I SA/Rz 659/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Grzegorz Panek /spr./ WSA Piotr Popek Protokolant ref. Anna Kotowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A." Sp. z o.o. w upadłości z/s w T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz skarżącego Syndyka Masy Upadłości "A." Sp. z o.o. w upadłości z/s w T. kwotę 1000 (słownie tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi Syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w likwidacji w upadłości z/s w T. jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego, w stosunku do której skarżący zawarł w skardze wniosek o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie - w razie nieuwzględnienia tego żądania - uchylenia wydanych w sprawie decyzji organu I i II instancji oraz orzeczenia o kosztach postępowania. Z przedłożonych sądowi akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia 17 października 2017 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego powiadomił D. sp. z o.o. z/s w B. oraz A. sp. z o.o. z/s w T. (poprzednia firma spółki – G. spółka z o.o.), że w odniesieniu do zgłoszenia uzupełniającego nr [...] zostanie wydana decyzja niekorzystana, zgodnie z którą określona zostanie wyższa kwota długu celnego niż zadeklarowana w zgłoszeniach, a to stosownie do wyników czynności kontrolnych przeprowadzonych w trybie art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 23913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], organ ten określił D. spółka z o.o. w B. oraz J. P. - Syndykowi masy upadłości A. spółka z o.o. w upadłości w T. (poprzednia nazwa spółki G. spółka z o.o.), kwotę należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru z zastosowaniem procedury uproszczonej, zarejestrowanego pod pozycją nr [...] z dnia 2 grudnia 2014 r. w wysokości 3.106 zł, księgując kwotę 1.602 zł stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą należności celnych przywozowych a kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym oraz stwierdzając powstanie, na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2003 r. - Prawo celne, obowiązku uiszczenia odsetek od zaksięgowanej kwoty należności. Po rozpoznaniu odwołania Syndyka od ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r., dotyczącej - jak wynika z sentencji decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], zgłoszenia celnego zarejestrowanego w systemie CELINA pod pozycją [...] z dnia 2 grudnia 2014 r., organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...]. W ocenie Syndyka organ odwoławczy w tym samym dniu ([...] czerwca 2018 r.) wydał dwie decyzje oznaczone numerami [...] oraz [...] w tym samym przedmiocie, tj. o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] Wobec tego, że nie można ustalić, która z nich została wydana jako pierwsza, powinno to skutkować stwierdzeniem nieważności obu decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej uwzględnienie i wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji oznaczonej numerem [...]. W wyniku rozpoznania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], wydano bowiem dwie decyzje, w tej samej sprawie, tożsamej treści, czym doszło do naruszenia zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady dwuinstancyjności. Z urządzeń biurowych prowadzonych w tut. Sądzie wynika, że skarga Syndyka na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o nr [...] została zarejestrowana pod sygn. I SA/Rz 660/18 i rozpoznana na rozprawie w dniu 27 listopada 2018 r. Mając na względzie stanowiska stron oraz rozstrzygnięcie Sądu zapadłe na rozprawie w dniu 27 listopada 2018 r. w niniejszej sprawie prowadzonej pod sygn. I SA/Rz 659/18 oraz sprawie I SA/Rz 660/18, Sąd postanowił ograniczyć w pisemnym uzasadnieniu sprawozdanie z przebiegu postępowania celnego (o stanie sprawy) oraz cytowanie zarzutów podniesionych w skardze do niezbędnego minimum. Odniesienie się bowiem do pozostałych, nieopisanych na wstępie, zarzutów skargi w zaistniałych okolicznościach, a także ocena prawidłowości przeprowadzonego postępowania celnego pod względem procesowym i materialnoprawnym wykraczającym poza żądanie stwierdzenia nieważności decyzji nie miała dla rozstrzygnięcia sprawy I SA/Rz 659/18 istotnego znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który stanowi, między innymi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowych sprawach). W rozpoznawanej sprawie zachodziła podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji a brak było podstaw do stwierdzenia jej nieważności z uwagi na przesłankę określoną w przepisie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Jeżeli chodzi o przesłankę wskazaną w powołanym przepisie to dotyczy ona takiej sytuacji w której stwierdzenie nieważności następuje z uwagi na wydanie decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W ocenie Sądu taka sytuacja nie występuje w rozpoznawanej sprawie. Mianowicie zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r. o nr [...] została wydana na skutek wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. o nr [...]. Odwołanie to zainicjowało zatem określone postepowanie odwoławcze i w ramach tego postępowania odwoławczego winna być wydana decyzja odnosząca się do przedmiotu tego postępowania wyznaczonego wniesieniem odwołania tj. do wskazanej decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. o nr [...]. Tymczasem z niezrozumiałych względów (być może na skutek pomyłki) w ramach tego postępowania organ odwoławczy wydał decyzję utrzymującą w mocy inną decyzję niż ta która powinna być przedmiotem jego oceny a mianowicie decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. o nr [...]. Trzeba tutaj dodać, że odnośnie tej drugiej decyzji toczyło się o odrębne postepowanie w ramach którego organ odwoławczy wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2018 r. o nr [...] którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W zaistniałym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie dotyczy zatem sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Bowiem przedmiotem "sprawy" w postępowaniu będącym przedmiotem kontroli Sądu jest postepowanie wywołane wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. o nr [...]. Niewątpliwie w postępowaniu tym błędnie została wydana decyzja utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. o nr [...] co winno skutkować jej uchyleniem jako wydanej z naruszeniem przepisów postępowania. Decyzja ta nie dotyczyła bowiem przedmiotu postępowania, którym w rozpoznawanej sprawie była decyzja z dnia [...] grudnia 2017 r. o nr [...] od której zostało wniesione odwołanie. Z przedstawionych względów zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ odwoławczy winien wydać decyzję odnoszącą się do przedmiotu postepowania wyznaczonego wniesieniem odwołania tj. od decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. o nr [...]. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 i 205 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Na zasądzone koszty składa się uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł i wynagrodzenie adwokata w wysokości 900 zł.