I SA/Rz 693/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.S. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie od wyroku z dnia 8 września 2015r. w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek - postanawia - przywrócić termin do wniesienia wniosku Wyrokiem z dnia 8 września 2015r. Sąd oddalił skargę S.S. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2015r. Wobec faktu, iż skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej od wymienionego wyroku, stwierdzono jego prawomocność z dniem 9 października 2015r. Pismem z dnia 30 października 2015r. Skarżący wniósł o przywrócenie mu terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie powyższego wyroku, powołując się na ciężką chorobę neurologiczną, która uniemożliwiła mu uczestnictwo w rozprawie oraz podjęcie czynności procesowych. Oświadczył, iż w okresie biegu terminu do sporządzenia uzasadnienia jego stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu w związku z czym nie był w stanie osobiście zająć się sprawa, a ponieważ mieszka sam nie mógł też zlecić dokonania tych czynności innej osobie. Do wniosku załączono zaświadczenie lekarskie od lekarza neurologa z dnia 21 maja 2015r., z którego wynika ze strona cierpi na szereg dolegliwości w tym miastenię z zaostrzeniami, która charakteryzuje się znacznym osłabieniem mięśni kończyn, żuchwy i karku, powodującym opadanie powiek i głowy. Pacjent zdany jest całkowicie na pomoc innych osób gdyż z powodu opisanych dolegliwości nie jest w stanie wykonywać prostych czynności życiowych. Z przedłożonego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wynika że skarżącego w dniu 12 maja 2014r. uznano za niepełnosprawnego w stopniu znacznym oraz niezdolnego do pracy i wymagającego stałej bądź długotrwałej opieki i pomocy innych osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, wynika że Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa uchybienie terminu uznaje się za niezawinione wówczas, gdy pomimo dołożenia wymaganej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Strona musi zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od strony niezależna. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy we wniosku o przywrócenie terminu strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy podkreślić, że obraz stanu zdrowia skarżącego wynikający z przedstawionych przez stronę zaświadczeń oraz orzeczenia o niepełnosprawności, uprawdopodabnia w ocenie Sądu, wniosek o niemożności podjęcia przez stronę jakichkolwiek czynności procesowych w okresie zaostrzenia się choroby. Skoro bowiem strona niedolna jest do samodzielnej egzystencji i wymaga pomocy innych osób przy czynnościach życia codziennego to tym bardziej, w razie pogorszenia się stanu zdrowia może nie być w stanie dokonywać czynności procesowych w zakreślonych ustawa terminach. W tej sytuacji Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie, strona prawidłowo wykazała spełnienie przesłanek przywrócenia terminu z art. 86 § 1 i 87 § 1 ustawy. Mając powyższe na względzie, w oparciu o art. 86 § 1 oraz art. 87 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.