapoznania się z aktami sprawy oraz decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego, wysłane na ten sam adres, napotkały przeszkody w doręczeniu. Z opisanych wyżej okoliczności nie sposób wywieźć wniosku, że doręczenia na rzecz podatnika były dokonywane na niewłaściwy adres. Podatnik czynnie uczestniczył w prowadzonych wobec niego postępowaniach, o czym świadczą składane pisma czy udział w dokonywanych oględzinach, nie dając przy tym żadnych podstaw do powzięcia przez organ wątpliwości co do prawidłowości stosowanego stale adresu do doręczeń. Tym samym, na podstawie art. 150 § 2 Op. dokonywane w sprawie doręczenia, należy uznać za skuteczne. Z zalegających w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru wszystkich trzech decyzji wynika, że były one dwukrotnie awizowane a adresat został zawiadomiony o możliwości odbioru pism w placówce pocztowej w zakreślonym. Przesyłki nie zostały przez stronę podjęte i zgodnie z obowiązującymi przepisami zostały zwrócone do nadawcy. W świetle art.150 § 4 Op. w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego liczonego od daty dokonania pierwszego awizowania, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe determinuje wniosek w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2014r. dotyczącą zobowiązania podatkowego za rok 2013 należy uznać za doręczoną w trybie zastępczym z dniem [...] października 2014r. Decyzje tego organu z dnia 22 marca 2016r. dotyczące zobowiązania podatkowego za 2014 i 2015 rok – awizowane po raz pierwszy dnia 24 marca 2016r., należy uznać za doręczone w trybie zastępczym z dniem 7 kwietnia 2016r. Tym samym potraktowane jako odwołanie pismo strony wniesione dnia 24 maja 2016 r. zostało wniesione z niewątpliwym uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Przekroczenie ustawowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia, na podstawie art. 228 § 1 pkt. 2 Op. skutkuje stwierdzeniem uchybienia terminu do jego wniesienia. Prawidłowe są zatem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przechodząc do kontroli prawidłowości postanowień w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, należy w pierwszej kolejności podkreślić, że przywrócenie terminu jest instytucją prawną przewidzianą na wypadek zaistnienia wyjątkowych okoliczności, kiedy to niedotrzymanie terminu jest wynikiem zdarzeń niezawinionych przez stronę, przy czym ciężar udowodnienia tychże okoliczności spoczywa na samej stronie. Zgodnie z przepisem art. 162 §1 Op. należy na wniosek strony przywrócić uchybiony przez nią termin, jeśli uprawdopodobni ona, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Skoro zatem, strona postępowania nie wskazała w piśmie procesowym jakichkolwiek okoliczności mogących stanowić uzasadnienia dla wniosku o braku jej winy w uchybieniu terminu - organ podatkowy nie miał podstaw faktycznych do przywrócenia stronie terminu do wniesienia odwołania. Mimo, iż prawidłowo, zgodnie z domniemaną intencją strony, rozpoznał jej wniosek pod kątem możliwości przywrócenia terminu – w okolicznościach niniejszej sprawy nie miał postaw do jego uwzględnienia. Tym samym za prawidłowe należy uznać opisane na wstępie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016r. odmawiające stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym, uznając wniesioną skargę za niezasadną, Sąd na podstawie art. 151 ppsa. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło