I SA/Rz 689/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2021 r., w Rzeszowie, w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni "A" w T., w likwidacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2020 r., nr (...), w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok, w związku ze skargą kasacyjną skarżącej spółdzielni - postanawia – odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2020 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, Sąd oddalił skargę spółdzielni na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2020 r., nr (...), w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok. W następstwie złożonego przez skarżącą wniosku, w dniu 19 stycznia 2021 r. został jej doręczony odpis uzasadnienia wyroku, wraz z jego sentencją, a także pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W pkt 2 pouczenia zamieszczono informację, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym (...). W dniu 18 lutego 2021 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej adresowaną do Sądu przesyłkę, zawierającą skargę kasacyjną od wyroku z 17 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. z 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak stanowi natomiast art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a P.p.s.a.). Oprócz tego, jak stanowi art. 175 § 3 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (pkt 1), rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (pkt 2). Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z zacytowanych wyżej regulacji wynika, że skargę kasacyjnej może sporządzić wyłącznie jednej z uprawnionych do tego podmiotów, enumeratywnie wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Może to uczynić także sama skarżąca, o ile zalicza się do kategorii podmiotów wymienionych w tym przepisie. Co do zasady jednak skargę kasacyjną może sporządzić jedynie zawodowy pełnomocnik. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez zawodowego pełnomocnika, bądź przez inną osobę do tego nieuprawnioną, zgodnie z art. 175 P.p.s.a, nie jest brakiem formalnym skargi kasacyjnej, lecz jej cechą sprawiającą, że skarga ta jest niedopuszczalna, w świetle wskazanego powyżej przepisu. W niniejszej sprawie skarżąca spółdzielnia, będąca w likwidacji, samodzielnie sporządziła skargę kasacyjną od wyroku z 17 grudnia 2020 r., a także wniosła ją do Sądu. Pod tym środkiem odwoławczym widnieją bowiem wyłącznie podpisy dwóch likwidatorów skarżącej – osób uprawnionych do jej reprezentacji, w sposób łączny. W okolicznościach sprawy nie sposób jest też w jakikolwiek sposób stwierdzić, że osoby te, należą do którejś z kategorii osób, uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 175 P.p.s.a. W tym miejscu należy podkreślić, że skarżąca spółdzielnia, pozostająca w likwidacji, została w prawidłowy sposób pouczona, że skargę kasacyjną w jej sprawie może sporządzić wyłącznie zawodowy pełnomocnik. Mimo to wniosła skargę, która nie odpowiada wymogom z art. 175 P.p.s.a. Jak to już wyżej stwierdzono, niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób, wymienionych w art. 175 P.p.s.a., jest jej brakiem, który nie podlega uzupełnieniu, w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, gdyż przedmiotowy brak nie posiada tego rodzaju charakteru. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wniesiona przez spółdzielnię skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, w świetle art. 175 P.p.s.a., i jako taka podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 P.p.s.a. Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjna spółdzielni.