I SA/Rz 714/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w U. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) lipca 2007 r., Nr (...) w przedmiocie długu celnego w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia I SA/Rz 714/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) lipca 2007 r., nr (...) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) listopada 2006 r., nr (...), określającą "A" w U. D. kwotę długu celnego w wysokości 5.931,30 zł. oraz kwotę odsetek wyrównawczych od należnego cła za okres od 1 grudnia 2003 r. do 28 listopada 2006 r. w wysokości 2.211,70 zł. "A" w U. D., zwany dalej skarżącym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej, wnosząc o jej uchylenie. Następnie, pismem procesowym z dnia 20 sierpnia 2007 r., skarżący zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do dnia prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu wniosku podano, że jest on podyktowany sytuacją materialną skarżącego, dla którego wyegzekwowanie należności celnej spowodowałoby niemożliwość pełnej realizacji celów statutowych, albowiem konieczność uregulowania wyżej wymienionych należności celnych nie została uwzględniona w jego budżecie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. W niniejszej sprawie skarżący w dostatecznym stopniu uprawdopodobnił to, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z możliwością wyrządzenia znacznej szkody, ponieważ następstwem jej wykonania mogłoby być ograniczenie prowadzenia przez niego jego statutowej działalności, która to działalność obejmuje realizację wielorakich zadań z zakresu pomocy społecznej na terenie miasta i gminy U. D.. Sytuacja taka byłaby szczególnie dotkliwa dla osób korzystających z różnych form wsparcia, realizowanych w ramach działalności skarżącego, w związku z brakiem możliwości zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych. Znaczny stopień szkody grożącej w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji – będący jedną z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – dotyczy nie tylko skarżącego, ale również innych osób, które, chociażby pośrednio, obejmują skutki zaskarżonej decyzji. Dlatego też rozważając zasadność wniosku o wstrzymanie należy wziąć pod uwagę jej skutki w szerszym ujęciu. Zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z tego też względu nie jest możliwe orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, zgodnie z żądaniem wniosku skarżącego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.