I SA/Rz 691/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia (...) sierpnia 2017 r., nr (...), w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki z o.o., z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r., wraz z odsetkami, a także umorzenia postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za koszty egzekucyjne, w związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 grudnia 2017 r. - postanawia – oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd oddalił skargę W. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia (...) sierpnia 2017 r. Przewodniczący składu orzekającego, na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r., na którą skarżący stawił się osobiście, pouczył go o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku, który nie jest prawomocny. Skarżący w dniu 19 grudnia 2017 r. złożył w Sądzie osobiście wniosek o sporządzenie uzasadnienie wyroku w sprawie I SA/Rz 687/17. Wniosek ten został omyłkowo uznany za złożony w niniejszej sprawie, w związku z czym zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2017 r. wezwano go do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2018 r. Przewodniczący Wydziału I uchylił własne zarządzenie z 19 grudnia w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, z uwagi na omyłkowe przyjęcie, iż wniosek został złożony w tej właśnie sprawie. W piśmie z dnia 5 lutego 2018 r., skierowanym do Sądu, skarżący zaznaczył, że w dalszym ciągu domaga się sporządzenia uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie i doręczenia mu go. W odpowiedzi na to pismo, Przewodniczący Wydziału, pismem z dnia 13 lutego 2018 r., poinformował skarżącego, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożył on w innej sprawie, oznaczonej sygn. I SA/Rz 687/17. Wobec zaś niezłożenia wniosku w przedmiotowej sprawie, zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2018 r., zwrócono mu uiszczoną opłatę kancelaryjną. Wnioskiem z dnia 20 lutego 2018 r. skarżący wystąpił do Sądu o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku, wraz z jego odpisem. Jednocześnie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia i wniósł również, aby na poczet opłaty kancelaryjnej od tego wniosku zaliczyć uiszczoną już wcześniej przez niego tego rodzaju opłatę. Uzasadniając złożony wniosek zaznaczył, że do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia doszło bez jego winy. Wynika to z tego, że przede wszystkim był on przekonany, że uzasadnienie takie zostanie mu doręczone z urzędu i nie ma potrzeby składania wniosku w tym przedmiocie. Mając zaś na uwadze fakt, że został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, pod rygorem ściągnięcia jej w drodze egzekucji, był przeświadczony, że nawet gdy jej nie uiści, uzasadnienia otrzyma. To utwierdziło go też w przekonaniu, że otrzyma wyrok wraz z uzasadnieniem. Następnie zaś dodał, że gdyby nie to pismo (wezwanie o uiszczenie opłaty kancelaryjnej), to wniosek o sporządzenie uzasadnienia na pewno by złożył. Końcowo skarżący podkreślił, iż nie jest prawnikiem i nie zna się na procedurach sądowych, a w obecnym stanie rzeczy, nie ma możliwości zaskarżenia wyroku z dnia 14 grudnia 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast, w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a., w treści wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze przedstawione we wniosku skarżącego okoliczności, a także brzmienie wyżej przytoczonych regulacji P.p.s.a. należy stwierdzić, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem, że uchybienie przez niego terminu, o przywrócenie którego wnioskuje, nastąpiło bez jego winy. Wniosek taki wynika przede wszystkim z tego, że nie podał on konkretnej i jednoznacznej przyczyny, z powodu której uchybił on terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia. Z jednej bowiem strony twierdzi, że działał w błędnym przekonaniu, iż uzasadnienie zostanie mu doręczone z urzędu, z drugiej zaś utrzymuje, iż wniosek taki na pewno by złożył, gdyby nie pismo wzywające go do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, które wprowadziło go w błąd. Taka argumentacja skarżącego jest wewnętrznie sprzeczna i nie pozwala na przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy. Niezależnie od powyższego dodać też należy, iż skarżący, obecny na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r., został prawidłowo pouczony o tym, że w celu uzyskania uzasadnienia zapadłego wyroku, winien on w terminie 7 dni, zwrócić się ze stosownym wnioskiem do Sądu w tej sprawie. Tak więc w tej sytuacji stwierdzić należy, że uchybienie przez skarżącego terminowi do wystąpienia przez niego z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku, wraz z odpisem orzeczenia, spowodowane było wyłącznie niedołożeniem przez niego należytej staranności w tym zakresie. Brak jest więc podstaw do przywrócenia mu przedmiotowego terminu. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., oddalił jej wniosek.