I SA/Rz 728/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Asesor WSA Jacek Boratyn /spr./, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 rok w postępowaniu wznowieniowym uchyla zaskarżoną decyzję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania L. W. – zwanego dalej skarżącym, od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zmiany, w postępowaniu wznowieniowym, ostatecznej decyzji Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], ustalającej skarżącemu łączne zobowiązanie podatkowe za 2017 r., w wysokości 190 zł, a także ustalenia tego zobowiązania w kwocie 957 zł, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy Wójt Gminy, decyzją z [...] stycznia 2017 r., ustalił skarżącemu wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r., w wysokości 190 zł. W treści decyzji jako przedmioty opodatkowania wskazano: opodatkowane podatkiem rolnym nieruchomości o takim charakterze, o pow. 0,9162 ha przeliczeniowego, a także opodatkowany podatkiem od nieruchomości budynek mieszkalny o pow. 72 m2. Decyzja ta została doręczona skarżącemu 21 lutego 2017 r. i stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji. Skarżący uiścił ustalony nią podatek. Postanowieniem z [...] maja 2017 r., nr [...], Wójt Gminy wznowił postępowanie podatkowe, zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., ustalającą skarżącemu łączne zobowiązanie podatkowe za 2017 r. W jego uzasadnieniu podano, że w 2016 r. została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów w miejscowości Świlcza, w następstwie której wyłączone zostały z produkcji rolnej, stanowiące własność skarżącego grunty o pow. 1 685 m2. W związku z tym organ wezwał skarżącego do przedłożenia informacji IN-1, której druk przesłał mu wraz z postanowieniem. W aktach sprawy organu I instancji znajduje zawiadomienie o zmianie w zakresie modernizacji ewidencji gruntów i budynków z 9 stycznia 2017 r., zgodnie z którą to zmianą działka nr [...] obejmuje tereny mieszkaniowe o pow. 0,1185 ha i pastwiska trwałe o pow. 0,1012 ha, działka nr [...] tereny mieszkaniowe o pow. 0,05 ha i pastwiska trwałe o pow. 0,0542 ha, a działka [...] pastwiska trwałe o pow. 0,01 ha oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych o pow. 0,28 ha. Na działce nr [...] posadowiony jest budynek o pow. 90 m2 , zakwalifikowany jako inny budynek w gospodarstwie rolnym, natomiast na działkach nr [...] i nr [...] budynek jednorodzinny o pow. zabudowy 118 m2. Wezwaniem z dnia 26 października 2017 r. Wójt Gminy zwrócił się do skarżącego o złożenie osobiście lub przez pełnomocnika, w terminie 7 dni, informacji o nieruchomościach. W dalszej części wezwania, tj. w jego uzasadnieniu, organ zaznaczył, iż zgodnie z zawiadomieniem Starosty nr [...] z 9 stycznia 2017 r., z należącej do skarżącego działki nr [...], położonej w Ś., część o pow. 0,1185 ha wyłączono z produkcji rolnej i sklasyfikowano jako tereny mieszkaniowe, oznaczone w ewidencji gruntów symbolem "B". Jednocześnie z drugiej działki nr [...] wyłączono z produkcji rolnej część o pow. 0,05 ha. Wójt Gminy nadmienił również, że na wymienionych wyżej działkach zlokalizowany jest budynek gospodarczy o pow. 90 m2, a także dwukondygnacyjny budynek mieszkalny o pow. 108 m2. Składając informację w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r. skarżący wykazał do opodatkowania grunty pozostałe o pow. 1 685 m2, budynki mieszkalne o pow. 71 m2 , a także budynki pozostałe o pow. 72,34 m2. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Wójt Gminy zmienił swoją decyzję z [...] stycznia 2017 r. i ustalił skarżącemu wysokość łącznego zobowiązania podatkowego za ten rok w wysokości 957 zł. W tym zakresie wymiar podatku rolnego wyniósł 48 zł, od gruntów rolnych o pow. 0,2773 ha przeliczeniowego, natomiast podatku od nieruchomości 909 zł, obejmując podatek od budynków mieszkalnych, w wysokości 44,73 zł (od pow. 71 m2), od gruntów pozostałych 509 zł (od pow. 1685 m2) i od pozostałych budynków 354,77 zł (od pow. 72,34 m2). W uzasadnieniu decyzji podano, że w dacie wydania decyzji z 30 stycznia 2017 r., nastąpiła zmiana klas gruntu, spowodowana modernizacją ewidencji gruntów, której wyniki nie były znane organowi wydającemu to rozstrzygnięcie. Dodatkowo Wójt Gminy zauważył, że z informacji złożonej przez skarżącego z 26 września 2018 r. wynika powierzchnia tzw. innych budynków. To wszystko stanowi więc przesłankę do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 245 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm., zwanej dalej Ordynacją). W zakresie podstaw ustalenia skarżącemu łącznego zobowiązania podatkowego za 2017 r. w nowej wysokości, organ powołał się na art. 6 a ust. 1-7 ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1256 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1-7a ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 z późn. zm., zwanej dalej ustawą o podatkach lokalnych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy z [...] stycznia 2019 r., decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji podkreślono, że dla wymiaru podatków decydujące znaczenie mają zapisy wynikające z ewidencji gruntów i budynków, które są dla organów wiążące. W tym zakresie organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w trakcie postępowania skarżący, kwestionując te dane, nie przedstawił dowodów świadczących o ich nieprawidłowości. Według Samorządowego Kolegium Odwoławczego przeprowadzone przez Wójta Gminy postępowanie wyjaśniające było prawidłowe i rzetelne. W zakresie podstaw wznowienia postępowania organ odwoławczy zgodził się z poglądem organu I instancji, że zostały spełnione przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 245 § 1 pkt 5 Ordynacji. Wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r. skarżący zarzucił, że nie przystaje ona do rzeczywistości. Zakwestionował prawidłowość przeprowadzonej modernizacji gruntów, z uwagi na likwidację przebiegającej przez jego nieruchomość drogi i okoliczności związane z przebiegiem gazociągu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Uzupełniając skargę, pismem z 27 grudnia 2019 r., skarżący podkreślił, że w związku z przeprowadzoną modernizację gruntów dopuszczono się szeregu nieprawidłowości, a Wójt Gminy mając o nich wiedzę, nie podjął w tym zakresie żadnych działań. Na poparcie swych twierdzeń skarżący przedłożył kopie dokumentów urzędowych oraz kierowanych przez niego pism do organów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu, przeprowadzonej pod kątem legalności, była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy, w przedmiocie ustalenia skarżącemu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. Rozstrzygnięcia organów obu instancji, tj. to zaskarżone oraz poprzedzające je – decyzja organu I instancji, zostały wydane nie w postępowaniu zwyczajnym, ale w postępowaniu wznowieniowym. Choć zaskarżoną decyzją zmieniono poprzednio wydaną decyzję ostateczną, ustalającą skarżącemu wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r., ustalając wysokość tego zobowiązania w zwiększonej wysokości, to jednak pierwszorzędną i podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ocena zaistnienia podstawy wznowienia. Wójt Gminy jako podstawę wznowienia przyjął przesłankę z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji, zgodnie z którym to przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem organu I instancji nowe okoliczności faktyczne/nowe dowody w niniejszej sprawie, związane były z modernizacją ewidencji gruntów, dotyczącą gruntów położonych w miejscowości Świlcza, przeprowadzoną w 2016 r. O faktach z tym związanych organ I instancji, według swych twierdzeń, nie miał wiedzy, w momencie wydawania decyzji ustalającej skarżącemu wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując odwołanie od decyzji Wójta Gminy z [...] stycznia 2019 r. podzieliło w całości jego stanowisko. W zakresie oceny zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania organ odwoławczy krótko i zarazem arbitralnie stwierdził, że ocena spełnienia przesłanki do wznowienia postępowania, z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji jest prawidłowa. Organ II instancji w istocie nie przytoczył jednak żadnego uzasadnienia swojej oceny, co do tej kwestii. Odnosząc się do problematyki związanej z podstawą wznowienia postępowania podatkowego, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji, to stwierdzić należy, że o ile modernizacja gruntów może być uznana za nową okoliczność w sprawie, to niezwykle istotny w tym wypadku jest moment, w którym ona zaistniała, a także to czy organ miał o niej informację w momencie wydawania rozstrzygnięcia w postępowaniu zwyczajnym. W niniejszej sprawie modernizacja gruntów dotycząca miejscowości Ś. miała miejsce w 2016 r., co jest bezsporne między stronami. Znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienie o tej modernizacji, wystosowane przez Starostę, nosi datę 9 stycznia 2017 r. Decyzja ustalająca zaś skarżącemu wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. wydana została natomiast [...] stycznia 2017 r. W tej sytuacji uzasadnionym jest pytanie, czy w momencie wydawania decyzji wymiarowej, Wójt Gminy rzeczywiście nie wiedział o dokonanej modernizacji gruntów miejscowości Ś. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygniecie tej wątpliwości. Poza tym organ odwoławczy – Samorządowe Kolegium Odwoławcze, winno w sposób jasny i jednoznaczny odnieść się do zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki wznowienia, a nie jedynie ograniczyć się do uznania zasadności stanowiska Wójta Gminy, bez przytoczenia jakichkolwiek argumentów, przemawiających za zasadnością jego twierdzeń. W tej sytuacji niezbędnym jest więc uchylenie zaskarżonej decyzji. Dopiero bowiem po rozstrzygnięciu kwestii zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki wznowienia postępowania, możliwe będzie odniesienie się do kwestii merytorycznych, związanych z wymiarem - ustaleniem skarżącemu wysokości podatku. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję.