I SA/Rz 681/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na informację Zarządu Województwa [.] w przedmiocie zgody na przesunięcie terminu podpisania umowy jednemu z beneficjentów w ramach projektu "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. MS wystąpiła ze skargą przeciwko Zarządowi Województwa [.] w sprawie przesunięcia CG terminu podpisania umowy w ramach poddziałania 19.2 " Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020. Powołując się na przepisy art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, podała, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Zarządu wyrażająca zgodę na przesuniecie terminu podpisania umowy jednemu z wnioskodawców na 25 listopada 2017 r. w ramach poddziałania 19.2 objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w naborze ogłoszonym przez Stowarzyszenie pn. Lokalna Grupa Działania "[.]", ale nie zna ani jej daty ani oznaczenia. Wyjaśniła, że uczestniczyła w naborze wniosków o dofinansowanie z PROW, a jej wniosek znalazł się ostatecznie na pierwszym miejscu listy rezerwowej. Wnioski o dofinansowanie zostały przekazane przez LGD do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [.] w dniu 24 stycznia 2017 r., a w piśmie z dnia 21 lutego 2017 r. poinformowano ją, że zgodnie z art. 23 ust. 7 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, jeżeli po upływie 6 miesięcy od dnia przekazania wniosków do zarządu województwa okaże się, że nie jest możliwe udzielenie wsparcia w ramach limitu środków wskazanego w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o udzielenie wsparcia o braku dostępnych środków na udzielenie tego wsparcia i pozostawia wniosek bez rozpatrzenia. Termin ten upłynął zatem 24 lipca 2017 r., wobec czego zwracała się do Departamentu PROW o informację, czy wszyscy wnioskodawcy podpisali już umowy o dofinansowanie, a jeśli nie to na kiedy jest planowane ich podpisanie. W odpowiedzi poinformowano ją najpierw, że wszystkie środki zostały zakontraktowane, a później że jedna z umów została podpisana 4 sierpnia 2017 r. (a więc 11 dni po terminie granicznym), a termin podpisania innej przesunięto na 25 listopada 2017 r. Wyznaczenie tak odległego terminu podpisania umowy spowodowało zablokowanie środków dla projektów ujętych na liście rezerwowej. W związku z tą sytuacją wezwała Zarząd do usunięcia naruszenia prawa, ale pozostało ono bez odpowiedzi. Wprawdzie § 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 772) dopuszcza przesuwanie terminu podpisania umowy, to jednak w opisanym przypadku było ono nadmierne i stanowi naruszenie prawa, w tym zasady równego traktowania wnioskodawców i równego dostępu do środków. Ustalony odległy termin podpisania umowy faworyzuje danego wnioskodawcę, a całkowicie pomijają wnioskodawców na liście rezerwowej. W ocenie skarżącej, skoro wnioskodawca nie podpisał umowy i wniósł o tak znaczne przesunięcie terminu, to nie spełnia jednej z przesłanek podpisania umowy, a Zarząd powinien odmówić przyznania takiemu podmiotowi pomocy i zająć się weryfikacją kolejnego wniosku z listy rezerwowej. Jeżeli bowiem umowa nie zostanie podpisana w nowo wyznaczonym terminie, to na skutek upływu terminu 6 miesięcy nie będzie już możliwe podpisanie umowy z wnioskodawcą z listy rezerwowej. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [.] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skoro o czynności Zarządu skarżąca dowiedziała się 7 sierpnia 2017 r. z przesłanej jej informacji mailowej, a skarga wpłynęła dopiero 15 września 2017 r. Organ podniósł, że skarga dotyczy działalności Zarządu w sprawie niedotyczącej skarżącej, lecz innej osoby, której przesunięto termin podpisania umowy o przyznanie pomocy do dnia 25 listopada 2017 r. Osoba ta brała udział w naborze wniosków, w którym wniosek skarżącej nie był badany merytorycznie pod kątem spełnienia warunków przyznania pomocy, ponieważ nie dotarł do etapu oceny o przyznanie pomocy, jako że pozostawiono go bez rozpoznania na podstawie art. 23 ust. 7 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności z powodu braku środków, w której to sytuacji wniesienie skargi nie jest dopuszczalne. Poinformowano ją o tym w piśmie z dnia 9 sierpnia 2017 r. nr OW-VII.433.8.1.177.2017. Nie wniosła zaś protestu na sposób oceny jej wniosku przez LGD. Wniesiona skarga pozbawiona jest podstawy prawnej. Wyłączne natomiast kompetencje Zarządu do ustalenia terminu zawarcia umowy z wnioskodawcą wynikają z § 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa, której dotyczy przedmiot zaskarżenia, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Rację ma Zarząd Województwa [.], że jest ona pozbawiona podstawy prawnej. Zakres właściwości sądu administracyjnego określać muszą przepisy ustawy, ponieważ wymaga tego art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres kontroli sądowoadministracyjnej określa m.in. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej określana skrótem: "p.p.s.a.". Poza decyzjami administracyjnymi, postanowieniami, aktami lub czynnościami oraz bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprzeciwów od decyzji określonych w art. 3 § 2a p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Należy do nich m.in. ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378) oraz ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460), jak też powołana w skardze ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 562; zob. art. 35 w zakresie niedecyzyjnej formy odmowy przyznania pomocy). Na ich podstawie przedmiotem skargi nie może być jednak każdy przejaw działalności właściwej instytucji uczestniczącej w przyznawaniu wsparcia z funduszy unijnych, lecz tylko ten, który został wyraźnie określony w ustawie, jeżeli nie jest on decyzją administracyjną albo innym aktem określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności postanowiono, że do protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia stosuje się odpowiednio wymienione przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym art. 58 ust. 4 pkt 2, art. 59 ust. 2, art. 61 ust. 1 i 2 oraz 64, które regulują zakres (przedmiot) zaskarżenia oraz zasady i tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Nie przewidziano w nim możliwości poddania kontroli sądu administracyjnego stanowiska zarządu województwa wyznaczającego termin zawarcia umowy albo jego zmiany na podstawie § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. Stanowisko to, wbrew ocenie wyrażonej w skardze, nie jest wyrażane w drodze decyzji administracyjnej albo postanowienia, nie stanowi także aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu przyjmowanym na gruncie p.p.s.a. Związane jest ono z wykonywaniem przez samorząd województwa zadań publicznych, ale nie we władczej formie. Pomoc, w związku z którą wywiedziono skargę, udzielana jest bowiem na postawie umowy, na co zresztą wskazuje sama skarżąca. Podstawy dla wniesionej skargi nie może stanowić także powołany w niej art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...), ponieważ dotyczy on całkowicie odmiennego zdarzenia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca uczestniczyła w naborze wniosków o przyznanie pomocy, organizowanego przez Lokalną Grupę Działania "[.]" w ramach poddziałania 19.2 objętego PROW 2014-2020 w zakresie Tworzenia przedsiębiorczości na obszarze LGD, przeprowadzonego w trybie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Jej projekt nie został wybrany do udzielenia pomocy z powodu wyczerpania limitu środków. W aktach znajduje się m.in. wniosek CG (którego wniosek został zakwalifikowany) z dnia 23 lipca 2017 r. o przesunięcie terminu podpisania umowy o udzielenie pomocy oraz pismo pochodzące od Dyrektora Departamentu Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego w [.] z dnia [.] sierpnia 2017 r. nr [.] skierowane do CG informujące, że jego wniosek został wybrany do przyznania pomocy i powinien stawić się do zawarcia umowy w terminie do 25 listopada 2017 r., a także pismo z dnia 9 sierpnia 2017 r. skierowane do MS informujące o pozostawieniu jej wniosku bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania limitu środków. Określony w skardze przedmiot zaskarżenia związany z wyznaczeniem innemu uczestnikowi naboru, którego projekt został wybrany do udzielenia pomocy, terminu zawarcia umowy o udzielenie takiego wsparcia, nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego. Właściwość taka nie wynika z p.p.s.a., a nie została określona w ustawie szczególnej. Poddanie kontroli sądu administracyjnego stanowiska Zarządu Województwa nie jest zatem możliwe. Skarga podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ewentualnej ochrony sądowej skarżąca może natomiast dochodzić przed sądem powszechnym. Odrzucenie skargi skutkuje niemożnością oceny sformułowanych w niej zarzutów i skontrolowania kwestionowanej działalności Zarządu Województwa. W powodu odrzucenia skargi nie wzywano skarżącej do uiszczenia wpisu, stosownie do art. 222 p.p.s.a.