I SA/Rz 693/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009r. [...] w przedmiocie podatku rolnego - p o s t a n a w i a - pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Pismem z dnia 30 czerwca 2009r. J. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na brak środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych oraz ustanowienie zawodowego pełnomocnika, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009r. [...] w przedmiocie podatku rolnego. Na podstawie art. 252 § 2 w związku z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) referendarz sądowy, pismem z dnia 13 lipca 2009r., wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał jedynie pismo, w którym ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Uznając, iż skarżący - pomimo wezwania - nie złożył wniosku na urzędowym formularzu, na podstawie art. 257 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 p.p.s.a. zarządzeniem z dnia 23 lipca 2009r., wydanym przez referendarza sądowego, pozostawiono wniosek bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia. Skarżący wniósł "zażalenie" na wskazane zarządzenie, w którym po raz kolejny zwrócił się o ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, iż skarżący został mylnie pouczony o możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 23 lipca 2009r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zgodnie z art. 259 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień wydawanych przez referendarza sądowego strona może wnieść sprzeciw, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenie lub postanowienia. Ponieważ "zażalenie" skarżącego zostało wniesione w terminie do wniesienia sprzeciwu oraz z uwagi na to, iż od zarządzenia referendarza sądowego przysługuje jedynie taki środek odwoławczy należało potraktować wniesione pismo jako sprzeciw. Wniesienie sprzeciwu zgodnie z art. 260 p.p.s.a. - wywołuje skutek w postaci utraty mocy postanowienia, przeciwko któremu został on wniesiony, a będąca przedmiotem sprzeciwu sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 252 § 1 i § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wskazać przy tym należy, iż wzory formularzy wniosku zostały ustalone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245). Osoba fizyczna ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna złożyć wniosek na formularzu urzędowym zatytułowanym "Formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej" oznaczonym symbolem "PPF". Zgodnie zaś z pouczeniem zawartym na tym formularzu, niezachowanie warunków formalnych wniosku, które uniemożliwią nadanie mu dalszego biegu, powoduje wezwanie do uzupełnienia braków w terminie tygodniowym. Jeżeli braki nie zostaną w tym terminie uzupełnione, wniosek pozostawia się bez rozpoznania. Podkreślić przy tym należy, iż pouczenie to dotyczy również braku w postaci niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W sprawie niniejszej bezspornym pozostaje fakt, iż skarżący, pomimo doręczenia mu w dniu 15 lipca 2009r. formularza urzędowego (PPF) i zobowiązania do jego wypełnienia oraz nadesłania do Sądu - w terminie 7 dni (tj. do dnia 22 lipca 2009r.), nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na tymże formularzu w zakreślonym przez referendarza sądowego terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., zarządzono o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.