I SA/Rz 708/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku bb o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi BB na decyzję Dyrektora [.] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [.] z dnia [.] września 2017 r. nr [.] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2006 r. - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 9 maja 2018 r. wpłynął do Sądu wniosek BB o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym oświadczeniu podał, że nie pracuje, a jego dochody pochodzą tylko z dorywczych robót. Wśród domowników wymienił matkę (nie podając jej danych osobowych). Innych informacji w formularzu nie zamieścił. Dołączył natomiast zaświadczenie z urzędu pracy o posiadanym statusie osoby bezrobotnej. Z powodu niedostatecznych danych o stanie majątkowym w dniu 18 maja 2018 r. wezwałem wnioskodawcę, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", o ujawnienie dodatkowych informacji oraz przedłożenie dokumentów. W odpowiedzi skarżący oświadczył, że nie korzysta z pomocy społecznej, nie wykonuje żadnych przelewów, z rachunku bankowego nie korzysta od trzech lat, u matki mieszka jako lokator, z prac dorywczych osiąga 500 zł miesięcznie. Wartość posiadanych pojazdów nie przekracza kwoty 5000 zł. Rachunki opłaca matka. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 Ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznawany wniosek jest kolejnym zgłoszonym w toku postępowania, przy czym jego zakres jest szerszy, niż określony wcześniej. Wnioskodawca w dalszym ciągu nie wykazał jednak, aby ww. przesłanki przyznania prawa pomocy w jego sytuacji ziściły się. Uchylając się udzielenia pełnej odpowiedzi na wezwanie z dnia 18 maja 2018 r. uniemożliwił ustalenie m.in. jakie ponosi wydatki na własne utrzymanie, z jakiego źródła pochodziły środki na uiszczenie wpisu (skoro wcześniej również deklarował brak dochodu i pracy) oraz codzienne utrzymanie, jakie dochody osiąga jego matka i jak kształtują się wydatki rodziny związane z utrzymaniem mieszkania, ile i jakie posiada pojazdy mechaniczne, jak wygląda stan posiadanego rachunku bankowego. W takich okolicznościach nie miałem możliwości dokonania rzetelnej oceny, czy wnioskodawca nie ma jakichkolwiek środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, albo że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla podstawowego utrzymania. Jak zaś podkreśliłem w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2018 r., wykazanie przesłanek określonych w art. 246 § 1 Ppsa należy do wnioskodawcy, który z mocy art. 255 Ppsa ma obowiązek współdziałania z referendarzem w wyjaśnianiu jego rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej i zdolności płatniczych, a wszelkie uchybienia w tym zakresie obciążają stronę ubiegającą się o prawo pomocy. Referendarz nie dysponuje bowiem możliwością zwracania się do instytucji i podmiotów o informacje o wnioskodawcy, lecz bazuje tylko na tym, co zostanie mu przedłożone przez stronę. Zaniechanie udzielenia kompletnej odpowiedzi na ww. wezwanie miało negatywny wpływ na możliwość dokonania rzetelnej oceny wniosku. Dlatego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 Ppsa, odmówiłem jego uwzględnienia.