I SA/Rz 679/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. j. w S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2010r. - postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi Pełnomocnik skarżącej spółki – adwokat D.N., wnosząc w imieniu spółki skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2015r., nadał ją w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie bez wymaganego pośrednictwa organu podatkowego. Pismem z dnia 2 lipca 2015r. Sąd poinformował skarżącą oraz działającego w jej imieniu pełnomocnika o przesłaniu skargi na adres organu podatkowego – stosowne powiadomienia doręczone zostały w dniach 6 i 7 lipca 2015r. Pełnomocnik spółki wniósł w dniu 8 lipca 2015r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, stwierdzając w uzasadnieniu, iż w omyłka w skierowaniu skargi bezpośrednio do WSA w Rzeszowie nie została spowodowana niedbalstwem czy zawinionym niedochowaniem należytej staranności przez pełnomocnika, ale wynikła z jego nagłej niedyspozycji związanej z nasileniem się negatywnych objawów psychicznych w postaci zaburzeń pamięci i koncentracji, pozostających w związku z udziałem pełnomocnika w postępowaniu karnym w sprawie o zabójstwo osoby, z którą był on bisko związany. Wyjaśnił, iż szczególne natężenie negatywnych objawów psychicznych nastąpiło w dniach 28 czerwca – 1 lipca 2015r., kiedy to przygotowywał się do mów końcowych w toczącym się procesie karnym, który to termin zbiegł się z terminem do złożenia skargi. Podkreślił, iż z uwagi na nasilenie się objawów nie był w stanie, w podanym okresie, prawidłowo rozeznać swojego stanu psychicznego i wyręczyć się którymkolwiek z substytutów czy współpracowników. Na potwierdzenie przedłożył zaświadczenia lekarskie z dnia 29 czerwca i 7 lipca 2015r. z których wynika, iż pełnomocnik ten cierpi za zaburzenia adaptacyjne w związku z sytuacją, w której znalazł się po nagłej i tragicznej śmierci osoby bliskiej, oraz w związku z toczącym się procesem sądowym związanym z tym zdarzeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, wynika że Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa uchybienie terminu uznaje się za niezawinione wówczas, gdy pomimo dołożenia wymaganej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Strona musi zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od strony niezależna. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy we wniosku o przywrócenie terminu strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy podkreślić, że uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowane było wadliwym działaniem pełnomocnika skarżącej spółki, którego działania i zaniechania obciążają reprezentowaną spółkę. Wobec tego ewentualne przyczyny uchybienia terminu oraz kwestię ich zawinienia należy odnieść do czynności tego pełnomocnika. W ocenie Sądu pełnomocnik należycie uprawdopodobnił, iż spowodowane przez niego nieprawidłowe skierowanie korespondencji bezpośrednio do Sądu nie było wynikiem niedochowania należytej staranności, której należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika, ale wynikało z okresowego nasilenia się zaburzeń psychicznych pełnomocnika, pozostających w związku z toczącym się równolegle procesem karnym o zabójstwo, w którym uczestniczy on nie tylko jako fachowy pełnomocnik, lecz również jako osoba bliska ofiary. W ocenie Sądu, związane z takimi przeżyciami zaburzenia adaptacyjne, będące zaburzeniami nerwicowymi, skutkujące m. in. problemami z koncentracją uwagi i pamięcią krótkotrwałą, wahaniami nastroju czy zaburzeniami snu, uzasadniają niedyspozycję pełnomocnika, której nie można uznać za zawinioną. Na uznanie również argument, iż nie uświadamiając sobie własnego stanu, pełnomocnik nie skorzystał z pomocy innych osób. W tej sytuacji Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie, strona prawidłowo wykazała spełnienie przesłanek przywrócenia terminu z art. 86 § 1 i 87 § 1 ustawy. Mając powyższe na względzie, w oparciu o art. 86 § 1 oraz art. 87 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.