I SA/Rz 67/26

WyrokWSA w Rzeszowie2026-05-07

Skład orzekający: Piotr Popek, Małgorzata Niedobylska, Jarosław Szaro

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przychody uzyskane w ramach programu motywacyjnego w postaci akcji otrzymanych po ustaniu stosunku pracy podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f.?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że przychody z tytułu otrzymania akcji w ramach programu motywacyjnego podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f., nawet jeśli akcje zostały otrzymane po ustaniu stosunku pracy. Moment powstania obowiązku podatkowego przesuwa się na moment zbycia akcji, co zapobiega podwójnemu opodatkowaniu. Organ błędnie zawęził stosowanie zwolnienia tylko do sytuacji, gdy akcje są otrzymywane w trakcie trwania stosunku pracy.
Stan faktyczny
Spółka akcyjna z siedzibą w R. zwróciła się o interpretację indywidualną dotyczącą opodatkowania programu motywacyjnego opartego na przyznawaniu jednostek RSU, które uprawniają do nabycia akcji po preferencyjnej cenie. Program skierowany jest do członków zarządu i kluczowej kadry, a akcje mogą być przyznawane także po ustaniu stosunku pracy. Dyrektor KIS wydał interpretację, w której uznał, że zwolnienie podatkowe nie ma zastosowania do akcji otrzymanych po ustaniu stosunku pracy. Spółka zaskarżyła tę interpretację.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 grudnia 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.695.2025.2.MR oraz zasądził od Dyrektora KIS na rzecz skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2026 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 grudnia 2025 r., nr 0115-KDIT1.4011.695.2025.3.MR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej A. S.A. z siedzibą w R. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi "A" S.A. z siedzibą w R. (dalej: Spółka/wnioskodawca/skarżąca) jest interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z 4 grudnia 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.695.2025.2.MR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 5 września 2025 r., uzupełnionym pismem z 26 września 2025 r., wnioskodawca zwrócił się do Dyrektora KIS o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych We wniosku przedstawiono opis stany faktycznego i zdarzenia przyszłego w którym wskazano, że wnioskodawca jest polską spółką akcyjną, której akcje notowane są na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Spółka planuje wdrożenie Programu skierowanego do osób na najwyższym szczeblu struktury zarządczej Spółki, w szczególności Członków Zarządu Spółki (z wyłączeniem Prezesa Zarządu Spółki, do którego skierowany zostanie odrębny program) oraz kluczowej kadry kierowniczej i ekspertów Spółki oraz innych spółek zależnych od Spółki (dalej: "Uczestnicy Programu"), którego celem, będzie stworzenie mechanizmów motywujących do zwiększenia zaangażowania w realizację celów strategicznych Spółki, dalszy rozwój jej działalności, wzrost wartości oraz wzmacnianie pozycji rynkowej, a także zapewnienie długoterminowego powiązania interesów Uczestników Programu z interesami Spółki i jej akcjonariuszy. Program ten stanowić będzie odrębny system wynagradzania, funkcjonujący poza systemem wynagrodzeń i premiowania obowiązujących dotychczas w Spółce oraz Grupie. Program będzie spełniał wszystkie kryteria, jakie ustawodawca przewidział w art. 24 ust. 11-11b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej: u.p.d.o.f.. Wdrożenie Programu nastąpi w oparciu o stosowną uchwałę Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy w przedmiocie utworzenia Programu. Na cele realizacji Programu Spółka przeznaczy określoną pulę akcji własnych, które Uczestnik Programu będzie mógł nabyć w wyniku realizacji warunków określonych w Regulaminie Programu (dalej: "Regulamin"). W momencie przystąpienia do Programu Uczestnicy Programu będą związani ze Spółką lub spółkami zależnymi od Spółki stosunkiem pracy lub stosunkiem powołania, umową cywilnoprawną, kontraktem menedżerskim lub inną umową o podobnym charakterze, z których osiągać będą świadczenia zakwalifikowane do źródeł wymienionych w art. 12 lub 13 u.p.d.o.f. W chwili zawarcia Umowy Uczestnictwa w Programie (dalej: "Umowa") Uczestnicy Programu przystąpią do niego i otrzymają nieodpłatnie Jednostki RSU (ang: "Restricted Stock Units", dalej: "RSU"), stanowiące instrument realizacji Programu. Jednostki RSU przyznane zostaną Uczestnikom Programu nieodpłatnie, w ten sposób, że każda Jednostka RSU uprawniać będzie do nabycia jednej akcji Spółki po preferencyjnej cenie (tj. po cenie nominalnej), pod warunkiem spełnienia kryteriów Programu, na szczegółowych warunkach określonych w Regulaminie Programu (dalej: "Regulamin") i Umowie. RSU będą prawem majątkowym przysługującym Uczestnikom Programu. Prawa wynikające z jednostek RSU będą niezbywalne, podlegać będą jednak dziedziczeniu. Jednostki RSU stanowić będą pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi, o którym mowa w art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f., tj. takie prawa, w wyniku realizacji których Uczestnicy Programu nabywać będą akcje Spółki. Przyznanie jednostek RSU nastąpi jednorazowo wraz z przystąpieniem do Programu przez Uczestników Programu. Jednostki RSU podzielone zostaną na pięć transz, w ten sposób, że każda transza Jednostek RSU odnosić się będzie do danego roku Programu i uprawniać będzie, pod warunkiem spełnienia warunków i kryteriów Programu, do nabycia po preferencyjnej cenie (tj. po cenie nominalnej) określonej liczby akcji Spółki za ten rok Programu. Pula jednostek RSU przyznana Uczestnikowi Programu określona zostanie w zawieranej z danym Uczestnikiem Programu Umowie. Wykonanie praw z RSU w sytuacji spełnienia przez Uczestników Programu warunków Programu będzie warunkowane posiadaniem przez Spółkę akcji własnych w liczbie pozwalającej na pokrycie zobowiązań Spółki związanych z Programem w danym roku Programu oraz podjęciem przez Radę Nadzorczą (a w przypadku osób niebędących członkami Zarządu Spółki - Zarząd) stosownej uchwały, na podstawie której - po uprzedniej weryfikacji - zostanie stwierdzone w szczególności spełnienie Kryteriów Programu (dalej: "Kryteria Programu") dla danej transzy, a także liczba jednostek RSU przyznanych Uczestnikowi, jakie podlegać będą realizacji w ramach danej transzy przez Uczestnika oraz łączna cena nabycia (dalej: "Uchwała o Weryfikacji"). W szczególności RSU nie będą mogły być rozliczone pieniężnie, tj. poprzez wypłatę w pieniądzu różnicy między ceną rynkową akcji a ceną wykonania, bez fizycznej dostawy akcji. Regulamin Programu określał będzie warunki tzw. "dobrego odejścia ze Spółki" (good leave) oraz "złego odejścia ze Spółki" (bad leave), od których uzależniona będzie możliwość utrzymania bądź wygaśnięcia uprawnień do wykonania Jednostek RSU w przypadku ustania relacji ze Spółką. Uczestnicy Programu w celu wykonania praw z Jednostek RSU będą zobowiązani spełnić Kryteria Programu (tj. kryterium lojalnościowe oraz kryterium ekonomiczne opisane szczegółowo we Wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej). Regulamin Programu określał będzie również warunki tzw. "dobrego odejścia ze Spółki" oraz "złego odejścia ze Spółki", od których uzależniona będzie możliwość utrzymania bądź wygaśnięcia uprawnień do nabycia realizacji Jednostek RSU w przypadku ustania relacji ze Spółką. Za "dobre odejście ze Spółki" uważana będzie sytuacja, w której relacja Uczestnika Programu ze Spółką lub z inną spółką z Grupy (w zależności od przypadku) ustanie wskutek śmierci, przejścia na emeryturę lub rentę, a także w przypadku stwierdzenia u Uczestnika Programu przewlekłej choroby lub trwałej niezdolności do pracy (świadczenia usług) lub pełnienia funkcji, wynikającej z wieku lub innych istotnych przeszkód, uzasadniających niemożność świadczenia pracy (usług) lub sprawowania funkcji, lub jeżeli Rada Nadzorcza, według własnego swobodnego uznania, uzna danego Uczestnika Programu za osobę, która dokonała "dobrego odejścia ze Spółki". W przypadku "dobrego odejścia ze Spółki" w trakcie danego roku Programu oraz łącznego spełnienia wszystkich pozostałych kryteriów Programu (za wyjątkiem kryterium lojalnościowego), Uczestnik Programu będzie miał prawo do realizacji praw z RSU w odniesieniu do danej transzy proporcjonalnie do okresu, w którym pozostawał w relacji ze Spółką. Z kolei za "złe odejście ze Spółki" uważana będzie sytuacja, w której Uczestnik Programu dobrowolnie zrezygnuje z pełnionej funkcji w organach Spółki lub innej spółki z Grupy (w zależności od przypadku), jeżeli ta rezygnacja nie będzie spowodowana obiektywnymi i uzasadnionymi przyczynami, takimi jak: przewlekła choroba, trwała niezdolność do pełnienia funkcji wynikająca z wieku lub inne istotne przeszkody uzasadniające niemożność sprawowania funkcji lub sytuacja, w której Uczestnik Programu dobrowolnie rozwiąże umowę, na podstawie której pozostawał w Stosunku Zatrudnienia, lub też w której istotnie naruszy umowę o pracę, umowę cywilnoprawną wiążącą Uczestnika Programu ze Spółką (lub spółką zależną) lub istotnie naruszy obowiązki zawodowe wynikające z pełnionej funkcji członka organu Spółki (lub spółki zależnej), zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, lub sytuacja, w której Uczestnik Programu istotnie naruszy Kodeks Etyki i Postępowania w Biznesie Spółki. W przypadku "złego odejścia ze Spółki" Uczestnik Programu utraci możliwość realizacji praw z RSU, a przyznane Uczestnikowi Programu jednostki RSU wygasną. Dodatkowo Regulamin Programu będzie mógł przewidywać po stronie Uczestnika Programu sankcje za wystąpienie określonego przypadku "złego odejścia ze Spółki". Utrata możliwości wykonania praw z RSU będzie następować w przypadkach określonych w Regulaminie Programu. Wygaśnięcie praw z RSU będzie każdorazowo stwierdzane w Uchwale o Weryfikacji. Po nabyciu akcji oraz po upływie okresu ograniczenia zbywalności akcji Uczestnik Programu będzie mógł swobodnie dysponować tymi akcjami, w tym dokonać ich sprzedaży na rynku regulowanym lub też zadysponować nimi w inny dowolnie wybrany sposób. Uczestnik Programu w szczególności nie będzie zobowiązany do odsprzedaży akcji na rzecz Spółki. Tym samym Uczestnik Programu będzie ponosił ryzyko związane z wahaniami kursu akcji w czasie, a uzyskana ostatecznie przez Uczestnika Programu korzyść ekonomiczna uzależniona będzie od sytuacji Spółki na rynku. W związku z powyższym wnioskodawca sformułował pytania: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, że w tak przedstawionym stanie faktycznym Program będzie spełniał kryteria niezbędne do uznania go za Program Motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f.? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, że w związku z realizacją Programu w przedstawionym w stanie faktycznym kształcie na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych? W ocenie wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 – program przedstawiony we Wniosku będzie spełniał kryteria niezbędne do uznania go za program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f. Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania nr 2 – w związku z realizacją Programu na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. W wydanej w dniu 4 grudnia 2025 r. interpretacji Dyrektor KIS uznał stanowisko wnioskodawcy za: - nieprawidłowe w zakresie spełnienia przez Uczestników Programu warunku uzyskiwania od Spółki przychodów określonych w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f. jedynie na moment utworzenia Programu - prawidłowe w pozostałym zakresie Dyrektor KIS stwierdził, że opisany we wniosku Program spełnia kryteria uznania go za program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11-11 u.p.d.o.f. Jednocześnie organ uznał, że art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. należy rozumieć w ten sposób, że w odniesieniu do Uczestników, którzy na moment przystąpienia do Programu otrzymywali świadczenia z tytułu, o którym mowa w art. 12 lub 13 u.p.d.o.f. ale nie będą otrzymywali takich świadczeń w momencie otrzymania akcji w wyniku realizacji Programu, nie będzie możliwe zastosowanie zwolnienia podatkowego, przewidzianego w art. 24 ust. 11-11 u.p.d.o.f. W konsekwencji wspomniani Uczestnicy Programu będą zobowiązani opodatkować otrzymane świadczenie w postaci akcji Spółki już w momencie ich otrzymania a na Spółce ciążyć będzie obowiązek informacyjny, o którym mowa w art.42a ust. 1 u.p.d.o.f. W skardze do tut. Sądu na powyższą interpretację Dyrektora KIS z 4 grudnia 2025 r. wnioskodawca wniósł o wniósł o uchylenie interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 4 grudnia 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.695.2025.2.MR w części, w jakiej uznał stanowisko skarżącej spółki za nieprawidłowe oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie: przepisów prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy, polegające na: - naruszeniu art. 14c §1 i § 2, art. 120 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: "o.p."), poprzez brak przedstawienia wyczerpującej i popartej obowiązującymi przepisami prawa oceny stanowiska Skarżącej w części, w której została uznana za nieprawidłową; -naruszeniu art. 120, art. 121 § 1 w związku z art. 14h o.p. poprzez wydanie interpretacji będącej w sprzeczności z treścią art. 24 ust. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: "u.p.d.o.f."), a w konsekwencji naruszenie zasady legalizmu oraz działania organów w sposób budzący zaufanie stron; przepisów prawa materialnego polegające na: -błędnej wykładni art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. w zakresie, w jakim Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że przepis ten nie znajduje zastosowania w odniesieniu do Uczestników Programu, którzy w momencie przystąpienia do programu motywacyjnego opisanego we wniosku będą otrzymywali od Spółki lub spółek zależnych od Spółki świadczenia z tytułów wymienionych w art. 12 lub 13 u.p.d.o.f., lecz w momencie nabycia akcji Skarżącej w wyniku realizacji programu nie będą już otrzymywali świadczeń z ww. tytułów, podczas gdy wykładnia językowa, wsparta wykładnią celowościową oraz funkcjonalną art. 24 ust 11 u.p.d.o.f. prowadzi do wniosku, że dla zastosowania wynikającego z tego przepisu zwolnienia przedmiotowego wymagane jest, by przesłanka uzyskiwania świadczeń z tytułów wymienionych w art. 12 lub 13 u.p.d.o.f. była spełniona jedynie w momencie utworzenia programu motywacyjnego; - niewłaściwej ocenie co do zastosowania przepisu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. i uznanie, że u Uczestników Programu powstaną przychody z innych źródeł w sytuacji, w której Uczestnicy Programu uzyskiwali od Spółki przychody: określone w art. 12 lub 13 u.p.d.o.f. na moment przystąpienia do programu motywacyjnego, ale nie będą uzyskiwali takich przychodów w chwili nabycia akcji w wyniku realizacji praw wynikających z Jednostek RSU, podczas gdy w takiej sytuacji również znajdzie zastosowanie art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f.; - fakt, iż przysporzenie Uczestników Programu będzie miało wówczas jedynie potencjalny charakter. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona i musi skutkować uchyleniem zaskarżonej interpretacji, bowiem oceniając w części zaprezentowane przez pytającego stanowisko w sprawie organ interpretujący naruszył prawo materialne, a w szczególności przepis art. 24 ust.11 updof, odnośnie rozumienia programu motywacyjnego i zasad opodatkowania przychodów uzyskanych w ramach przystąpienia przez pracowników lub inne osoby do tego programu. W stanie faktycznym, co wyżej wskazano pytająca spółka przedstawiła stan faktyczny, którego ramy wykonywania poszczególnych czynności składających się na realizację programu motywacyjnego zostały określone w sposób jasny i precyzyjny. Do członków zarządu spółki albo zarządów innych spółek będących razem w grupie spółek "A" zostanie skierowany program motywacyjny. Program ten zostanie skierowany do osób aktywnie wykonujących pracę na rzecz spółki lub spółek grupy. Przystąpienie do programu możliwe jest tylko dla osoby aktywnie zatrudnionej w tych podmiotach. Rozróżnienie dotyczy natomiast mementu uzyskania przysporzenia w postaci akcji spółek dostępnych w ramach programu motywacyjnego. Mogą one zostać udostępnione poszczególnym osobom w czasie, gdy świadczą one pracę na rzecz spółki, ale też już po ustaniu stosunku zatrudnienia ze spółką lub spółkami grupy "A". Ten ostatni fakt w ocenie spółki jest prawnie irrelewantny i nie ma wpływu na opodatkowanie przychodu z uzyskanych akcji, jak także na obowiązki płatnika w zakresie złożenia stosownych deklaracji z tytułu uzyskanych przez osobę uczestniczącą w programie akcji. Spór w sprawie dotyczy jedynie sytuacji prawnej osób, które otrzymaly akcje już po ustaniu stosunków pracowniczych lub innych ze spółką lub spółkami. W pierwszej kolejności należy odnieść się ogólnie do pojęcia przychodu z tytułu nabycia akcji, momentu kiedy on powstanie i regulacji szczególnych wynikających z zasad opodatkowania przychodów otrzymanych w ramach tzw. programów motywacyjnych o których mowa w art. 24 ust. 11 updof. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 przychody z: a)odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych, b) realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi są przychodami z kapitałów pieniężnych. Przychód ten powstaje w momencie zbycia akcji lub udziałów rzez ich właściciela i otrzymania za nie zapłaty. Opodatkowanie następuje przy uwzględnieniu kosztów uzyskania tych akcji przez zbywcę. Sam przychód w postaci uzyskania akcji może być ewentualnie opodatkowany jako przychód z innych źródeł ( art. 17 ust. 1 pkt 9 updof ) , o ile nie zaistnieją przyczyny dla których uzyskanie akcji lub udziałów nie będzie stanowiło przychodu i przychód taki zostanie rozpoznany dopiero w momencie zbycia tych akcji. Sytuację taką przewiduje przepis art. 22 ust. 11 updof, który określa zasady opodatkowania akcji uzyskanych w ramach tzw. Programów motywacyjnych tworzonych przez spółki na rzecz podatników którzy uzyskują od niej świadczenia z tytułu umowy o pracę lub prowadzonej działalności gospodarczej. W takim przypadku z mocy tego przepisu z tytułu otrzymanych akcji, które podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa w spółce lub spółce w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji. Przepis ten nie wprowadza przy tym zwolnienia podatkowego dla otrzymanych akcji lecz jedynie przesuwa moment opodatkowania z chwili ich otrzymania na moment ich zbycia z pomniejszeniem przychodu o koszty uzyskania tychże akcji. W tym zakresie można przytoczyć wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 , sygn.. akt II FSK 3344/14, który stwierdził, że "cechą papierów wartościowych, jakimi są akcje, jest to, że generują dochód w przyszłości w postaci dywidendy, czy też w przypadku ich odpłatnego zbycia - w postaci różnicy pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami poniesionymi na ich nabycie. Oznacza to, że w momencie otrzymania akcji przysporzenie jest potencjalne i nie podlega opodatkowaniu". Sąd I instancji w pełni zgadza się ze stanowiskiem NSA zajętym w wyroku z dnia 11 maja 2018 r. sygn.. akt II FSK 1144/16, który stwierdził, że nabycie akcji, nawet nieodpłatnie, bądź po cenie preferencyjnej, nie generuje dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Powyższa konstatacja wynika z treści przepisu art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. Przepis ten nie stanowi definitywnego zwolnienia podatkowego a jedynie przesuwa w czasie datę powstania obowiązku podatkowego z tytułu objęcia akcji. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.f. z chwilą zbycia tych akcji powstaje obowiązek opodatkowania przychodu z kapitałów pieniężnych, co w konsekwencji spowoduje opodatkowanie ostatecznego przysporzenia. Przy czym przepis art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. odnosi się do obydwu form wejścia w posiadanie akcji - objęcia i nabycia. Objęcie akcji należy odróżnić od ich nabycia. Ta ostatnia czynność wiąże się z przejściem praw i obowiązków udziałowych na nabywcę, ale są to prawa i obowiązki już inkorporowane w akcji istniejącej (nabycie wtórne). Ratio legis art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. jest zapobieżenie podwójnemu opodatkowaniu - z tytułu objęcia/nabycia i następnie zbycia tych akcji. ( wyrok NSA z dnia 11 maja 2018 r. II FSK 1301/16). Nie może zatem budzić wątpliwości, że objęcie akcji w ramach programu motywacyjnego nie będzie podlegało opodatkowaniu z tytułu zysków kapitałowych czy umowy o prace lub działalności gospodarczej. W takim przypadku moment powstania obowiązku podatkowego zostaje przesunięty na chwilę, gdy beneficjent takiego programu dokonuje zbycia tychże akcji. Tego rodzaju sposób opodatkowania zapobiega podwójnemu opodatkowaniu przychodu z tych akcji. Przychód powstaje bowiem dopiero w momencie, kiedy dochodzi do ich zbycia ( oczywiście o ile uzyskana cena przekracza koszty uzyskania akcji ). Przychód opodatkowany jest tylko jeden raz. Opodatkowanie w momencie otrzymania akcji powodowałoby podwójne opodatkowanie tego samego przychodu. Jako drugi argument za nieprawidłowością stanowiska Interpretatora należy wskazać błędne rozumienie programu motywacyjnego, który w jego ocenie może być realizowany tylko w momencie otrzymywania przez beneficjenta przychodu z tytułów opisanych w art. 12 i 13 updof. Takie rozumienie jednak bezpodstawnie zawęża stosowanie instytucji z art. 24 ust. 11 updof. Program motywacyjny to skierowany do pracowników i innych osób program mający zwiększyć ich zaangażowanie w pracę na rzecz podmiotu organizującego, co na skutek lepszych wyników pracy lub działalności beneficjentów powoduje korzystne dla emitenta skutki. Dzięki lepszemu motywowaniu pracujących i świadczących inne usługi osób osiągać będzie lepsze wyniki prowadzonej działalności. Nic nie stoi, w ocenie sądu na przeszkodzie, aby w sytuacji gdy do tego programu przystąpi dana osoba w chwili istnienia jej związków z realizatorem programu całość lub część obiecanych beneficjów w postaci akcji otrzymała on dopiero o zakończeniu współpracy. Po pierwsze obowiązek taki nie został zastrzeżony wprost w omawianym przepisie. Ustawodawca nie stwierdził, że sytuacja ta dotyczy tylko akcji udzilonych czynnym pracownikom lub współdziałającym. Po drugie nie stoi temu na przeszkodzie istota takiego programu. Wyplata części akcji już po zakończeniu współpracy motywuje dana osobę do pracy na wysokim poziomie przez cały okres pracy, co jeszcze dodatkowo jest wzmacniane przez wprowadzenie pojęcia "dobrego i złego odejścia". Przekazując część motywacyjnych akcji po zakończeniu pracy pracodawca zapewnia sobie świadczenia osób zainteresowanych na najwyższym poziomie przez cały okres pracy, a nie tylko przez czas do realizacji akcji na jego rzecz. Nic nie stoi na przeszkodzie, by tak właśnie motywować pracowników w ramach programów motywacyjnych. W końcu, po trzecie, należy wskazać, że odmienna ocena prawa pracownika do otrzymania korzyści w ramach programu motywacyjnego prowadziła by do dyskryminacji tych osób, które z przyczyn często obiektywnych ( wskazany w stanie faktycznym brak akcji ) nie mogłyby uzyskać obiecanych akcji przed zakończeniem okresu pracy. Konieczność traktowania równego wszystkich pracowników również przemawia, zdaniem sądu, za takim rozumieniem tego przepisu, jaki wskazuje się w skardze. Nie istnieje także żaden powód by te osoby prawa takiego pozbawić. Organ nie powołał się na możliwe obejścia prawa czy inne jego nadużycie w przypadku zaliczenia do beneficjów uzyskanych w ramach programu motywacyjnego akcji otrzymanych o zakończeniu pracy na rzecz spółki realizującej program Z tych względów sąd uznał, że stawisko organu jest w tym zakresie nieprawidłowe. Organ naruszył wskazany w skardze przepis art. 24 ust. 11 updof niezasadnie przyjmując, że nie będą objęte dyspozycją tego przepisu te akcje, które pracownik lub inna osoba w nim uczestnicząca otrzymała po zakończeniu uzyskiwania przychodu z art. 12 i 13 updof , z którym wiązało się uczestnictwo w programie motywacyjnym. Sąd uchylił przy tym interpretacje w całości ponieważ obie kwestie, o które pytano są ze sobą ściśle powiązane i musza być rozstrzygnięte w jednej interpretacji. Podstawą orzeczenia sądu jest przepis art. 145 § 1 pkt `1 lit. a p.p.s.a. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 p.p.s.a. W ich skład wchodzą zwrot wpisu ( 200 zl ), zwrot kosztów zastępstwa procesowego ( 480 zl ) i zwrot opłaty od pełnomocnictwa ( 17 złotych |).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło