I SA/Rz 730/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy Handlowej "N." A.G., R.G. sp.j. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2004 r. oraz ustalenia za ten okres dodatkowego zobowiązania podatkowego w związku z wnioskiem Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia - oddalić wniosek Decyzją z dnia [...] września 2008 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej , po rozpoznaniu odwołania Firma Handlowa "N." A.G., R.G. sp.j. z siedzibą w N. (zwana dalej: Spółką) od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2008 r. (nr [...]) w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2004r., uchylił decyzję organu I instancji w całości i określił za luty 2004 r. kwotę zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika w wysokości 18 zł, kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 57.332 zł oraz ustalił za ten okres kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 58.616 zł. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, iż Spółka posiada kredyty bankowe w kwocie 900.000 zł i każda czynność egzekucyjna spowoduje ich wypowiedzenie i egzekucję bankową, co w konsekwencji doprowadzi do bankructwa Spółki i utraty pracy przez zatrudnionych tam pracowników, a jej wspólników doprowadzi na skraj ubóstwa i nędzy. Podniesiono również, iż naliczone zobowiązania są abstrakcyjne i nie odzwierciedlają uzyskanego zysku ze sprzedaży papierosów oraz że Skarżąca nie zarobiła nawet ułamka tego co wyliczyły organy podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Wnioskodawca w niniejszej sprawie nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Podał co prawda, iż Spółka posiada kredyty bankowe, które mogą zostać wypowiedziane w przypadku egzekucji, z czym związane będą dalsze konsekwencje, które według wnioskodawcy mogą doprowadzić do bankructwa Spółki, jednakże zdaniem Sądu nie jest to równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, z okoliczności faktycznych wskazanych przez wnioskodawcę nie wynika, iż zapłata zobowiązania w istocie zagraża działalności Spółki, czy też egzystencji jej wspólników. Okoliczność, iż Spółka posiada kredyty bankowe nie oznacza, że znajduje się ona w trudnej sytuacji finansowej. Ponadto, należy również wskazać, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.). Przedmiotowy wniosek sformułowany jest zbyt ogólnikowo, wnioskodawca nie uprawdopodobnił w sposób dostateczny i przekonywujący, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem szkody. W ocenie Sądu, nie zachodzi również niebezpieczeństwo spowodowania, poprzez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków, gdyż przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie przewidzianym prawem. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.