I SA/Rz 667/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Asesor WSA Jacek Boratyn, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi M.L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. - p o s t a n a w i a - stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] odmawiającą M.L. prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od marca do maja 2020 r. Jak wynika z akt sprawy ML (dalej: Skarżący) zwrócił się do ZUS z wnioskiem o zwolnienie go z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za osoby ubezpieczone za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. ZUS, decyzją z [...] lipca 2020 r., nr [...] odmówił zwolnienia Skarżącego z obowiązku opłacania ww. składek za okres od marca do maja 2020 r. W uzasadnieniu swojej decyzji ZUS stwierdził, że zgodnie z art. 31zq ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374) warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r., nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania. W przedmiotowej sprawie Skarżący tego warunku nie spełnił. ZUS, decyzją z [...] września 2020 r. nr [...], utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] lipca 2020 r. nr [...]. W skardze na ww. decyzję ZUS z dnia [...] września 2020 r., Skarżący zakwestionował legalność tego rozstrzygnięcia. ZUS, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl zaś art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jak stanowi natomiast art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, mocą której odmówiono Skarżącemu zwolnienia go z obowiązku opłacania składek za okres od marca do maja 2020 r. Jeżeli chodzi o wydający zaskarżoną decyzję organ - ZUS, to zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. - Dz. U. z 2020 r. poz. 266 z późn. zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest miasto stołeczne Warszawa. Zgodnie więc z literalnym brzmieniem art. 13 ust. 2 P.p.s.a., sądem właściwym do rozpoznania skargi na jego decyzje jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wprawdzie, realizując delegację zawartą w art. 13 § 3 P.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał rozporządzenie z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2017 r. poz. 367, ze zm.), jednakże jego § 1 pkt 2 nie skutkuje zmianą właściwości sądowej w niniejszej sprawie. W myśl bowiem § 1 pkt 2 wskazanego wyżej rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja ZUS wydana w oparciu o ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, dotycząca zwolnienia z obowiązku zapłaty składek. Nie jest ona więc decyzją w przedmiocie umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, odnośnie której właściwym do rozpoznania wniesionej skargi byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wyłącznie właściwym do rozpoznania skargi na decyzję ZUS z [...] września 2020 r. nr [...], jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdzie organ ma swoją siedzibę. Wobec powyższego Sąd, kierując się art. 59 § 1 P.p.s.a., stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.