I SA/Rz 719/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Stukan – Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2006r., Nr (...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego od środków transportowych za 2006r. w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek Decyzją z dnia (...) września 2006r., Nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia (...) maja 2006r. nr (...) w przedmiocie określenia podatnikowi K.L. wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za rok 2006r. Po wniesieniu skargi na powyższe decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, pismem z dnia 2 listopada 2006r. podatnik złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, iż wykonanie decyzji wyrządzi nieodwracalne szkody w jego majątku gdyż zostanie zubożony jego zasób środków finansowych tak, iż nie będzie w stanie podjąć skutecznej obrony swoich interesów. Podał, iż wykonane decyzji uniemożliwi mu podjecie czynności obronnych w procesie cywilnym, zmierzających do uzyskania naprawienia wyrządzonych mu szkód. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub uprawdopodobnienie powstania innych trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). Wnioskodawca w niniejszej sprawie nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, poprzestając jedynie na gołosłownym twierdzeniu, iż wyegzekwowanie podatku w spornej wysokości spowoduje zubożenie jego środków finansowych przez co nie będzie mógł podjąć efektywnej obrony swoich praw w procesie cywilnym. Nie sprecyzował przy tym jednak jakie koszty obrony ma na myśli ani nie podał jakiego procesu cywilnego niebezpieczeństwo to dotyczy. Niemożliwe jest zatem ustosunkowanie się do tak ogólnych argumentów strony. Zważyć przy tym należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu czy też oszczędzeniu stronom środków na rzecz prowadzenia procesu, gdyż cel ten realizowany jest poprzez zwolnienie strony, będącej w trudnej sytuacji finansowej, z obowiązku uiszczania kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niej fachowego pełnomocnika z urzędu. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest jedynie ochrona przed takim uszczupleniem majątku podatnika, który w razie uchylenia wykonanej już decyzji, spowodowałby niepowetowaną stratę podatnika w postaci niemożności odzyskania spieniężonych składników majątku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania, trudnych do odwrócenia skutków gdyż przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie prawem przewidzianym. Wnioskodawca, poza argumentem o uniemożliwieniu mu obrony praw, nie powołuje się na inne okoliczności, mogące świadczyć o tym, iż wyegzekwowanie spornych należności mogłoby naruszyć majątek skarżącego w sposób powodujący trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.