I SA/Rz 700/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-07-01

Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o zajęciu towaru, któremu nie nadano dopuszczalnego przeznaczenia celnego, powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku braku wskazania przez skarżącego konkretnych okoliczności uzasadniających taki wniosek, sąd nie może prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu ani domniemywać intencji strony. Zarzuty dotyczące wadliwości postanowienia podlegają ocenie na etapie rozpoznawania skargi, a nie wniosku o wstrzymanie wykonania.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego o zajęciu towaru (alkoholu etylowego) z powodu braku nadania mu dopuszczalnego przeznaczenia celnego. Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powołując się na naruszenie prawa i przedstawiając dowody wskazujące na nieuzasadnienie zajęcia towaru. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wnioskowi strony skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." na postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia towaru, któremu nie nadano dopuszczalnego przeznaczenia celnego w ustawowym terminie p o s t a n a w i a odmówić wnioskowi strony skarżącej: "A." w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [....], skarżąca "A." S.A. z siedzibą w Ł. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotowym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] marca 2009r. nr [...] w którym organ ten orzekł o zajęciu towaru /66000kg alkoholu etylowego stężonego/, któremu nie nadano przeznaczenia celnego, w celu uregulowania jego sytuacji oraz o zobowiązaniu przewoźnika: P. do nie przemieszczania towaru do czasu zakończenia przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu skargi przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania przed organami celnymi oraz przytoczono argumenty przemawiające za naruszeniem prawa, jakiego dopuszczono się wydając zaskarżone postanowienie. Powołano się ponadto na dowody w postaci opinii, z których – wedle twierdzeń skarżącej – wynika, że zajęcie przedmiotowego towaru przywiezionego z Ukrainy w cysternie, nie było uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ powoływanej dalej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniesionej skardze nie zostały wskazane jakiekolwiek okoliczności na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W szczególności nie przytoczono żadnej okoliczności, która mogłaby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia poprzez kontynuację zatrzymania towaru i nałożenie na spółkę zakazu jego przemieszczania do czasu zakończenia postępowania celnego, wyrządzi skarżącej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie może na tę okoliczność prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym. Nie może tym bardziej domniemywać intencji, którymi skarżąca się kierowała formułując wniosek. Podniesione w skardze zarzuty w przedmiocie wadliwości – w ocenie strony skarżącej – zaskarżonego postanowienia mogą być przedmiotem oceny Sądu na etapie rozpoznawania skargi w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy, a nie na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Z powyższego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło