I SA/Rz 672/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lipca 2008 r., Nr (...) w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r., od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I SA/Rz 672/08 UZASADNIENIE Skarżący J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej z dnia (...) lipca 2008 r., Nr (...), w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r., od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, w kwocie 95 278 zł. W treści skargi zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu którego podał, iż wyegzekwowanie od niej podatku w podanej wyżej wysokości, grozi zachwianiem bytu materialnego jej rodziny, zwłaszcza że identyczną decyzję o ustaleniu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów wydano także w stosunku do jego żony. W tej sytuacji egzekucja należności, wynikająca z obu decyzji, może spowodować nieodwracalne skutki, zwłaszcza w stosunku do prowadzonego przez skarżącego i jego żonę przedsiębiorstwa, stanowiącego ich główne źródło utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako: P.p.s.a./, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych, trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. W niniejszej sprawie skarżący w dostatecznym stopniu uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z możliwością wyrządzenia jemu oraz jego rodzinie znacznej szkody. Należy zgodzić z argumentacją zawartą w uzasadnieniu wniosku, iż egzekucja należności podatkowych, w wysokości wynikającej z zaskarżonej decyzji, mogłaby się negatywnie odbić na funkcjonowaniu prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, stanowiącego jego główne źródło utrzymania oraz jego rodziny, co z kolei mogłoby spowodować pozbawienie ich środków do życia. Nawet późniejszy, ewentualny zwrot wyegzekwowanych należności, mógłby nie skompensować powstałych szkód. W tej sytuacji, stopień grożącej skarżącemu szkody, w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, należy ocenić jako znaczny, zwłaszcza że decyzję ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych w tej samej wysokości wydano także w stosunku do żony skarżącego, prowadzącej wspólnie z nim wspomniane wyżej przedsiębiorstwo. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.