I SA/Rz 693/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi G.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych na 2018 rok oddala skargę. G. B. (dalej: skarżący/wnioskodawca) poddał kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2020 r. nr [...]. Utrzymano nią w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego w K. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 2014-2020 na rok 2018. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynikało, że ww. decyzje wydane zostały w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 24 października 2019 r. I SA/Rz 569/19. Sprawę o płatność zainicjował wniosek o płatność z [...] czerwca 2018 r., w tym dotyczący jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie i płatności dodatkowej, płatności dla owiec, płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej PROW 2014-2020 (w tym za zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie), płatności ekologicznej PROW 2014-2020 (w tym przyznanie kosztów transakcyjnych). Po rozpatrzeniu ww. wniosku Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydał odrębne decyzje w przedmiocie: jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie i płatności dodatkowej (decyzja z [...] stycznia 2019 r. nr [...]), płatności ekologicznej (decyzja z [...] lutego 2019 r. nr [...], zmieniona decyzją z [...] marca 2019 r. nr [...]), płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (decyzją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...]). Wymienioną ostatnio decyzją umorzono postępowanie co do przyznania płatności w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego w części dotyczącej wycofanych zwierząt i odmówiono przyznania takiej płatności do zwierząt zadeklarowanych w ramach wariantu 7.3.14 – Owce Czarnogłówki. Decyzją z [...] lipca 2019 r. [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy. Na skutek skargi wnioskodawcy wyrokiem z 24 października 2019 r. I SA/Rz 569/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił ww. decyzję z [...] lipca 2019 r.; wyrok uprawomocnił się. Na jego podstawie Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] uchylił ww. decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji z [...] kwietnia 2019 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W następstwie powyższego decyzją z [...] czerwca 2020 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji umorzył postępowanie w sprawie płatności w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego w części dotyczącej wycofanych zwierząt i odmówił przyznania na 2018 r. takiej płatności do zwierząt zadeklarowanych w ramach wariantu 7.3.14 – Owce Czarnogłówki. Wskazano, że podjęte [...] marca 2017 r. zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne dotyczy 15 sztuk ww. owiec. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że wniosek o płatność do wariantu 7.3.14 - Owce czarnogłówki, na 2018 r. został złożony [...]czerwca 2018 r. W dniach [...] i [...] września wpłynęły wnioski, w których wycofano zwierzęta zadeklarowane do płatności w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 2014-2020. Odnośnie tego oświadczenia postępowanie w tym zakresie umorzono na podstawie art. 105 K.p.a. Ponieważ liczba zadeklarowanych zwierząt do płatności wyniosła ostatecznie 12, liczba zwierząt zakwalifikowana do płatności wyniosła – wobec obowiązującego limitu 15 sztuk – 0. Wnioskodawca w pierwotnym i kolejnych wnioskach podawał różne liczby zwierząt (14, 18, 15) oraz różne ich oznaczenia (numery). Organ podkreślił, że wnioski o ww. płatności składane są corocznie i beneficjent wsparcia corocznie określa, jaki konkretnie zwierzęta zgłasza do płatności. Przepisy zezwalały na skorygowanie wniosków w dowolnym czasie po ich złożeniu - w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. W terminie składania wniosków wskazano do płatności 14 sztuk owiec. Dwie dodatkowe ([...], [...]) zgłoszono wskutek korekty wniosku już po upływie terminu, a następnie wycofano. Owce oznaczone numerami [...] i [...] zadeklarowano do płatności, a następnie wycofano; w zamian wycofanych dodano owce o nr [...], [...], [...]. Deklarując we wniosku 14 owiec czarnogłówek nie spełniono podstawowej przesłanki przyznawania pomocy, wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej zwanego rozporządzeniem rolno-środowiskowo-klimatycznym). Minimalna liczba owiec określona w przepisach wynosiła bowiem 15. Zmian wniosku dokonano po upływie przepisanego terminu, ale zmiana taka nie mogła wpłynąć na zwiększenie liczby zadeklarowanych zwierząt. Zastąpienie owiec i zwiększenie liczby zwierząt nie zostały uznane jako błąd oczywisty, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności. Ostatecznie liczba zakwalifikowanych zwierząt wyniosła 12. Po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy opisaną na wstępie decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną wyrażoną przez organ I instancji. Organ odwoławczy podniósł, że warunkiem przyznania wnioskowanej płatności było m.in. utrzymywanie wpisanych do księgi hodowlanej owiec w liczbie nie mniejszej niż 15 owiec matek rasy czarnogłówka. Jednym z warunków wniosku było złożenie oświadczenia o zwierzętach, do których rolnik ubiega się o przyznanie płatności, z podaniem numerów identyfikacyjnych tych zwierząt, a także oświadczenia zawierającego wskazanie zwierząt, jakie zostały zakwalifikowane do programu ochrony zasobów genetycznych ras lokalnych. Weryfikacja materiału aktowego wykazała, że wnioskodawca nie zadeklarował wymaganej liczby zwierząt. Szczegółowy przebieg wydarzeń związany ze złożeniem wniosku i jego zmianami przedstawiono w uzasadnieniu decyzji. Wniosek o płatność wraz z załącznikami należało złożyć w terminie od 15 marca do 15 czerwca. Organ zwrócił również uwagę na fakt związania wskazaniami z wyroku z 24 października 2019 r. I SA/Rz 569/19. Jednak przeprowadzona ocena działań wnioskodawcy związanych ze zgłaszaniem zwierząt nie mogła być oceniona przez pryzmat art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014. O ile nie można przepisać wnioskodawcy złej wiary, to jednak nie można było stwierdzić, że wniosek ten jest obarczony błędem oczywistym. Błąd oczywisty zachodziłby, gdyby np. powstała pomyłka w podanych numerach zwierząt we wniosku bądź w załączonym oświadczeniu (przestawienie cyfr w numerach zwierząt). Nie można natomiast za taki uznać pomyłki oczywistej w przypadku, gdy wnioskodawca posiada działki rolne lub zwierzęta uprawnione do otrzymania pomocy finansowej, ale nie podaje ich we wniosku o przyznanie płatności w danym roku. Powyższe można określić jedynie jako zwyczajną niedbałość strony podczas wypełniania wniosku. Od momentu złożenia wniosku wnioskodawca miał możliwość "podglądnięcia" w systemie (aplikacji elektronicznej) "eWniosekPlus" danych podanych we wniosku i w sytuacji, gdy dane te nie odpowiadały zamierzonej deklaracji, skorygować je do [...] lipca 2018 r. Zmiany dokonane po tym terminie (oprócz wycofania z płatności) nie mogły zostać uwzględnione, ponieważ naruszone zostałyby przepisy prawa materialnego w zakresie terminów składania wniosków i dokonywania w nich zmian, a decyzja taka wydana zostałaby z rażącym naruszeniem prawa. W szczególności zwierzę o numerze PL100018823391 nie zostało wskazane w żadnej z siedmiu złożonych zmian do wniosku. Natomiast w zmianach tych wskazywano numery zwierząt, które nie pojawiły się w pierwotnym wniosku, a ponieważ zmian dokonano po 10 lipca 2018 r. sztuki tych zwierząt nie zostały zakwalifikowane do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2018. Ostatecznie liczba zwierząt zadeklarowana i kwalifikująca się do przyznania płatności wynosiła 12. Nie został zatem spełniony warunek, o którym mowa w § 14 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego. Argumenty wnioskodawcy, że ww. błędy wynikły z wadliwie działającej aplikacji, na skutek czego doszło do błędów w imporcie danych z zasobów znajdujących się w bazie Agencji, nie zasługiwały na uwzględnienie. Zmiana danych po 10 lipca 2018 r. mogła dotyczyć tylko wycofania części wniosku. Błędu tego nie można było uznać za oczywistą omyłkę, ponieważ ustalone okoliczności nie wypełniały dyspozycji art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014. W skardze zarzucono ww. decyzji niesłuszność i niesprawiedliwość. Skarżący podkreślił, że od 15 marca 2017 r. realizuje pakiet dotyczący zachowania lokalnych ras owiec (owcy czarnogłówki), którego wymogiem jest utrzymywanie minimum 15 sztuk owiec matek. W dacie złożenia wniosku o dopłatę za rok 2018 posiadał faktycznie wymaganą liczbę owiec, a nawet była ona wyższa, co organ mógł z łatwością sprawdzić. Podczas wprowadzania treści wniosku drogą elektroniczną nie wprowadzano każdego numeru ewidencyjnego zwierzęcia, a importowano je z bazy znajdującej się w systemie Agencji. Dlatego popełniony błąd należy uznać za oczywistą omyłkę. System nie działał sprawnie i dochodziło do błędów w imporcie danych z zasobów ewidencyjnych zwierząt. Po uzyskaniu informacji o błędach wprowadził do wniosku zmiany w celu usunięcia nieścisłości. Błędy we wniosku nie były zamierzone. Już tylko liczba poprawek do wniosku wskazuje, że system nie działał poprawnie. Był to zaś pierwszy rok, w którym wnioski składano drogą elektroniczną. Dane (numery) zwierząt były pobierane, a nie wprowadzane ręcznie. Nie dopuścił się więc niedbalstwa. Z uwagi na wadliwość aplikacji nie miał ostatecznego wpływu na całość treści składanego wniosku i zmian, nie miał możliwości zweryfikowania, jak końcowo wniosek został zapisany. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 25 listopada 2020 r. skargę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020 r. Wyrokiem z tego dnia skargę oddalono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby wydano ją z naruszeniem prawa wymagającym zastosowania przez Sąd środków określonych w przepisach art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej powoływanej skrótem "p.p.s.a". Uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji mogłoby bowiem nastąpić w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przez organ prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Może też stwierdzić wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach szczególnych. Żadna z powyższych okoliczności w kontrolowanej sprawie jednak nie zaistniała. Przed wyjaśnieniem zasadniczym motywów zapadłego wyroku konieczne jest wskazanie, że wyrok z 15 grudnia 2020 r. sygn. I SA/Rz 693/20 jest drugim wydanym w sprawie skarżącego, w której ubiegał się o płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne na rok 2018 z tytułu utrzymywania owiec w ramach zobowiązania wieloletniego. W wyroku z 24 października 2019 r. I SA/Rz 569/19, uwzględniającym skargę i uchylającym decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji z [...] lipca 2019 r. zwrócono uwagę na konieczność ustalenia przez organy i oceny tego, czy zgłoszenie przez wnioskodawcę zbyt małej liczby owiec do płatności w relacji do liczby wymaganej (minimalnej), było wynikiem oczywistego błędu przy wypełnianiu wniosku, o jakim mowa w art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014, który to przepis został przez organy pominięty. Sąd zastrzegł przy tym, że pojęcia oczywistego błędu nie można zawęzić do omyłek pisarskich lub rachunkowych, a za taki błąd można uznać również niespójność, sprzeczność czy przeoczenie. Zaklasyfikowanie błędu do kategorii oczywistych może nastąpić niezależnie od sposobów, w jaki przeprowadzono kontrolę. Kluczowym warunkiem jest jednak to, aby dało się go ustalić na podstawie wniosku o przyznanie płatności oraz złożonych dokumentów, zaś strona musi działać w dobrej wierze. W następstwie tego wyroku decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji z [...] kwietnia 2019 r. i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po tym zdarzeniu Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydał ww. decyzję z [...] czerwca 2020 r., którą Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji utrzymał w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] sierpnia 2020 r. Ze stanowiska organów wyrażonego w aktualnie prowadzonym postępowaniu wynikało, że uchybienia wnioskodawcy popełnionego przy składaniu wniosku w zakresie niezgłoszenia wymaganej minimalnej liczby owiec nie można było zakwalifikować w kategoriach oczywistego błędu, o jakim mowa w art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE ) nr 809/2014. Stanowiły one raczej przejaw niedbalstwa o własne sprawy. W przekonaniu Sądu stanowisko organów okazało się prawidłowe i nienaruszające prawa. Zostało należycie uzasadnione, a zaprezentowana argumentacja jest spójna, logiczna i poddaje się weryfikacji. Co istotne, same okoliczności sprawy i warunki przyznania pomocy nie są sporne, a zakres ustaleń względem poprzedniego postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego nie uległ zmianie. Aktualnie skarżący starał się wykazać, że nie ponosi winy w popełnionych uchybieniach, ale argumentacji tej organy nie uwzględniły jako zasadnej. Ocenę tę Sąd uznał za prawidłową i nienaruszającą prawa. Prowadzenie postępowania w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zostało uregulowane w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2018 poz. 627) oraz rozporządzeniu rolno-środowiskowo-klimatyczne. W przypadku podjęcia 5-letniego zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego warunkiem otrzymania pomocy do Pakietu 7 - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie, Wariantu 7.3. - Zachowanie lokalnych ras owiec, było m.in. utrzymywanie wpisanych do księgi hodowlanej owiec matek wymienionych w ust. 5 załącznika nr 4 do rozporządzenia, objętych programem ochrony zasobów genetycznych, w liczbie nie mniejszej niż 15 (§ 10 i § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego). W § 19 i § 20 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia określono wymagania wniosku o płatność. Zmiana zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego nie mogła spowodować zmniejszenia liczby zwierząt poniżej liczby objętej danym zobowiązaniem w pierwszym roku jego realizacji, ale mogła polegać na zastąpieniu zwierząt danej rasy lokalnej objętych tym zobowiązaniem zwierzętami tej samej rasy, jeżeli zwierzęta te spełniają warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (§ 7 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego). Nie ulega wątpliwości, że oświadczenie wnioskodawcy (treść pierwotnego wniosku) było niekompletne, a w przepisanym terminie nie złożył on oświadczenia o posiadaniu wymaganej liczby zwierząt. Liczba zgłoszonych zwierząt była mniejsza od minimalnie wymaganej, tj. mniejsza niż 15. Odpowiedzialność za wypełnienie wniosku i treść składanych oświadczeń zasadniczo obciąża ich autora. Wnioski mogły być zmieniane (modyfikowane), w tym poprawiane, ale musiało się to odbyć w odpowiednim czasie, przy czym sam termin, do którego należało tego dokonać był terminem materialnoprawnym. W dowolnym czasie możliwe było tylko poprawienie wniosków w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ mógł uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym. Obwarowanie takie określa art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 809/2014. "Oczywiste błędy" mogą mieć naturę pisarską lub arytmetyczną, ale mogą też polegać na niespójności lub sprzeczności z dokumentem źródłowym, czy pominięciu, jak zauważono w wyroku z 24 października 2019 r. I SA/Rz 569/19. Ważne, aby dało się go zidentyfikować na podstawie samego wniosku lub innych dokumentów zgłoszonym w wyznaczonym terminie. W szczególności o braku oczywistej omyłki przesądzać będzie argument wskazany w zaskarżonej decyzji dotyczący numeru zwierzęcia, które skarżący podał jako brakująca 15 sztukę owcy- matki. Jak to wskazał organ podana w ostatecznym wniosku owca ( jako 15-ta ) nie była owcą wymieniona w załączniku do wniosku pierwotnego, w którym skarżący wykazał tylko 14 owiec. W załączniku tym było wskazanych 15 owiec o ścisłe przypisanych numerach. Słusznie organ podnosi, że w sytuacji omyłki skarżący mógłby próbować uzupełnić wniosek o owcę wykazana w załączniku, lecz nie wskazaną we wniosku. Jednak w dodatkowym wniosku rolnik nie wymienił owcy z załącznika ale wskazał owcę o jeszcze innym numerze. To jednoznacznie przesądza o braku oczywistej omyłki w złożonym przez niego wniosku. Skarżącemu nie przypisano złej wiary w działaniu związanym ze składaniem wniosku, ale popełnionego błędu braku objęcia oświadczeniem wymaganej liczby zwierząt nie oceniono jako oczywistego. Wniosek nie zawierał bowiem danych o wymaganej liczbie zwierząt pomimo, że jest to warunek bezwzględny ubiegania się o płatność w ramach podjętego przedsięwzięcia wieloletniego. Wnioskodawca, przed złożeniem wniosku (przed zatwierdzeniem jego elektronicznej wersji do wysłania z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej) powinien przede wszystkim zweryfikować, czy wniosek (oświadczenie) zawierał wymaganą przepisami liczbę pozycji z numerami zwierząt zgłaszanych do realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, bez względu na to, czy dane zwierząt (numery) były wprowadzane osobiście czy zaimportowane z katalogów (baz danych) udostępnianych przez Agencję. Wszak w żadnym momencie wnioskodawca nie twierdził np. że pobrał od Agencji "cały katalog" danych o posiadanych przez siebie zwierzach, w którym nie dokonywałby zmian, tylko załączył je jako własne oświadczenie. Późniejsze działania naprawcze, podejmowane jako następstwo błędów (braków) we wniosku stwierdzonych przez pracowników Agencji, prowadziły zaś do modyfikacji wniosku, jak i jego zakresu, ponieważ dodawano lub odejmowano liczbę zwierząt i zmieniano numery zgłaszanych zwierząt (w zakresie wycofanych zwierząt zasadnie postępowanie umorzono). Nie można było więc takiego działania ocenić jako będącego źródłem oczywistej omyłki, a samego braku zgłoszenia wymaganej liczby zwierząt jako błędu oczywistego. Błędu tego nie można byłoby bowiem poprawić tylko na podstawie wniosku i jego załączników, bez dodatkowych informacji od wnioskodawcy, które musiałyby zostać zgłoszone po upływie terminu wyznaczonego do złożenia wniosku. Nie wynikały one z samego wniosku, który nie był obarczony oczywistym błędem (pomyłką), lecz kwalifikowanym uchybieniem w postaci braku wymaganych sztuk zwierząt. Uchybienie to nie stanowiło także pominięcia, które dałoby się uzupełnić przy uwzględnieniu art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji, ponieważ dodanie do wniosku nowych zwierząt miałoby miejsce już po upływie terminu złożenia wniosku i musiałoby nastąpić na podstawie dokumentów (oświadczenia) złożonego w innym terminie, niż obowiązujący wszystkich innych beneficjentów. Nie byłoby to poprawienie wniosku, lecz jego zmiana poprzez dodanie nowych zwierząt, co przez przepisy prawa nie było zasadniczo dopuszczalne. Zwiększenie liczby zwierząt zwykle ma bowiem wpływ na wysokość przyznawanej pomocy albo w ogóle zasadność jej przyznania. Jak zasadnie przyjęły organy, popełniony błąd bardziej świadczył o pewnym stopniu niedbalstwa o własne sprawy, aniżeli popełnieniu niezamierzonej omyłki. Argumentacja organu nie narusza art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 809/2014. Zarówno w motywach (pkt 3) rozporządzenia wykonawczego, jak przepisach (art. 3, art. 4), dopuszczono możliwość zmiany wniosku, w tym poprzez wycofanie wniosku, a w określonych przypadkach także wprowadzanie korekt i poprawianie oczywistych błędów. Dopuszczalne było także wymaganie zachowania drogi elektronicznej (por. art. 11). Podkreślenia wymaga, że to beneficjenci ponoszą ostateczną odpowiedzialność za złożenie prawidłowego wniosku (motyw 14, art. 14), w określonym terminie (motyw 23). Z podanych względów skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.