I SA/Rz 673/16
PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-10-21
Skład orzekający: Jacek Boratyn
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał spełnienie przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych) poprzez złożenie niepełnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz zignorowanie wezwania do jego uzupełnienia?Ratio decidendi
Skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ jego oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym było niepełne, a wezwanie do uzupełnienia braków zostało zignorowane. Brak podstaw do uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżący T. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego. Skarżący przedstawił niepełne oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, a następnie zignorował wezwanie sądu do uzupełnienia braków. Wpis od skargi wynosił 200 zł.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy T. G. w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku T. G. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi T. G. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...), w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Ze złożonego przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródłem ich utrzymania jest pobierane przez niego świadczenie przedemerytalne oraz dochód z rolnictwa, z których to tytułów uzyskuje miesięcznie odpowiednio: 850 zł i 650 zł. Żona skarżącego, jak wynika z treści oświadczenia, jest osobą bezrobotną, nieuzyskującą żadnych dochodów.
Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wymienił jedynie dom o pow. ok 100 m2 i wartości 200 000 zł oraz nieruchomość rolną o areale 1 ha i wartości 15 000 zł.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to skarżący podał, że za gaz płaci miesięcznie 80 zł, za prąd 200 zł. Oprócz tego spłaca kredyt, którego miesięczna rata wynosi 300 zł.
W związku z niepełnym przedstawieniem sytuacji majątkowej, zarządzeniem z dnia 2 września 2016 r., wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia i odpowiednich dokumentów źródłowych, dotyczących w szczególności ponoszonych w jego gospodarstwie domowym wydatków bytowych, tj. ich rodzaju i wysokości. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącemu w dniu 6 września 2016 r., jednakże nie ustosunkował się on do niego w jakikolwiek sposób.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Poprzez wykazanie okoliczności, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, należy rozumieć złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowych, a na wezwanie także dodatkowego oświadczenia i odpowiednich dokumentów źródłowych, wyjaśniających wszelkie rozbieżności i wątpliwości w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w niniejszym przypadku nie sposób jest przyjąć, iż skarżący wykazał spełnienie przez siebie przesłanek uzyskania prawa pomocy, gdyż jego pierwotne oświadczenie, złożone na urzędowym formularzu jest niepełne, zaś wezwanie do uzupełnienia jego braków (dodatkowe oświadczenie) skarżący zignorował, nie ustosunkowując się do niego. W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia jego wniosku.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło